Sunan an-Nasa'i, hadis 3600
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Umar
Przekaz
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ وَأَنْبَأَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْمَرَهُ فِيهَا فَقَالَ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا كَثِيرًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ فِيهَا قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنَّهُ لاَ تُبَاعُ وَلاَ تُوهَبُ - فَتَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لاَ جُنَاحَ - يَعْنِي - عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ اللَّفْظُ لإِسْمَاعِيلَ .
Poinformował nas Isma’il ibn Mas’ud, który powiedział: Przekazał nam Biszr, od Ibn ‘Auna; oraz poinformował nas Humajd ibn Mas’ada, który powiedział: Przekazał nam Biszr, który powiedział: Przekazał nam Ibn ‘Aun, od Nafi’, od Ibn ‘Umara, który powiedział:
«‘Umar nabył ziemię w Chajbarze i udał się do Proroka ﷺ, aby zasięgnąć jego rady w tej sprawie. Powiedział mu: 'Nabyłem rozległy obszar ziemi i nigdy nie posiadałem majątku, który byłby dla mnie cenniejszy niż ten. Co rozkazujesz mi z nim uczynić?'. On odpowiedział: "Jeśli chcesz, możesz zatrzymać jej własność główną i przeznaczyć ją na jałmużnę". Wtedy oddał ją na jałmużnę pod warunkiem, że nie zostanie ani sprzedana, ani podarowana, przeznaczając ją na biednych, krewnych, wyzwolenie niewolników, na drogę Allaha, dla podróżnego i gościa. Nie ma grzechu – to znaczy – jeśli zarządca zje z niej lub nakarmi przyjaciela, o ile nie czyni tego w celu bogacenia się». Takie jest brzmienie słów Isma’ila.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Umar zachował ziemię jako waqf, a dochód z niej przeznaczył na cele dobroczynne.
Umar nabył ziemię w Chajbarze i skonsultował z Prorokiem ﷺ, na co ją przeznaczyć.
Majątek, którego zasadnicza część zostaje zachowana, a dochód przeznacza się na cele dobroczynne.
Zarządca może w rozsądnych granicach korzystać z majątku lub nakarmić przyjaciela, ale nie może budować dzięki niemu własnego bogactwa.
Uczeni wyprowadzają z tego, że właściciel może ustanowić majątek jako waqf i przeznaczyć dochody dla określonych grup, takich jak ubodzy i krewni. Zasadnicza część majątku nie jest wówczas sprzedawana ani rozdawana. Zarządca może korzystać z niej w rozsądny sposób, zgodnie z ustalonymi warunkami, nie dążąc do osobistego zysku. Szkoły prawa różnią się co do dalszych warunków i dokładnych uprawnień zarządcy.
- Ustanawiając waqf, określ z góry, kto może korzystać z dochodów.
- Zapisz warunki darowizny na cele dobroczynne i starannie zarządzaj majątkiem.
- Zarządca waqfu może korzystać z dochodów w rozsądny sposób i zgodnie z warunkami, ale nie powinien używać ich do własnego wzbogacenia.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.