Sunan an-Nasa'i, hadis 3599
Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Umar ibn al-Khattab
Przekaz
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي فَكَيْفَ تَأْمُرُ بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ وَلاَ تُورَثَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ .
Poinformował nas Humaid ibn Mas'adah, który powiedział: Opowiedział nam Yazid – to jest Ibn Zurai' – który powiedział: Opowiedział nam Ibn 'Awn, od Nafi', od Ibn 'Umara, że 'Umar powiedział:
„'Umar nabył ziemię w Chajbarze, więc udał się do Proroka ﷺ i rzekł: 'Nabyłem ziemię, która jest najcenniejszym majątkiem, jaki kiedykolwiek posiadałem; co rozkazujesz mi z nią uczynić?'. On odpowiedział: »Jeśli chcesz, możesz zatrzymać jej kapitał i przeznaczyć ją na jałmużnę«. Wtedy oddał ją na jałmużnę pod warunkiem, że nie zostanie sprzedana, ani podarowana, ani odziedziczona; przeznaczoną dla ubogich, krewnych, wyzwolenia niewolników, na drodze Allaha, dla gości i podróżnych. Nie ma grzechu dla tego, kto nią zarządza, jeśli je z niej w rozsądny sposób lub karmi przyjaciela, o ile nie czyni tego z zamiarem wzbogacenia się”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
ʿUmar zachował ziemię i przeznaczył dochód z niej na cele dobroczynne.
ʿUmar nabył ziemię w Chajbarze i zapytał Proroka ﷺ, co powinien z nią zrobić; sam przekaz podaje to jako okoliczność, która dała początek tej sprawie.
Trwałe przeznaczenie majątku na cele dobroczynne przy zachowaniu jego kapitału.
To, co przynosi majątek, na przykład plony lub przychody z wynajmu.
Wykorzystywać zarządzanie majątkiem do pomnażania własnego majątku.
Klasyczni uczeni widzą w tym podstawę waqfu: sam majątek zostaje zachowany, a pożytki z niego przeznacza się na określone cele. Sformułowanie to zabrania sprzedaży, darowania i dziedziczenia tego waqfu. Zgodnie z przekazem zarządca może w rozsądnych granicach korzystać z jego zasobów i nakarmić przyjaciela, nie wzbogacając się na tym. Szkoły prawa uznają waqf za formę dobroczynnego przeznaczenia majątku, choć różnią się w niektórych warunkach prawnych i szczegółach zarządzania.
- Kto przeznacza majątek na cele dobroczynne, może skierować dochód z niego do jasno określonych grup i na konkretne cele.
- Przy ustanawianiu waqfu określ, kto nim zarządza i na co przeznacza się uzyskiwane dochody.
- Zarządca może korzystać z waqfu tylko w rozsądnych granicach i nie wolno mu wykorzystywać go do osobistego wzbogacenia się.
Ten sahih przekaz również wspomina o waqfie ʿUmara w Chajbarze i potwierdza istotę zasady: zachowanie majątku i przeznaczanie jego dochodu na cele dobroczynne.
Sunan an-Nasa'i · #3601 (Sahih)Ta sahih wersja również opowiada, jak ʿUmar nabył ziemię w Chajbarze i poprosił Proroka ﷺ o radę.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.