Sunan an-Nasa'i, hadis 3688
Przekazany przez Abdullah ibn Amr ibn al-As. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Amr ibn Yazidprzekazał go an‑Nasa'iعَمْرُو بْنُ يَزِيدَ
- 2Ibn Abu Adiابْنُ أَبِي عَدِيٍّ
- 3Hammad ibn Salamaحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ
- 4Muhammad ibn Ishaqمُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ
- 5Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 6Jego ojciec, Shu'aybأَبِيهِ
- 7Jego dziadekجَدِّهِ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَتَتْهُ وَفْدُ هَوَازِنَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ إِنَّا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ وَقَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ الْبَلاَءِ مَا لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ فَامْنُنْ عَلَيْنَا مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ . فَقَالَ " اخْتَارُوا مِنْ أَمْوَالِكُمْ أَوْ مِنْ نِسَائِكُمْ وَأَبْنَائِكُمْ " . فَقَالُوا قَدْ خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَأَمْوَالِنَا بَلْ نَخْتَارُ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ فَإِذَا صَلَّيْتُ الظُّهْرَ فَقُومُوا فَقُولُوا إِنَّا نَسْتَعِينُ بِرَسُولِ اللَّهِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَوِ الْمُسْلِمِينَ فِي نِسَائِنَا وَأَبْنَائِنَا " . فَلَمَّا صَلَّوُا الظُّهْرَ قَامُوا فَقَالُوا ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَمَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ " . فَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَتِ الأَنْصَارُ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ الأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلاَ . وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو فَزَارَةَ فَلاَ . وَقَالَ الْعَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلاَ . فَقَامَتْ بَنُو سُلَيْمٍ فَقَالُوا كَذَبْتَ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ تَمَسَّكَ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ فَلَهُ سِتُّ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَىْءٍ يُفِيئُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا " . وَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَرَكِبَ النَّاسُ اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْأَنَا فَأَلْجَئُوهُ إِلَى شَجَرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَىَّ رِدَائِي فَوَاللَّهِ لَوْ أَنَّ لَكُمْ شَجَرَ تِهَامَةَ نَعَمًا قَسَمْتُهُ عَلَيْكُمْ ثُمَّ لَمْ تَلْقَوْنِي بَخِيلاً وَلاَ جَبَانًا وَلاَ كَذُوبًا " . ثُمَّ أَتَى بَعِيرًا فَأَخَذَ مِنْ سَنَامِهِ وَبَرَةً بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ " هَا إِنَّهُ لَيْسَ لِي مِنَ الْفَىْءِ شَىْءٌ وَلاَ هَذِهِ إِلاَّ خُمُسٌ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ فِيكُمْ " . فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ بِكُبَّةٍ مِنْ شَعْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذْتُ هَذِهِ لأُصْلِحَ بِهَا بَرْدَعَةَ بَعِيرٍ لِي . فَقَالَ " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ " . فَقَالَ أَوَبَلَغَتْ هَذِهِ فَلاَ أَرَبَ لِي فِيهَا . فَنَبَذَهَا . وَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمِخْيَطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ يَكُونُ عَلَى أَهْلِهِ عَارًا وَشَنَارًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Poinformował nas Amr ibn Jazid, który powiedział: Opowiedział nam Ibn Abi Adi, który powiedział: Opowiedział nam Hammad ibn Salama, od Muhammada ibn Ishaka, od Amra ibn Szuajba, od jego ojca, od jego dziadka, który rzekł: Byliśmy z Posłańcem Allaha ﷺ, gdy przybyła delegacja Hawazin, mówiąc:
„O Muhammadzie! Jesteśmy twoimi krewnymi i plemieniem, a dotknęło nas nieszczęście, które nie jest ci obce; okaż nam łaskę, niech Allah okaże łaskę tobie”. Odpowiedział: „Wybierzcie między waszym majątkiem a waszymi kobietami i dziećmi”. Rzekli: „Dałeś nam wybór między naszym honorem a naszym majątkiem; wybieramy nasze kobiety i dzieci”. Wówczas Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: „To, co przypada mnie i Banu Abd al-Muttalib, jest wasze. Gdy odmówię modlitwę Dhuhr, wstańcie i powiedzcie: »Prosimy o pomoc Posłańca Allaha u wierzących lub muzułmanów w sprawie naszych kobiet i dzieci«”. Gdy odmówili Dhuhr, wstali i to powiedzieli. Posłaniec Allaha ﷺ rzekł: „To, co przypada mnie i Banu Abd al-Muttalib, jest wasze”. Muhadżirowie powiedzieli: „To, co nam przypada, jest dla Posłańca Allaha ﷺ”. I Ansarowie powiedzieli: „To, co nam przypada, jest dla Posłańca Allaha ﷺ”. Lecz Al-Akra ibn Habis rzekł: „Jeśli chodzi o mnie i Banu Tamim, to nie”. Ujajna ibn Hisn rzekł: „Jeśli chodzi o mnie i Banu Fazara, to nie”. A Al-Abbas ibn Mirdas rzekł: „Jeśli chodzi o mnie i Banu Sulajm, to nie”. Wtedy Banu Sulajm wstali i powiedzieli: „Kłamiesz! To, co nam przypada, jest dla Posłańca Allaha ﷺ”. Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: „O ludzie! Zwróćcie im ich kobiety i dzieci. Ktokolwiek zwróci cokolwiek z tych łupów, otrzyma sześć części jako nagrodę z pierwszych łupów, jakie Allah Wszechmocny nam przyzna”. Następnie dosiadł swego wierzchowca, a ludzie otoczyli go, mówiąc: „Rozdziel między nami nasze łupy”, i popchnęli go na drzewo, gdzie zaczepił się jego płaszcz. Rzekł: „O ludzie! Zwróćcie mi mój płaszcz. Na Allaha! Gdybyście mieli bydło tak liczne jak drzewa Tihamy, rozdzieliłbym je między was i nie uznalibyście mnie ani za skąpca, ani za tchórza, ani za kłamcę”. Potem podszedł do wielbłąda, wziął włos z jego garbu między dwa palce i powiedział: „Oto nie mam nic z łupów oprócz tego i Chumsu (piątej części), a Chums zostanie wam zwrócony”. Pewien mężczyzna podszedł z kłębkiem sierści i rzekł: „O Posłańcu Allaha, wziąłem to, by naprawić siodło mojego wielbłąda”. On odpowiedział: „To, co przypada mnie i Banu Abd al-Muttalib, jest twoje”. Mężczyzna rzekł: „Czy aż tak daleko to zaszło? Nie mam już tego potrzeby”, i odrzucił to. Wtedy Prorok ﷺ powiedział: „O ludzie! Zwróćcie nawet igły duże i małe, gdyż Ghulul (sprzeniewierzenie łupów) będzie hańbą i zniesławieniem dla tego, kto się go dopuści, w Dniu Zmartwychwstania”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ zwrócił rodziny i ostrzegł przed przywłaszczaniem sobie cudzej własności.
Po bitwie delegacja Hawazin poprosiła o zwrot ich kobiet i dzieci. Prorok ﷺ uzależnił ich zwrot od dobrowolnej zgody osób, którym przydzielono łupy, i ostrzegł, że nie wolno przywłaszczać sobie nawet drobnych rzeczy.
Łupy lub majątek podlegające władzy społeczności muzułmańskiej i podziałowi zgodnie z zasadami.
Piąta część łupów wojennych, która zgodnie z zasadami islamu ma szczególne przeznaczenie.
Niedozwolone zatrzymanie lub przywłaszczenie sobie czegoś z łupów wojennych.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że przydzielonych łupów nie wolno odbierać bez zgody osób uprawnionych. Gotowość Muhadżirów, Ansarów i Banu Sulaym do zrzeczenia się swoich udziałów była dobrowolna; odmowę innych grup uszanowano. Przekaz podkreśla również, że majątkiem publicznym należy zarządzać starannie i że nie wolno zabierać bez prawa nawet drobnego przedmiotu. Ostrzeżenie przed ghulul stanowi poważne wezwanie do uczciwości i odpowiedzialności.
- Rzeczy należące do społeczności lub organizacji przekazuj tylko za wyraźną zgodą.
- Zadbaj o jasność, że darowizna lub zrzeczenie się majątku odbywa się dobrowolnie, i uszanuj odmowę.
- Nie zabieraj bez prawa nawet drobnych rzeczy; uczciwość obowiązuje w odniesieniu do każdego majątku.
Ten przekaz, którego łańcuch przekazu prowadzi przez Amra ibn Szujajba, również opisuje delegację Hawazin i pomaga osadzić w kontekście wydarzenia związane ze zwrotem rodzin i łupów.
Sunan an-Nasa'i · #3687 (Sahih)Przekaz nawiązuje do omówienia łupów wojennych i praw osób, którym przydzielono udział.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.