Sunan an-Nasa'i, hadis 4723
Przekazany przez Wa'il ibn Hujr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Wa'il ibn Hujr
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، عَنْ عَوْفٍ الأَعْرَابِيِّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جِيءَ بِالْقَاتِلِ الَّذِي قَتَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِهِ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ قَالَ " أَتَقْتُلُ " . قَالَ نَعَمْ قَالَ " اذْهَبْ " . فَلَمَّا ذَهَبَ دَعَاهُ قَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَتَقْتُلُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ " . فَلَمَّا ذَهَبَ قَالَ " أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَبُوءُ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ " . فَعَفَا عَنْهُ فَأَرْسَلَهُ - قَالَ - فَرَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ .
Poinformował nas Muhammad ibn Isma'il ibn Ibrahim, który powiedział: Opowiedział nam Ishaq, od 'Awfa al-A'rabi, od 'Alqamy ibn Wa'ila al-Hadramiego, od jego ojca, który rzekł: Przyprowadzono do Wysłannika Allaha ﷺ zabójcę, który zabił człowieka; przyprowadził go opiekun zamordowanego. Wysłannik Allaha ﷺ zapytał go:
„Czy przebaczysz?”. Odpowiedział: „Nie”. Zapytał: „Czy zabijesz?”. Odpowiedział: „Tak”. Rzekł: „Idź”. Gdy ten odszedł, zawołał go i zapytał: „Czy przebaczysz?”. Odpowiedział: „Nie”. Zapytał: „Czy przyjmiesz odszkodowanie (diyah)?”. Odpowiedział: „Nie”. Zapytał: „Czy zabijesz?”. Odpowiedział: „Tak”. Rzekł: „Idź”. Gdy ten odszedł, powiedział: „Zaprawdę, jeśli mu przebaczysz, on poniesie twój grzech i grzech twojego towarzysza”. Wtedy mu przebaczył i puścił go wolno. Powiedział: „I widziałem, jak ciągnął za sobą swój rzemień”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ zachęcał bliskiego zmarłego do przebaczenia, nie narzucając mu odwetu.
Ustalona prawem rekompensata finansowa wypłacana bliskim ofiary.
Dopuszczona prawem kara, która w tej sprawie mogła oznaczać śmierć sprawcy; nie wolno wymierzać jej samowolnie.
Bliski, który zgodnie z zasadami jest uprawniony do podjęcia decyzji o przebaczeniu, odszkodowaniu za krew lub odwecie.
Uczeni wyprowadzają z tego przekazu wniosek, że w przypadku umyślnego zabójstwa uprawniony bliski ma wybór między przebaczeniem, przyjęciem diyah a odwetem, z zachowaniem warunków prawnych. Słowa Proroka ﷺ zachęcają do przebaczenia, ale pokazują też, że nie narzuca on bliskiemu takiego wyboru. Odwet nie jest przyzwoleniem na samosąd: sprawą powinny zająć się właściwe organy, a postępowanie musi przebiegać zgodnie z zasadami prawa islamskiego. Szczegółowe warunki i sposób ich stosowania różnią się między szkołami prawa.
- W obliczu poważnej krzywdy nie podejmuj pochopnych decyzji: sprawę należy pozostawić właściwym organom.
- Rozważ przebaczenie uważnie; Prorok ﷺ do niego zachęcał, ale nie zmuszał bliskiego do takiego wyboru.
- O odszkodowaniu za krew lub odwecie rozmawiaj wyłącznie w ramach prawa i przy wsparciu kompetentnych osób.
Ten przekaz również opisuje postępowanie ze sprawcą przekazanym bliskim ofiary i uzupełnia ramy prawne dotyczące ich wyboru.
Sunan an-Nasa'i · #4724 (Sahih Isnaad)Ten przekaz także pochodzi z rozdziału o odwecie i odszkodowaniu za krew oraz przedstawia pokrewne omówienie wyboru bliskich ofiary.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.