Sunan an-Nasa'i, hadis 4801
Przekazany przez Abdullah ibn Amr ibn al-As. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Ahmad ibn Sulaymanprzekazał go an‑Nasa'iأَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 2Yazid ibn Harunيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ
- 3Muhammad ibn Rashidمُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ
- 4Sulayman ibn Musaسُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى
- 5Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 6Jego ojciec, Shu'aybأَبِيهِ
- 7Jego dziadekجَدِّهِ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قُتِلَ خَطَأً فَدِيَتُهُ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَثَلاَثُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَثَلاَثُونَ حِقَّةً وَعَشْرَةٌ بَنِي لَبُونٍ ذُكُورٍ " . قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الْقُرَى أَرْبَعَمِائَةَ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ وَيُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الإِبِلِ إِذَا غَلَتْ رَفَعَ فِي قِيمَتِهَا وَإِذَا هَانَتْ نَقَصَ مِنْ قِيمَتِهَا عَلَى نَحْوِ الزَّمَانِ مَا كَانَ فَبَلَغَ قِيمَتُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا بَيْنَ الأَرْبَعِمِائَةِ دِينَارٍ إِلَى ثَمَانَمِائَةِ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ . قَالَ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ مَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الْبَقَرِ عَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَىْ بَقَرَةٍ وَمَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الشَّاةِ أَلْفَىْ شَاةٍ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْعَقْلَ مِيرَاثٌ بَيْنَ وَرَثَةِ الْقَتِيلِ عَلَى فَرَائِضِهِمْ فَمَا فَضَلَ فَلِلْعَصَبَةِ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَعْقِلَ عَلَى الْمَرْأَةِ عَصَبَتُهَا مَنْ كَانُوا وَلاَ يَرِثُونَ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ مَا فَضَلَ عَنْ وَرَثَتِهَا وَإِنْ قُتِلَتْ فَعَقْلُهَا بَيْنَ وَرَثَتِهَا وَهُمْ يَقْتُلُونَ قَاتِلَهَا .
Poinformował nas Ahmad ibn Sulajman, który powiedział: Opowiedział nam Jazid ibn Harun, który powiedział: Poinformował nas Muhammad ibn Raszid, od Sulajmana ibn Musy, od Amra ibn Szuajba, od jego ojca, od jego dziadka, że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Kto zostanie zabity przez pomyłkę, jego okup (dijja) wynosi sto wielbłądów: trzydzieści bint machad, trzydzieści bint labun, trzydzieci hikka i dziesięć bani labun samców”. Wysłannik Allaha ﷺ ustalał wartość dijji dla mieszkańców miast na czterysta dinarów lub ich równowartość w srebrze. Dla posiadaczy wielbłądów, gdy ceny rosły, podnosił jej wartość, a gdy spadały, obniżał ją stosownie do czasu; toteż za czasów Wysłannika Allaha ﷺ wartość ta wahała się między czterysta a osiemset dinarów lub równowartością w srebrze. Wysłannik Allaha ﷺ orzekł również, że dla tego, kogo okup ma być wypłacony w bydle, wynosi on dwieście krów; a dla tego, kogo okup ma być wypłacony w owcach, wynosi on dwa tysiące owiec. Wysłannik Allaha ﷺ orzekł także, iż dijja jest dziedziczona przez spadkobierców ofiary zgodnie z ich ustawowymi udziałami, a to, co pozostanie, należy do asaba (krewnych w linii męskiej). Wysłannik Allaha ﷺ orzekł ponadto, że jeśli kobieta popełni zabójstwo, jej asaba, kimkolwiek by byli, muszą zapłacić okup, lecz nie dziedziczą po niej niczego poza tym, co pozostanie po jej spadkobiercach; jeśli zaś ona zostanie zabita, jej okup dzielony jest między jej spadkobierców i to oni mają prawo zabić jej zabójcę.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hadith opisuje odszkodowanie za śmierć spowodowaną wypadkiem oraz sposób jego podziału.
Rekompensata finansowa należna zgodnie z zasadami prawa islamskiego w przypadku określonych rodzajów bezprawnego pozbawienia życia lub zranienia.
Określeni krewni płci męskiej, którzy zgodnie z zasadami dziedziczenia mogą otrzymać pozostałą część spadku, a w niektórych przypadkach uczestniczyć w pokryciu diyah.
Nazwy samic wielbłąda w różnym wieku; tekst wspomina również młode wielbłądy płci męskiej.
Uczeni wnioskują z tego przekazu, że w przypadku nieumyślnego spowodowania śmierci należna jest ustalona diyah, płatna w postaci różnych rodzajów zwierząt gospodarskich lub ich równowartości pieniężnej. Diyah należy również do spadku po ofierze i jest dzielona między spadkobierców zgodnie z przypadającymi im udziałami. Szczegółowe obowiązki płatnicze i podział określają zasady poszczególnych szkół prawa; hadis nie daje podstaw do samowolnego odwetu.
- Wypadek ze skutkiem śmiertelnym należy niezwłocznie zgłosić właściwym organom i kompetentnym uczonym prawa; nie wolno dokonywać samowolnego odwetu.
- Odszkodowanie należy traktować jako prawo najbliższych zmarłego i dzielić zgodnie z obowiązującymi zasadami dziedziczenia.
- Starannie dokumentuj ustalenia dotyczące odpowiedzialności i odszkodowania, aby chronić prawa wszystkich zainteresowanych.
Ten przekaz również omawia wysokość i formę diyah, pomagając porównać przepisy zawarte w tym hadis.
Sunan an-Nasa'i · #4800 (Sahih Lighairihi)Przekaz ten bezpośrednio sąsiaduje z tym tekstem i przedstawia uzupełniający opis zasad dotyczących odszkodowania za krew.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.