Sunan an-Nasa'i, hadis 5382
Przekazany przez Abu Musa al-Ash'ari. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Musa al-Ash'ari
Przekaz
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِي عُمَيْسٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَتَانِي نَاسٌ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ فَقَالُوا اذْهَبْ مَعَنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ لَنَا حَاجَةً. فَذَهَبْتُ مَعَهُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَعِنْ بِنَا فِي عَمَلِكَ. قَالَ أَبُو مُوسَى فَاعْتَذَرْتُ مِمَّا قَالُوا وَأَخْبَرْتُ أَنِّي لاَ أَدْرِي مَا حَاجَتُهُمْ فَصَدَّقَنِي وَعَذَرَنِي. فَقَالَ " إِنَّا لاَ نَسْتَعِينُ فِي عَمَلِنَا بِمَنْ سَأَلَنَا ".
Poinformował nas Amr ibn Mansur, który powiedział: Opowiedział nam Sulajman ibn Harb, który powiedział: Opowiedział nam Umar ibn Ali, od Abu Umajsa, od Sa’ida ibn Abi Burdy, od jego ojca, od Abu Musy, który powiedział: Przyszli do mnie ludzie z plemienia Asz’arytów i powiedzieli:
„Chodź z nami do Wysłannika Allaha ﷺ, ponieważ mamy pewną potrzebę”. Poszedłem z nimi, a oni rzekli: „O Wysłanniku Allaha, zatrudnij nas do swojej pracy”. Abu Musa powiedział: „Przeprosiłem za to, co powiedzieli, i poinformowałem go, że nie wiedziałem, jaka jest ich potrzeba. Uwierzył mi i wybaczył, po czym rzekł: »Nie zatrudniamy do naszej pracy tego, kto sam o to prosi«”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Funkcji kierowniczych nie powierza się osobom, które same o nie zabiegają.
Grupa plemienna z Jemenu, do której należeli Abu Musa i odwiedzający.
Przydzielić komuś zadanie lub stanowisko związane z zarządzaniem sprawami wspólnymi.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że przywództwa i odpowiedzialności publicznej nie należy powierzać ludziom wyłącznie dlatego, że o nie proszą. Osoba mianująca powinna starannie oceniać kandydatów pod kątem kompetencji, wiarygodności i dobra wspólnoty. Wypowiedź ta nie jest bezwzględnym zakazem ubiegania się o każde stanowisko: inne przekazy pokazują, że osoba odpowiedzialna może czasem poprosić o zadanie, jeśli wie, że potrafi dobrze je wykonać. Dlatego cztery sunnickie szkoły prawa rozpatrują mianowanie w ramach szerszych zasad dotyczących uprawnień, kompetencji i zapobiegania szkodom; przekaz ten ostrzega przede wszystkim przed egoistycznym zabieganiem o władzę.
- Nie mianuj kandydata dlatego, że wywiera presję; oceń jego wiarygodność i kompetencje.
- Przy stanowiskach publicznych najpierw rozważ, jakiemu dobru wspólnoty służy dane mianowanie.
- Osoba obejmująca stanowisko powinna traktować je jako odpowiedzialność, a nie osobistą własność.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.