Jami at-Tirmidhi, hadis 641
Przekazany przez Abdullah ibn Amr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od at‑Tirmidhi aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammad ibn Isma'ilprzekazał go at‑Tirmidhiمُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Ibrahim ibn Musaإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى
- 3Al‑Walid ibn Muslimالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ
- 4Al‑Muthanna ibn as‑Sabbahالْمُثَنَّى بْنِ الصَّبَّاحِ
- 5Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 6Jego ojciec, Shu'aybأَبِيهِ
- 7Jego dziadekجَدِّهِ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الْمُثَنَّى بْنِ الصَّبَّاحِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ " أَلاَ مَنْ وَلِيَ يَتِيمًا لَهُ مَالٌ فَلْيَتَّجِرْ فِيهِ وَلاَ يَتْرُكْهُ حَتَّى تَأْكُلَهُ الصَّدَقَةُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَإِنَّمَا رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَفِي إِسْنَادِهِ مَقَالٌ لأَنَّ الْمُثَنَّى بْنَ الصَّبَّاحِ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ . فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا الْبَابِ فَرَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَالِ الْيَتِيمِ زَكَاةً . مِنْهُمْ عُمَرُ وَعَلِيٌّ وَعَائِشَةُ وَابْنُ عُمَرَ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ فِي مَالِ الْيَتِيمِ زَكَاةٌ . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ . وَعَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ هُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَشُعَيْبٌ قَدْ سَمِعَ مِنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . وَقَدْ تَكَلَّمَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ فِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ وَقَالَ هُوَ عِنْدَنَا وَاهٍ . وَمَنْ ضَعَّفَهُ فَإِنَّمَا ضَعَّفَهُ مِنْ قِبَلِ أَنَّهُ يُحَدِّثُ مِنْ صَحِيفَةِ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَمَّا أَكْثَرُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فَيَحْتَجُّونَ بِحَدِيثِ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ وَيُثْبِتُونَهُ مِنْهُمْ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ وَغَيْرُهُمَا .
Opowiedział nam Muhammad ibn Isma'il, opowiedział nam Ibrahim ibn Musa, opowiedział nam al-Walid ibn Muslim, od al-Musanny ibn as-Sabbaha, od Amra ibn Szujajba, od jego ojca, od jego dziadka: Że Prorok ﷺ zwrócił się do ludzi i powiedział:
„Uważajcie! Kto jest opiekunem sieroty posiadającej majątek, niech prowadzi nim handel i nie pozostawia go bezczynnym, aż zostanie pochłonięty przez Zakat”. Powiedział Abu Isa: Ten hadis został przekazany jedynie tą drogą, a w jego łańcuchu przekazu istnieje rozbieżność, ponieważ al-Musanna ibn as-Sabbah jest uważany za słabego w hadisach. Niektórzy przekazali ten hadis od Amra ibn Szujajba, przypisując go Umarowi ibn al-Chattabowi, wspominając tym samym to opowiadanie. Uczeni różnili się w tej kwestii: wielu towarzyszy Proroka ﷺ uznało, że majątek sieroty podlega Zakatowi, wśród nich Umar, Ali, Aisza i Ibn Umar; i takie jest stanowisko Malika, asz-Szafiego, Ahmada i Ishaka. Natomiast inna grupa uczonych twierdziła, że majątek sieroty nie podlega Zakatowi, i takiego zdania są Sufjan as-Sauri i Abdullah ibn al-Mubarak. Amr ibn Szujajb jest synem Muhammada ibn Abdullaha ibn Amra ibn al-Asa, a Szujajb słyszał bezpośrednio od swojego dziadka Abdullaha ibn Amra. Jahja ibn Said krytykował hadisy Amra ibn Szujajba, mówiąc, że według nich są one słabe. Ci, którzy go osłabili, uczynili to dlatego, że opowiadał z pism swojego dziadka Abdullaha ibn Amra; jednak większość specjalistów od hadisów uznaje relacje Amra ibn Szujajba za dowód i uważa je za ważne, wśród nich Ahmad, Ishak i inni.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Opiekun powinien starannie zarządzać majątkiem sieroty i go chronić.
Osoba odpowiedzialna za opiekę nad sierotą i ochronę jej interesów.
Obowiązkowa jałmużna należna od majątku spełniającego określone warunki.
Dziecko, które straciło ojca, zanim osiągnęło pełnoletność.
At-Tirmidhi podaje, że kilku towarzyszy, w tym Omar, Ali, A’isza i Ibn Omar, uważało, że od majątku sieroty należy płacić zakat. Pogląd ten przyjęli Malik, ash-Shafi‘i, Ahmad i Ishaq. Sufyan ath-Thawri i Ibn al-Mubarak uważali, że zakat od majątku sieroty nie jest należny. Stwierdzenie dotyczące prowadzenia interesów z wykorzystaniem tego majątku opiera się na tym słabym przekazie; opiekun musi w każdym razie starannie chronić majątek oraz postępować zgodnie z przyjętym stanowiskiem fiqh i zasięgnąć fachowej porady.
- Trzymaj majątek sieroty oddzielnie od własnych pieniędzy i starannie zapisuj przychody oraz wydatki.
- Przed inwestowaniem majątku sieroty lub ustaleniem należnego od niego zakatu skonsultuj się z godnym zaufania uczonym i ekspertem finansowym.
- Zwróć majątek, gdy sierota osiągnie pełnoletność i będzie potrafiła rozsądnie nim zarządzać.
Ten sahih przekaz objaśnia Koran 4:6: opiekun, który sam jest w potrzebie, może utrzymywać się z zarządzania majątkiem jedynie w rozsądnych granicach. Podkreśla, że majątek sieroty powierzono opiekunowi w zaufaniu.
Sahih al-Bukhari · #2763 (Sahih)Ten sahih przekaz dotyczy odpowiedzialności opiekunów za zarządzanie majątkiem sieroty i jego zwrotu. Stanowi mocniejszą podstawę starannej ochrony niż słaby łańcuch przekazu omawianej relacji.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.