Sahih al-Bukhari, hadithi 5191
Imepokelewa na Abdullah ibn Abbas. Maandishi ya Kiarabu pamoja na tafsiri na maelezo yetu.
Imesimuliwa na Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari kwa ujumla inachukuliwa kuwa yenye kuaminika.
Riwaya
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ، وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ، فَتَبَرَّزَ، ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ، هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ. ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الْوَحْىِ أَوْ غَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ. فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ. ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَىْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ. فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ، أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِي لاَ تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ، وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ، وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ، فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ. قُلْتُ مَا هُوَ، أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ، طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ. فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَشْرُبَةً لَهُ، فَاعْتَزَلَ فِيهَا، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ. فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ الْغُلاَمُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ. فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا ـ قَالَ ـ إِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ. فَرَفَعَ إِلَىَّ بَصَرَهُ فَقَالَ " لاَ ". فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ. ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَبَسُّمَةً أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسًا وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ، وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ. فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مُتَّكِئًا. فَقَالَ " أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي. فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ " مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ". مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا. فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ". فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً. قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ، ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ.
Ametuelezea Abu al-Yaman, ametuarifu Shu'ayb, kutoka kwa az-Zuhri, alisema: Ameniarifu Ubaydullah bin Abdullah bin Abi Thawr, kutoka kwa Abdullah bin Abbas - Allah awaridhie - alisema: Sikuacha kuwa na hamu ya kumuuliza Umar bin al-Khattab kuhusu wanawake wawili miongoni mwa wake za Mtume ﷺ ambao Allah Mwenyezi Mungu alisema juu yao: {Ikiwa mtatubu kwa Allah, basi nyoyo zenu zimeelekea (kupinga)} hadi alipohiji na mimi nikahiji pamoja naye. Akaenda pembeni kutatua haja na mimi nikaenda pamoja naye nikibebea chombo cha maji. Alipomaliza, nikamwagia maji mikono yake akafanya wudhu. Nikamwambia:
"Ewe Amir wa Waumini! Ni nani wanawake wawili miongoni mwa wake za Mtume ﷺ ambao Allah Mwenyezi Mungu alisema: {Ikiwa mtatubu kwa Allah, basi nyoyo zenu zimeelekea}?" Akasema: "Nastaajabia swali lako, ewe Ibn Abbas! Wao ni Aisha na Hafsa." Kisha Umar aliendelea kusimulia Hadithi akasema: Mimi na jirani yangu wa Ki-Ansari kutoka Bani Umayyah bin Zaid, waliokuwa wakiishi sehemu za juu za Madina, tulikuwa tukizunguka kumtembelea Mtume ﷺ. Yeye alikuwa akienda siku moja na mimi siku nyingine. Nilipoenda, nilikuwa nikimletea habari za siku hiyo kuhusu Ufunuo au mengineyo, na yeye alipoenda alifanya vivyo hivyo kwangu. Sisi makundi ya Quraish tulikuwa tukitawala wake zetu, lakini tulipofika kwa Ansar, tulikuta watu ambao wake zao wanawatawala, hivyo wake zetu wakaanza kujifunza tabia za wanawake wa Ansar. Nilimkaripia mke wangu akaniibia jibu, nami sikupenda hilo. Akaniambia: 'Kwa nini unastaajabia kukujibu? Wallahi, wake za Mtume ﷺ humjibu, na mmoja wao humwacha (hazungumzi naye) siku nzima hadi usiku.' Hilo lilinitisha na nikasema: 'Amekhasiri aliyefanya hivyo!' Kisha nikavaa nguo zangu na kuingia kwa Hafsa nikamwambia: 'Je, mmoja wenu humkasirisha Mtume ﷺ siku nzima hadi usiku?' Akasema: 'Ndiyo.' Nikasema: 'Umekhasiri na kupotea! Je, huna hofu kwamba Allah atakasirika kwa hasira ya Rasuli wake ﷺ na ukapotea? Usimwombe Mtume ﷺ mengi, usimjibu tena, wala usiache kuzungumza naye. Niulize mimi chochote unachohitaji na usidanganywe na jirani yako (Aisha) kuwa ni mzuri kuliko wewe na anapendwa zaidi na Mtume ﷺ.' Umar akaongeza: Wakati huo kulikuwa na uvumi kwamba Ghassan walikuwa wakitayarisha farasi zao kutuvamia. Rafiki yangu wa Ki-Ansari, siku yake ya zamu, alienda na kurudi usiku akagonga mlango wangu kwa nguvu akasema: 'Yupo?' Nikaogopa na kutoka nje. Akasema: 'Leo kumetokea jambo kubwa.' Nikauliza: 'Ni nini? Je, Ghassan wamekuja?' Akasema: 'La, bali ni kubwa na la kutisha zaidi: Mtume ﷺ amewatalaka wake zake.' Nikasema: 'Hafsa amekhasiri!' Nilikuwa tayari nafikiri hivi ingetokea hivi karibuni. Nikavaa nguo zangu na kuswali Swala ya Alfajiri pamoja na Mtume ﷺ. Kisha Mtume ﷺ akaingia katika chumba cha juu na kujitenga huko. Nikaingia kwa Hafsa nikamkuta akilia. Nikamwambia: 'Unalia kwa nini? Sikukuhadharisha? Je, Mtume ﷺ amewatalaka?' Akasema: 'Sijui. Yule yuko ametengwa pekee yake katika chumba cha juu.' Nikatoka na kukaa karibu na mimbari, nikakuta kundi la watu wakiiba, baadhi yao wakilia. Nikakaa nao kidogo lakini sikuweza kuvumilia, nikaenda kwenye chumba kilichokuwa na Mtume ﷺ na kumwambia mtumwa wake mweusi: 'Tafuta idhini kwa ajili ya Umar.' Mtumwa akaingia, akazungumza na Mtume ﷺ akarudi akisema: 'Nimezungumza na Mtume ﷺ na nikakutaja, lakini amenyamaza.' Nikarudi kukaa na kundi lililokuwa kwenye mimbari, lakini sikuweza kuvumilia, nikaenda tena kusema: 'Tafuta idhini kwa Umar.' Akaingia akarudi akisema: 'Nimekutaja lakini amenyamaza.' Nikarudi tena kukaa, lakini sikuweza kuvumilia, nikaenda kwa mtumwa nikasema: 'Tafuta idhini kwa Umar.' Akaingia akarudi kwangu akisema: 'Nimekutaja lakini amenyamaza.' Nilipogeuka ili kuondoka, mtumwa akanialika akasema: 'Mtume ﷺ amekupa idhini.' Nikaingia kwa Rasuli Allah ﷺ nikamkuta amelala kwenye mkeka wa makuti ya mtende, hakuna godoro kati yake na mkeka, makuti yameacha athiri ubavuni mwake huku akitegemea mto wa ngozi uliojazwa nyuzi za mtende. Nikamsalimia na nikasema nikiwa nimesimama: "Ewe Rasuli Allah! Je, umewatalaka wake zako?" Akanitazama na kusema: "La." Nikasema: "Allahu Akbar!" Kisha nikasema nikiwa nimesimama ili kumfurahisha: "Ewe Rasuli Allah! Sikiliza. Sisi Quraish tulikuwa tukitawala wake zetu, lakini tulipofika Madina, tulikuta watu ambao wake zao wanawatawala." Mtume ﷺ akatabasamu. Nikasema: "Ewe Rasuli Allah! Sikiliza. Niliingia kwa Hafsa na kumwambia: 'Usidanganywe na jirani yako (Aisha) kuwa ni mzuri kuliko wewe na anapendwa zaidi na Mtume ﷺ.'" Mtume ﷺ akatabasamu tena. Nilipomwona akitabasamu, nikaketi. Nikatazama ndani ya nyumba yake, na Wallahi, sikuona kitu cha maana isipokuwa ngozi tatu. Nikasema: "Ewe Rasuli Allah! Omba kwa Allah awapanulie Ummah wako, kwani Uajemi na Warumi wamepanuliwa na kupewa dunia hawamwabudu Allah." Mtume ﷺ akikaa (akiwa ametegea) akasema: "Je, una maoni hayo, ewe mwana wa al-Khattab? Hao ni watu waliopelekewa mema yao haraka katika maisha ya duniani." Nikasema: "Ewe Rasuli Allah! Niombe msamaha." Kisha Mtume ﷺ akajitenga na wake zake kwa sababu ya hadithi hiyo ambayo Hafsa alimfichulia Aisha kwa muda wa usiku ishirini na tisa. Mtume ﷺ alikuwa amesema: "Sitaingia kwao kwa mwezi mzima," kutokana na hasira yake dhidi yao wakati Allah alipomrekebisha. Baada ya usiku ishirini na tisa kupita, Mtume ﷺ akaingia kwa Aisha kwanza. Aisha akamwambia: "Ewe Rasuli Allah! Ulikuwa umeapa kutoingia kwetu kwa mwezi mzima, na sasa ni usiku ishirini na tisa tu, nayahesabu." Mtume ﷺ akasema: "Mwezi huu ni wa siku ishirini na tisa." Aisha akaongeza: Kisha Allah Mwenyezi Mungu aliteremsha Aya ya uchaguzi. Akanianza mimi kwanza miongoni mwa wake zake, nikamchagua yeye. Kisha akawapa wake zake wote chaguo, nao wakasema kama Aisha alivyosema.
Tafsiri na maelezo na Khutba World, yaliyotafsiriwa kutoka Kiarabu.
Umar anasimulia maisha ya familia ya Mtume ﷺ na uchaguzi wake wa maisha ya kujizuia.
Umar anasimulia kwamba Mtume ﷺ alijitenga na wake zake kwa usiku ishirini na tisa baada ya Hafsa kumweleza Aisha jambo la siri. Baadaye Mtume ﷺ aliwapa wake zake uchaguzi, kama ilivyotajwa katika Qur’ani.
Utakaso wa ibada ambao Waislamu hufanya, miongoni mwa mambo mengine, kabla ya swala.
Aya ambazo wake za Mtume ﷺ walipewa uchaguzi kati ya maisha ya dunia na starehe zake, au Allah na Mtume Wake ﷺ.
Alijiondoa kwa muda kwa wake zake; jambo hili lenyewe halikumaanisha kwamba aliwataliki.
Wanazuoni wanasisitiza kwamba aya zinazohusu toba na uchaguzi zinaonyesha uzito wa kutunza mambo ya siri na kumheshimu Mtume ﷺ. Kujitenga kwa usiku ishirini na tisa hakukuishia kwa talaka; Mtume ﷺ aliendelea tena na maisha ya ndoa na akawaacha wake zake wachague. Mafaqihi wa kale wamejadili kutokana na hili kwamba kiapo cha kutokuwakaribia wake kwa muda fulani hakimaanishi moja kwa moja talaka; athari halisi za kisheria hutegemea maneno yaliyotumiwa na mazingira yake. Sehemu kuhusu Waajemi na Warumi inafundisha kwamba mafanikio ya dunia peke yake si ushahidi wa kupendelewa na Mungu.
- Tunza taarifa za siri na usizisambaze bila ruhusa, hasa zinapoweza kuharibu mahusiano.
- Zungumzieni migogoro ya ndoa kwa utulivu na tafuteni ushauri bila kumdhalilisha mwenzako.
- Usipime ustawi kwa mali pekee; shukrani, imani na maisha ya kujizuia vina thamani kubwa.
Hadithi kila siku, katika lugha yako
Programu hukuletea hadithi kila siku pamoja na maelezo, pia kama wijeti kwenye simu yako. Ni bure kutumia.