Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 3607
รายงานโดย Khuzaymah ibn Thabit พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Khuzaymah ibn Thabit
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَهُمْ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ، أَنَّ عَمَّهُ، حَدَّثَهُ وَهُوَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ فَاسْتَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَقْضِيَهُ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَشْىَ وَأَبْطَأَ الأَعْرَابِيُّ فَطَفِقَ رِجَالٌ يَعْتَرِضُونَ الأَعْرَابِيَّ فَيُسَاوِمُونَهُ بِالْفَرَسِ وَلاَ يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ابْتَاعَهُ فَنَادَى الأَعْرَابِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلاَّ بِعْتُهُ . فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حِينَ سَمِعَ نِدَاءَ الأَعْرَابِيِّ فَقَالَ " أَوَلَيْسَ قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ " . فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ لاَ وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بَلَى قَدِ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ " . فَطَفِقَ الأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَهِيدًا . فَقَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَايَعْتَهُ . فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ " بِمَ تَشْهَدُ " . فَقَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ بِشَهَادَةِ رَجُلَيْنِ .
มุฮัมมัด อิบนุ ยะห์ยา อิบนุ ฟาริส ได้เล่าให้เราฟังว่า อัล-ฮะกัม อิบนุ นาฟิอ์ ได้บอกพวกเขาว่า ชุอัยบ์ แจ้งแก่เรา จากอัซ-ซุฮ์รีย์ จากอุมาระฮ์ อิบนุ คุซัยมะฮ์ ว่าลุงของเขา ซึ่งเป็นหนึ่งในเศาะหาบะฮ์ของท่านนบีﷺ ได้เล่าให้เขาฟังว่า ท่านนบีﷺ ได้ซื้อม้าตัวหนึ่งจากชาวเบดูอิน จากนั้นท่านนบีﷺ จึงพาเขาไปด้วยเพื่อจะชำระค่าม้าให้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ﷺ ทรงดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ส่วนชาวเบดูอินเดินช้ากว่า ผู้คนจึงเข้ามาขวางชาวเบดูอินและเริ่มต่อรองราคาม้ากับเขา โดยที่ไม่รู้ว่าท่านนบีﷺ ได้ซื้อม้านั้นไปแล้ว ชาวเบดูอินจึงร้องเรียกท่านเราะสูลุลลอฮ์ﷺ ว่า
"หากท่านจะซื้อม้านี้ก็จงซื้อ มิฉะนั้นฉันจะขายมันให้คนอื่น" เมื่อท่านนบีﷺ ได้ยินเสียงเรียกของชาวเบดูอินจึงทรงหยุดและตรัสว่า "ข้าไม่ได้ซื้อมันจากเจ้าแล้วหรือ?" ชาวเบดูอินตอบว่า "ไม่ ขอสาบานด้วยAllah ฉันไม่ได้ขายมันให้ท่าน" ท่านนบีﷺ ตรัสว่า "ใช่แล้ว ข้าได้ซื้อมันจากเจ้าแล้ว" ชาวเบดูอินจึงกล่าวว่า "ถ้าเช่นนั้น จงนำพยานมาเถิด" คุซัยมะฮ์ อิบนุ ษาบิต จึงกล่าวว่า "ฉันขอเป็นพยานว่าท่านได้ซื้อมันไปแล้วจริง" ท่านนบีﷺ จึงหันไปหาคุซัยมะฮ์และตรัสถามว่า "เจ้าเป็นพยานด้วยเหตุใด?" เขาตอบว่า "ด้วยความเชื่อมั่นในความจริงของท่าน โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ!" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ﷺ จึงให้การเป็นพยานของคุซัยมะฮ์มีค่าเท่ากับการเป็นพยานของคนสองคน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
คุซัยมะฮ์ได้รับการนับคำให้การเทียบเท่าพยานสองคน เพราะความเชื่อมั่นที่เขามีต่อท่านนบี ﷺ
ชาวอาหรับที่ตามประเพณีอาศัยอยู่นอกเมืองในเขตทะเลทราย
ถ้อยแถลงเกี่ยวกับสิ่งที่บุคคลรู้ ซึ่งอาจใช้เป็นหลักฐานในคดีความ
คุณลักษณะของผู้ที่พูดความจริงและเป็นที่ไว้วางใจ
บรรดานักวิชาการอนุมานจากเรื่องนี้ว่า โดยปกติคำให้การในคดีความควรตั้งอยู่บนความรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น คุซัยมะฮ์กล่าวว่าคำให้การของเขามาจากความเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ในความสัตย์จริงของท่านนบี ﷺ และการรับรองเป็นกรณีพิเศษจากท่านทำให้คำให้การของเขาในกรณีนี้มีค่าเทียบเท่าคำให้การของชายสองคน นักนิติศาสตร์อภิปรายเรื่องนี้ในฐานะคุณความดีเฉพาะของคุซัยมะฮ์ ไม่ใช่หลักทั่วไปที่อนุญาตให้ผู้ใดให้การโดยไม่มีความรู้ ด้วยเหตุนี้ สำนักนิติศาสตร์จึงยังคงยึดหลักเกณฑ์ปกติว่าด้วยพยานหลักฐานและคำให้การ
- ให้การเฉพาะเรื่องที่ตนรู้ด้วยตนเอง และกล่าวความจริงอย่างถูกต้องแม่นยำ
- รักษาข้อตกลง: ท่านนบี ﷺ พาผู้ขายไปเพื่อชำระราคาที่ตกลงกันไว้
- เมื่อเกิดข้อขัดแย้ง เปิดโอกาสให้ทั้งสองฝ่ายแสดงจุดยืน และแสวงหาหลักฐานอย่างเป็นธรรม
รายงานนี้กล่าวถึงหลักฐานและคำให้การในกรณีมรดก และนำบทบาทพิเศษของคุซัยมะฮ์มาให้เห็นควบคู่กับหลักทั่วไปเกี่ยวกับพยาน
Sahih al-Bukhari · #609 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้บรรยายถึงความไว้วางใจและความน่าเชื่อถือในการปฏิสัมพันธ์ จึงเชื่อมโยงกับประเด็นหลักเรื่องความสัตย์จริง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี