อาหาร · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 3800

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: อาหาร
سنن أبي داود
ใครเป็นผู้รายงาน?

จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึง Ibn Abbas

Sahih (เชื่อถือได้)
  1. 1Muhammad ibn Dawud ibn Subayhรายงานต่อ Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ
  2. 2Al‑Fadl ibn Dukaynالْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ
  3. 3Muhammadمُحَمَّدٌ
  4. 4Amr ibn Dinarعَمْرِو بْنِ دِينَارٍ
  5. 5Abu ash‑Sha'thaأَبِي الشَّعْثَاءِ
  6. 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ

เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ شَرِيكٍ الْمَكِّيَّ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَأْكُلُونَ أَشْيَاءَ وَيَتْرُكُونَ أَشْيَاءَ تَقَذُّرًا فَبَعَثَ اللَّهُ تَعَالَى نَبِيَّهُ وَأَنْزَلَ كِتَابَهُ وَأَحَلَّ حَلاَلَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ فَمَا أَحَلَّ فَهُوَ حَلاَلٌ وَمَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ وَمَا سَكَتَ عَنْهُ فَهُوَ عَفْوٌ وَتَلاَ ‏{‏ قُلْ لاَ أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏

คำแปล

มุฮัมมัด อิบนุ ดาวูด อิบนุ ศุบัยห์ ได้เล่าให้เราฟัง อัล-ฟัฎล์ อิบนุ ดุกัยน์ ได้เล่าให้เราฟัง มุฮัมมัด (ซึ่งหมายถึง อิบนุ ชะรีก อัล-มักกี) ได้เล่าให้เราฟัง จากอัมร์ อิบนุ ดีนาร จากอบู อัช-ชาซาอ์ จากอิบนุ อับบาส ท่านกล่าวว่า:

"ชาวญาฮิลียะฮ์เคยรับประทานบางสิ่งและละเว้นบางสิ่งด้วยความรังเกียจ ต่อมาอัลลอฮ์ได้ทรงส่งศาสนทูตของพระองค์ﷺ และประทานคัมภีร์ของพระองค์ลงมา โดยทรงกำหนดให้สิ่งที่อนุมัติเป็นหะลาล และสิ่งที่ห้ามเป็นหะรอม ดังนั้น สิ่งที่พระองค์ทรงอนุญาตคือหะลาล สิ่งที่พระองค์ทรงห้ามคือหะรอม และสิ่งที่พระองค์ทรงนิ่งเฉยไว้นั้นได้รับการอภัย" แล้วท่านก็ได้อ่านอายะฮ์ว่า {จงกล่าวเถิด: 'ฉันไม่พบในสิ่งที่ถูกวะฮีย์แก่ฉันว่ามีสิ่งใดที่ถูกห้ามมิให้ผู้ต้องการกินได้กินมัน...'} จนจบอายะฮ์

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

สิ่งที่อัลลอฮ์มิได้ทรงห้ามยังคงเป็นสิ่งที่อนุญาต และไม่อยู่ในขอบเขตของภาระจากข้อห้าม

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ผู้คนในยุคแห่งความไม่รู้

ชาวอาหรับก่อนอิสลาม ซึ่งมีธรรมเนียมเกี่ยวกับอาหารเป็นของตนเอง

สิ่งที่พระองค์ทรงนิ่งไว้

เรื่องที่ไม่มีการประทานข้อห้ามลงมา จึงอยู่ในขอบเขตที่อนุญาต

ได้รับการอภัย

ไม่ถูกนับเป็นบาปและไม่ได้ถูกห้าม

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ฮะลาลและฮะรอมถูกกำหนดโดยอัลลอฮ์และวิวรณ์ของพระองค์ ไม่ใช่ด้วยความรังเกียจส่วนบุคคลหรือกฎอาหารที่คิดขึ้นเอง หลักนิติศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักว่าพื้นฐานเดิมของสิ่งต่าง ๆ คือการอนุญาต ยังคงใช้ได้ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานห้าม อย่างไรก็ตาม หลักนี้ไม่ได้ยกเว้นมุสลิมจากการปฏิบัติตามข้อความและข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับอาหาร สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่พิจารณาหลักฐานเหล่านั้นตามระเบียบวิธีทางกฎหมายของตน

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. อย่าตัดสินว่าอาหารเป็นฮะรอมเพียงเพราะความรังเกียจส่วนตัว แต่จงค้นหาหลักฐานทางศาสนาที่เชื่อถือได้
  2. หากมีข้อสงสัย ให้ตรวจสอบข้อความที่เกี่ยวข้องและขอคำอธิบายจากนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญ
  3. เคารพข้อห้ามด้านอาหารที่ชัดเจน และอย่าถือว่าสิ่งที่อนุญาตเป็นสิ่งต้องห้ามโดยไม่มีหลักฐาน
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี