Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 3800
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึง Ibn Abbas
- 1Muhammad ibn Dawud ibn Subayhรายงานต่อ Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ
- 2Al‑Fadl ibn Dukaynالْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ
- 3Muhammadمُحَمَّدٌ
- 4Amr ibn Dinarعَمْرِو بْنِ دِينَارٍ
- 5Abu ash‑Sha'thaأَبِي الشَّعْثَاءِ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صُبَيْحٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ شَرِيكٍ الْمَكِّيَّ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَأْكُلُونَ أَشْيَاءَ وَيَتْرُكُونَ أَشْيَاءَ تَقَذُّرًا فَبَعَثَ اللَّهُ تَعَالَى نَبِيَّهُ وَأَنْزَلَ كِتَابَهُ وَأَحَلَّ حَلاَلَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ فَمَا أَحَلَّ فَهُوَ حَلاَلٌ وَمَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ وَمَا سَكَتَ عَنْهُ فَهُوَ عَفْوٌ وَتَلاَ { قُلْ لاَ أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
มุฮัมมัด อิบนุ ดาวูด อิบนุ ศุบัยห์ ได้เล่าให้เราฟัง อัล-ฟัฎล์ อิบนุ ดุกัยน์ ได้เล่าให้เราฟัง มุฮัมมัด (ซึ่งหมายถึง อิบนุ ชะรีก อัล-มักกี) ได้เล่าให้เราฟัง จากอัมร์ อิบนุ ดีนาร จากอบู อัช-ชาซาอ์ จากอิบนุ อับบาส ท่านกล่าวว่า:
"ชาวญาฮิลียะฮ์เคยรับประทานบางสิ่งและละเว้นบางสิ่งด้วยความรังเกียจ ต่อมาอัลลอฮ์ได้ทรงส่งศาสนทูตของพระองค์ﷺ และประทานคัมภีร์ของพระองค์ลงมา โดยทรงกำหนดให้สิ่งที่อนุมัติเป็นหะลาล และสิ่งที่ห้ามเป็นหะรอม ดังนั้น สิ่งที่พระองค์ทรงอนุญาตคือหะลาล สิ่งที่พระองค์ทรงห้ามคือหะรอม และสิ่งที่พระองค์ทรงนิ่งเฉยไว้นั้นได้รับการอภัย" แล้วท่านก็ได้อ่านอายะฮ์ว่า {จงกล่าวเถิด: 'ฉันไม่พบในสิ่งที่ถูกวะฮีย์แก่ฉันว่ามีสิ่งใดที่ถูกห้ามมิให้ผู้ต้องการกินได้กินมัน...'} จนจบอายะฮ์
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
สิ่งที่อัลลอฮ์มิได้ทรงห้ามยังคงเป็นสิ่งที่อนุญาต และไม่อยู่ในขอบเขตของภาระจากข้อห้าม
ชาวอาหรับก่อนอิสลาม ซึ่งมีธรรมเนียมเกี่ยวกับอาหารเป็นของตนเอง
เรื่องที่ไม่มีการประทานข้อห้ามลงมา จึงอยู่ในขอบเขตที่อนุญาต
ไม่ถูกนับเป็นบาปและไม่ได้ถูกห้าม
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ฮะลาลและฮะรอมถูกกำหนดโดยอัลลอฮ์และวิวรณ์ของพระองค์ ไม่ใช่ด้วยความรังเกียจส่วนบุคคลหรือกฎอาหารที่คิดขึ้นเอง หลักนิติศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักว่าพื้นฐานเดิมของสิ่งต่าง ๆ คือการอนุญาต ยังคงใช้ได้ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานห้าม อย่างไรก็ตาม หลักนี้ไม่ได้ยกเว้นมุสลิมจากการปฏิบัติตามข้อความและข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับอาหาร สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่พิจารณาหลักฐานเหล่านั้นตามระเบียบวิธีทางกฎหมายของตน
- อย่าตัดสินว่าอาหารเป็นฮะรอมเพียงเพราะความรังเกียจส่วนตัว แต่จงค้นหาหลักฐานทางศาสนาที่เชื่อถือได้
- หากมีข้อสงสัย ให้ตรวจสอบข้อความที่เกี่ยวข้องและขอคำอธิบายจากนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญ
- เคารพข้อห้ามด้านอาหารที่ชัดเจน และอย่าถือว่าสิ่งที่อนุญาตเป็นสิ่งต้องห้ามโดยไม่มีหลักฐาน
รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงข้อห้ามเฉพาะ คือการกินสัตว์นักล่าที่มีเขี้ยว แสดงให้เห็นว่าการอนุญาตโดยทั่วไปยังมีข้อยกเว้นที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน
40 Hadith van an-Nawawi · #6 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้แยกแยะระหว่างสิ่งที่ฮะลาลอย่างชัดเจน สิ่งที่ฮะรอมอย่างชัดเจน และเรื่องที่น่าสงสัย ทั้งยังเสริมแนวทางทั่วไปเกี่ยวกับสิ่งที่อนุญาตและสิ่งต้องห้าม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี