Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 4467
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก Abu Dawud ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Muhammad ibn Yahya ibn Farisรายงานต่อ Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ
- 2Musa ibn Harun al‑Burdiمُوسَى بْنُ هَارُونَ الْبُرْدِيُّ
- 3Hisham ibn Yusufهِشَامُ بْنُ يُوسُفَ
- 4Al‑Qasim ibn Fayyad al‑Abnawiالْقَاسِمِ بْنِ فَيَّاضٍ الأَبْنَاوِيِّ
- 5Khalad ibn Abd ar‑Rahmanخَلاَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Ibn al‑Musayyabابْنِ الْمُسَيَّبِ
- 7Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 8ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ هَارُونَ الْبُرْدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ فَيَّاضٍ الأَبْنَاوِيِّ، عَنْ خَلاَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَكْرِ بْنِ لَيْثٍ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَقَرَّ أَنَّهُ زَنَى بِامْرَأَةٍ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَجَلَدَهُ مِائَةً وَكَانَ بِكْرًا ثُمَّ سَأَلَهُ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمَرْأَةِ فَقَالَتْ كَذَبَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَلَدَهُ حَدَّ الْفِرْيَةِ ثَمَانِينَ .
มุฮัมมัด บิน ยะห์ยา บิน ฟาริส ได้เล่าให้เราฟัง มูซา บิน ฮารูน อัลบุรดี ได้เล่าให้เราฟัง ฮิชาม บิน ยูซุฟ ได้เล่าให้เราฟัง จากอัลกอซิม บิน ฟายาด อัลอับนาวี จากคอลลาด บิน อับดุรเราะห์มาน จากอิบนุล มุสัยยับ จากอิบนุ อับบาส ว่า: ชายคนหนึ่งจากเผ่าบักร์ บิน ลัยษ์ ได้มาหาท่านนบีﷺ และสารภาพสี่ครั้งว่าเขาได้ผิดประเวณีกับผู้หญิงคนหนึ่ง เนื่องจากเขายังไม่แต่งงาน ท่านจึงลงโทษเฆี่ยนเขาหนึ่งร้อยที จากนั้นท่านได้ขอให้เขานำหลักฐานมายืนยันต่อผู้หญิงคนนั้น นางจึงกล่าวว่า
"โอ้เราะสูลุลลอฮ์ ขอสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮ์ เขาโกหก" เขาจึงถูกลงโทษฐานกล่าวหาเท็จด้วยการเฆี่ยนแปดสิบที
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
รายงานนี้เชื่อมโยงการสารภาพกับข้อกล่าวหาที่ผู้หญิงปฏิเสธ
บทลงโทษที่กำหนดไว้ตามหลักนิติศาสตร์อิสลาม
ในที่นี้หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์นอกการสมรสที่ถูกต้อง
ข้อกล่าวหาเรื่องซินาที่ไม่มีมูล ซึ่งในหลักนิติศาสตร์อิสลามเรียกว่า ก็ซฟ์ (qadhf)
เนื่องจากสายรายงานอ่อนมาก นักนิติศาสตร์จึงไม่ใช้ข้อความนี้เป็นหลักฐานอิสระสำหรับกำหนดบทลงโทษ นักนิติศาสตร์ยุคคลาสสิกพิจารณาเรื่องการสารภาพและข้อกล่าวหาโดยอาศัยหลักฐานที่หนักแน่นกว่าและเงื่อนไขการพิสูจน์เฉพาะ หะดีษเศาะฮีห์เกี่ยวกับมาซิซเป็นแหล่งหลักสำหรับการพิจารณาการสารภาพ ส่วนรายละเอียดและเงื่อนไขได้รับการวางหลักเกณฑ์ทางกฎหมายไว้ในแต่ละมัซฮับ
- อย่าถือว่าข้อกล่าวหาเรื่องการประพฤติผิดทางเพศเป็นข้อเท็จจริง หากไม่มีหลักฐานที่เชื่อถือได้
- อย่าเผยแพร่ข้อกล่าวหาที่ไม่มีมูล จงคุ้มครองเกียรติและความเป็นส่วนตัวของผู้อื่น
- ให้หน่วยงานตุลาการที่มีอำนาจเป็นผู้วินิจฉัยคดีอาญา ไม่ใช่บุคคลทั่วไป
หะดีษเศาะฮีห์นี้เล่าว่าชายคนหนึ่งมาพบศาสดา ﷺ และเป็นหลักฐานที่น่าเชื่อถือกว่าสำหรับการพิจารณาการสารภาพในทางกฎหมาย
Sunan Abi Dawud · #2254 (Sahih)หะดีษเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงข้อกล่าวหาเรื่องซินาและประเด็นหลักฐาน ช่วยให้เห็นความแตกต่างระหว่างคำกล่าวอ้างกับความผิดที่พิสูจน์ได้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี