Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 2426
รายงานโดย Ubayy ibn Kab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ubayy ibn Kab
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ،. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ لَقِيتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَخَذْتُ صُرَّةً مِائَةَ دِينَارٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلَهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ ثَلاَثًا فَقَالَ " احْفَظْ وِعَاءَهَا وَعَدَدَهَا وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا ". فَاسْتَمْتَعْتُ فَلَقِيتُهُ بَعْدُ بِمَكَّةَ فَقَالَ لاَ أَدْرِي ثَلاَثَةَ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلاً وَاحِدًا.
อาดัมได้เล่าให้เราฟัง ชุอฺบะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง และมุฮัมมัด อิบนุ บัชชาร ได้เล่าให้ฉันฟัง ฆุนดัรได้เล่าให้เราฟัง ชุอฺบะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง จากสะละมะฮ์ ท่านกล่าวว่า: ฉันได้ยินสุวัยด์ อิบนุ ฆอฟะละฮ์ กล่าวว่า: ฉันได้พบกับอุบัยย์ อิบนุ กะอฺบ์ - ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน - ท่านกล่าวว่า:
"ฉันเก็บถุงเงินที่มีหนึ่งร้อยดีนาร์ได้ จึงไปหาท่านนบี ﷺ ท่านกล่าวว่า 'จงประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี' ฉันจึงประกาศอยู่หนึ่งปีแต่ไม่พบผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของ จากนั้นฉันก็ไปหาท่านอีกครั้ง ท่านกล่าวว่า 'จงประกาศอีกปีหนึ่ง' ฉันจึงประกาศอีกแต่ก็ไม่พบใคร ครั้งที่สามฉันไปหาท่าน ท่านกล่าวว่า 'จงจดจำภาชนะ จำนวนเงิน และเชือกที่มัดปากถุงไว้ให้ดี หากเจ้าของมาขอรับคืนก็จงมอบให้เขา มิฉะนั้นเจ้าจงใช้ประโยชน์จากมันเถิด' ฉันจึงได้ใช้เงินนั้น ต่อมาฉันได้พบเขาที่มาหฺมักกะฮ์ เขากล่าวว่า 'ฉันไม่แน่ใจว่าได้ประกาศสามปีหรือเพียงปีเดียว'"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ต้องประกาศการพบทรัพย์สินที่เก็บได้และเก็บรักษาไว้อย่างระมัดระวัง
ทรัพย์สินที่พบโดยไม่ทราบว่าใครเป็นเจ้าของ
แจ้งอย่างเหมาะสมว่าพบสิ่งของ เพื่อให้เจ้าของจำได้และมาแสดงสิทธิ์รับคืน
วัสดุที่ใช้ทำถุงและสิ่งที่ใช้ผูกหรือปิด ซึ่งเป็นลักษณะที่ช่วยตรวจสอบว่าผู้ที่มาแสดงตนเป็นเจ้าของจริงหรือไม่
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ไม่ควรเก็บทรัพย์สินที่พบซึ่งมีมูลค่าไว้เป็นของตนโดยพลการ ผู้พบต้องประกาศการพบ เก็บรักษาลักษณะที่ใช้ระบุทรัพย์สินและจำนวนที่แน่นอนไว้ แล้วคืนให้แก่ผู้ที่สามารถระบุได้อย่างน่าเชื่อถือว่าเป็นทรัพย์สินของตน นักนิติศาสตร์อภิปรายระยะเวลาและวิธีการประกาศโดยพิจารณาจากมูลค่าและสถานการณ์ แนวทางคลาสสิกสำหรับทรัพย์สินมีค่าที่พบคือประกาศเป็นเวลาหนึ่งปี แม้ผู้พบจะนำเงินไปใช้หลังจากประกาศแล้วแต่ยังไม่พบเจ้าของ ก็ไม่ได้ทำให้หน้าที่คืนทรัพย์สินสิ้นสุดลง หากเจ้าของมาแสดงตนในภายหลัง
- ประกาศการพบทรัพย์สินมีค่าด้วยวิธีที่เปิดโอกาสอย่างเป็นธรรมให้เจ้าของตามหาได้
- จดลักษณะและจำนวนอย่างละเอียด แล้วคืนทรัพย์สินให้แก่ผู้ที่ระบุได้อย่างน่าเชื่อถือ
- ปฏิบัติต่อทรัพย์สินที่พบเสมือนเป็นของที่ได้รับฝากไว้ ไม่ใช่ผลประโยชน์ส่วนตัวที่ได้มาโดยไม่คาดคิด
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี