Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3007
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُهُ مِنْهُ، مَرَّ��َيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ قَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ، فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً وَمَعَهَا كِتَابٌ، فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى الرَّوْضَةِ، فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ. فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا، فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ، مَا هَذَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ، إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ، وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا، وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ بِمَكَّةَ، يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ، فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي، وَمَا فَعَلْتُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ صَدَقَكُمْ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ. قَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَكُونَ قَدِ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ سُفْيَانُ وَأَىُّ إِسْنَادٍ هَذَا.
อุบัยดุลลอฮ์ อิบนุ อะบี ราฟิอ์ เล่าว่า: ฉันได้ยินอะลี (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ) กล่าวว่า
"ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ส่งฉัน อัซ-ซุบัยร์ และอัล-มิกดาด อิบนุ อัล-อัสวัด ออกไป โดยท่านกล่าวว่า 'จงมุ่งหน้าไปยังเราเฎาะฮ์ คอคห์ ที่นั่นพวกเจ้าจะพบสตรีผู้หนึ่งพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่ง จงยึดมันมาจากนาง'" เราจึงออกเดินทางโดยม้าของเราวิ่งเต็มฝีเท้าจนถึงเราเฎาะฮ์ และเราก็พบสตรีผู้นั้น เราจึงกล่าวว่า "จงนำจดหมายออกมา" นางตอบว่า "ฉันไม่มีจดหมายใดๆ ติดตัวมา" เราจึงกล่าวว่า "จงนำจดหมายออกมา มิฉะนั้นเราจะถอดเสื้อผ้าของเจ้า" นางจึงนำมันออกมาจากที่ถักผมของนาง เรานำจดหมายนั้นมามอบให้ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ปรากฏว่าเป็นจดหมายจากฮาฏิบ อิบนุ อะบี บัลตะอะห์ ถึงบรรดาผู้ตั้งภาคีบางส่วนในมักกะห์ เพื่อแจ้งข่าวเกี่ยวกับแผนการบางอย่างของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสถามว่า "โอ้ ฮาฏิบเอ๋ย นี่มันอะไรกัน?" เขาตอบว่า "โอ้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ โปรดอย่าเพิ่งด่วนตัดสินข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนที่มีความผูกพันกับกุเรชแต่ไม่ได้สืบเชื้อสายจากพวกเขา ในขณะที่ผู้อพยพคนอื่นๆ ที่อยู่ร่วมกับท่านมีญาติพี่น้องในมักกะห์คอยคุ้มครองครอบครัวและทรัพย์สินของพวกเขา แต่ข้าพเจ้าไม่มีสายเลือดเช่นนั้น ข้าพเจ้าจึงปรารถนาที่จะสร้างบุญคุณกับพวกเขาเพื่อให้พวกเขาคุ้มครองญาติพี่น้องของข้าพเจ้า และสิ่งที่ข้าพเจ้าทำไปมิใช่เพราะการปฏิเสธศรัทธา การเปลี่ยนศาสนา หรือความพอใจต่อการกุฟร์หลังจากเข้ารับอิสลามแต่อย่างใด" ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า "เขาได้พูดความจริงกับพวกท่านแล้ว" อุมัรกล่าวขึ้นว่า "โอ้ ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าฟันคอของผู้กลับกลอกคนนี้เถิด" ท่านตรัสว่า "แท้จริงเขาได้เข้าร่วมสงครามบัดร์ และเจ้าจะรู้ได้อย่างไร บางทีอัลลอฮ์อาจทรงทอดพระเนตรไปยังชาวบัดร์แล้วตรัสว่า 'จงกระทำสิ่งที่พวกเจ้าประสงค์เถิด เพราะแท้จริงข้าได้ให้อภัยแก่พวกเจ้าแล้ว'" สุฟยานกล่าวว่า "สายรายงานนี้ช่างประเสริฐยิ่งนัก!"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ฮาติบกระทำไปด้วยความห่วงใยต่อครอบครัว ไม่ใช่เพราะไม่ศรัทธา และการเข้าร่วมสมรภูมิบัดร์มีความสำคัญอย่างยิ่ง
ท่านนบี ﷺ ส่งอะลี อัซซุบัยร์ และอัลมิกดาดไปสกัดจดหมายที่ฮาติบส่งไปยังมักกะฮ์ ฮาติบชี้แจงว่าเขาต้องการสร้างบุญคุณแก่ชาวมักกะฮ์เพื่อปกป้องครอบครัว ไม่ใช่เพราะไม่ศรัทธาหรือหันออกจากศาสนา
สถานที่ซึ่งผู้ส่งสารพบหญิงที่ถือจดหมาย
การรบใหญ่ครั้งแรกระหว่างมุสลิมกับเผ่ากุเรช ซึ่งฮาติบได้เข้าร่วม
ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับเผ่า แต่ไม่ได้อยู่ในตระกูลสายเลือดของเผ่านั้น
บรรดานักวิชาการสรุปจากรายงานนี้ว่า การกระทำร้ายแรงต้องได้รับการตรวจสอบอย่างรอบคอบ และคำชี้แจงกับเจตนาของบุคคลนั้นมีความสำคัญ ท่านนบี ﷺ ขอให้ฮาติบอธิบายก่อนจะตัดสินเขา ถ้อยคำเกี่ยวกับบัดร์แสดงถึงคุณความดีพิเศษของผู้เข้าร่วม แต่ไม่ใช่ข้อยกเว้นทั่วไปที่อนุญาตให้กระทำสิ่งต้องห้ามได้ นักวิชาการยังเน้นย้ำว่า การปกป้องมุสลิมและชุมชนของพวกเขามีความสำคัญยิ่งเมื่อมีการเปิดเผยข้อมูลลับ
- สอบถามคำชี้แจงของบุคคลก่อนถือว่าข้อกล่าวหาร้ายแรงเป็นความจริง
- ปกป้องข้อมูลลับที่อาจทำให้ผู้อื่นหรือชุมชนตกอยู่ในอันตราย
- นำความดีและเจตนาที่จริงใจของบุคคลมาประกอบการตัดสิน โดยไม่ใช้สิ่งเหล่านั้นเป็นข้อแก้ตัวให้ความผิด
รายงานนี้กล่าวว่าเจตนาและญิฮาดยังคงมีอยู่หลังการพิชิตมักกะฮ์ ซึ่งสอดคล้องกับความสำคัญของแรงจูงใจของฮาติบ
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)ถ้อยคำที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับเจตนาช่วยให้เข้าใจว่าเหตุใดจึงนำแรงจูงใจของฮาติบมาพิจารณาในการประเมินการกระทำ
Sahih al-Bukhari · #3008 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการสู้รบเช่นกัน และให้บริบทเพิ่มเติมเกี่ยวกับกฎและเหตุการณ์ของญิฮาด
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี