ตัฟซีรอัลกุรอานโดยท่านนบี ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4553

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: ตัฟซีรอัลกุรอานโดยท่านนบี ﷺ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ مَعْمَرٍ،‏.‏ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سُفْيَانَ، مِنْ فِيهِ إِلَى فِيَّ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ـ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى هِرَقْلَ قَالَ وَكَانَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى ـ هِرَقْلَ ـ قَالَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالُوا نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ، فَأُجْلِسْنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا‏.‏ فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ، وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي، ثُمَّ دَعَا بِتُرْجُمَانِهِ فَقَالَ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ‏.‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ، لَوْلاَ أَنْ يُؤْثِرُوا عَلَىَّ الْكَذِبَ لَكَذَبْتُ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ أَيَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ‏.‏ قَالَ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لاَ بَلْ يَزِيدُونَ‏.‏ قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ، بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ، سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالاً، يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قَالَ قُلْتُ لاَ وَنَحْنُ مِنْهُ فِي هَذِهِ الْمُدَّةِ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا‏.‏ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فِيكُمْ، فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ، وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالاً، يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى، ثُمَّ تَكُونُ لَهُمُ الْعَاقِبَةُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لاَ يَغْدِرُ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ‏.‏ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُكُمْ قَالَ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ‏.‏ قَالَ إِنْ يَكُ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، وَلَمْ أَكُ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ، وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ، وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَىَّ‏.‏ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُ، فَإِذَا فِيهِ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ، إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ، سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ، وَ‏{‏يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏‏"‏‏.‏ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ عِنْدَهُ، وَكَثُرَ اللَّغَطُ، وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، أَنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَدَعَا هِرَقْلُ عُظَمَاءَ الرُّومِ فَجَمَعَهُمْ فِي دَارٍ لَهُ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرَّشَدِ آخِرَ الأَبَدِ، وَأَنْ يَثْبُتَ لَكُمْ مُلْكُكُمْ قَالَ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِقَتْ، فَقَالَ عَلَىَّ بِهِمْ‏.‏ فَدَعَا بِهِمْ فَقَالَ إِنِّي إِنَّمَا اخْتَبَرْتُ شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ مِنْكُمُ الَّذِي أَحْبَبْتُ‏.‏ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ‏.‏

คำแปล

อิบรอฮีม บิน มูซา ได้เล่าให้ฉันฟัง จากฮิชาม จากมะอ์มัร และอับดุลลอฮฺ บิน มุฮัมมัด ได้เล่าให้ฉันฟังว่า อับดุรเราะซ๊ากได้เล่าให้เราฟัง มะอ์มัรได้บอกเราจากอัซ-ซุฮ์รีย์ เขากล่าวว่า อุบัยดุลลอฮฺ บิน อับดุลลอฮฺ บิน อุตะบะฮฺ ได้บอกฉันว่า อิบนุ อับบาส ได้เล่าให้ฉันฟังว่า อบู ซุฟยาน ได้เล่าให้ฉันฟังแบบปากต่อปากว่า

"ฉันได้ออกเดินทางในช่วงที่มีการทำสัญญาสงบศึกระหว่างฉันกับเราะสูลุลลอฮฺ ﷺ ขณะที่ฉันอยู่ในแคว้นชาม มีผู้นำจดหมายจากท่านนบี ﷺ มามอบให้แก่เฮราคลิอุส ว่ากันว่าดิห์ยะฮฺ อัล-กัลบีย์ เป็นผู้นำมาและส่งให้ผู้ว่าการเมืองบุศรอ ซึ่งผู้ว่าการก็ได้ส่งต่อไปยังเฮราคลิอุส เฮราคลิอุสจึงถามว่า 'ที่นี่มีใครที่เป็นคนของชายผู้อ้างตนเป็นนบีบ้างหรือไม่?' พวกเขาตอบว่า 'มี' ดังนั้น ฉันพร้อมกับชาวเผ่ากุเรชอีกจำนวนหนึ่งจึงถูกเรียกเข้าเฝ้าเฮราคลิอุส เราถูกให้นั่งอยู่เบื้องหน้าเขา เขาถามว่า 'ในหมู่พวกเจ้า ใครที่มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติใกล้ชิดที่สุดกับชายผู้อ้างตนเป็นนบีคนนี้?' อบู ซุฟยานกล่าวว่า 'ฉันจึงตอบว่า ฉันเอง' พวกเขาจึงให้ฉันนั่งเบื้องหน้าเขา และให้สหายของฉันนั่งอยู่ด้านหลัง จากนั้นเขาได้เรียกนักแปลมาแล้วกล่าวว่า 'จงบอกพวกเขาว่า ข้าจะสอบถามชายผู้นี้เกี่ยวกับชายผู้อ้างตนเป็นนบี หากเขาโกหกข้า พวกเจ้าจงทักท้วงเขาทันที' อบู ซุฟยานกล่าวว่า 'ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ หากมิใช่เพราะเกรงว่าสหายจะกล่าวหาว่าฉันเป็นคนโกหกแล้วไซร้ ฉันคงโกหกไปแล้ว' จากนั้นเขาจึงกล่าวแก่นักแปลว่า 'จงถามเขาว่า ฐานะทางตระกูลของเขาในหมู่พวกท่านเป็นอย่างไร?' ฉันตอบว่า 'เขามีตระกูลสูงส่งในหมู่พวกเรา' เขาถามว่า 'บรรพบุรุษของเขาเคยมีใครเป็นกษัตริย์หรือไม่?' ฉันตอบว่า 'ไม่' เขาถามว่า 'พวกท่านเคยกล่าวหาว่าเขาเป็นคนโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างเช่นนี้หรือไม่?' ฉันตอบว่า 'ไม่' เขาถามว่า 'ผู้ที่ติดตามเขาคือชนชั้นสูงหรือชนชั้นล่าง?' ฉันตอบว่า 'หากแต่เป็นชนชั้นล่าง' เขาถามว่า 'พวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นหรือลดลง?' ฉันตอบว่า 'ไม่ หากแต่เพิ่มขึ้น' เขาถามว่า 'มีผู้ใดที่ละทิ้งศาสนาหลังจากเข้ารับศาสนาแล้วเนื่องจากความไม่พอใจหรือไม่?' ฉันตอบว่า 'ไม่' เขาถามว่า 'พวกท่านเคยสู้รบกับเขาหรือไม่?' ฉันตอบว่า 'เคย' เขาถามว่า 'การสู้รบระหว่างพวกท่านกับเขาเป็นอย่างไร?' ฉันตอบว่า 'สงครามระหว่างเราเป็นไปอย่างผลัดกันรุกและรับ เขาโจมตีเราและเราก็โจมตีเขา' เขาถามว่า 'เขาเคยทรยศหักหลังหรือไม่?' ฉันตอบว่า 'ไม่ แต่บัดนี้เราอยู่ในช่วงสงบศึกกับเขา เราไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรในช่วงนี้'" อบู ซุฟยานเสริมว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ ฉันไม่สามารถแทรกคำอื่นใดนอกจากประโยคนี้ได้" เขาถามว่า "เคยมีผู้ใดกล่าวถ้อยคำเช่นนี้มาก่อนเขาหรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่" จากนั้นเขาจึงกล่าวแก่นักแปลว่า "จงบอกเขาว่า ข้าได้ถามเจ้าเกี่ยวกับตระกูลของเขาในหมู่พวกท่าน เจ้าก็ตอบว่าเขาเป็นผู้มีตระกูลสูงส่ง เช่นเดียวกับบรรดาร่อซูลที่ถูกส่งมาจากตระกูลที่สูงส่งที่สุดในหมู่ชนชาติของตน ข้าได้ถามเจ้าว่าบรรพบุรุษของเขาเคยมีใครเป็นกษัตริย์หรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่ ข้าจึงคิดว่าหากบรรพบุรุษของเขาเคยเป็นกษัตริย์ ข้าก็คงกล่าวว่าเขากำลังแสวงหาอำนาจแห่งบรรพบุรุษคืน ข้าได้ถามเจ้าเกี่ยวกับผู้ติดตามของเขาว่าเป็นชนชั้นสูงหรือชนชั้นล่าง เจ้าก็ตอบว่าเป็นชนชั้นล่าง และนั่นคือลักษณะของผู้ติดตามบรรดาร่อซูล ข้าได้ถามเจ้าว่าพวกท่านเคยกล่าวหาว่าเขาโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่ ข้าจึงตระหนักว่าเขาจะไม่โกหกต่อมนุษย์แล้วไปโกหกต่ออัลลอฮฺ ข้าได้ถามเจ้าว่ามีผู้ใดละทิ้งศาสนาหลังจากเข้ารับแล้วเนื่องจากความไม่พอใจหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่ และนั่นคือสภาพของศรัทธาเมื่อมันผสมผสานกับความปีติยินดีในดวงใจ ข้าได้ถามเจ้าว่าพวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นหรือลดลง เจ้าก็ตอบว่าเพิ่มขึ้น และนั่นคือวิถีของศรัทธาจนกว่าจะสมบูรณ์ ข้าได้ถามเจ้าว่าพวกท่านเคยสู้รบกับเขาหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าเคย และการสู้รบเป็นไปอย่างผลัดกันรุกและรับ เช่นเดียวกับบรรดาร่อซูลที่ถูกทดสอบ แล้วชัยชนะสุดท้ายจะเป็นของพวกเขา ข้าได้ถามเจ้าว่าเขาเคยทรยศหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่เคย และบรรดาร่อซูลย่อมไม่ทรยศ ข้าได้ถามเจ้าว่ามีผู้ใดกล่าวเช่นนี้มาก่อนเขาหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่ ข้าจึงคิดว่าหากมีผู้ใดกล่าวเช่นนี้มาก่อน ข้าก็คงกล่าวว่าเขาเป็นเพียงผู้ที่เลียนแบบคำพูดที่มีมาก่อน" อบู ซุฟยานกล่าวว่า "จากนั้นเขาถามว่า 'เขาสั่งใช้พวกท่านให้ทำอะไร?' ฉันตอบว่า 'เขาสั่งใช้ให้เราดำรงละหมาด จ่ายซะกาต เชื่อมโยงเครือญาติ และรักษาความบริสุทธิ์' เขาจึงกล่าวว่า 'หากสิ่งที่เจ้ากล่าวมาเป็นความจริง เขาคือนบีอย่างแน่นอน ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านจะปรากฏขึ้น แต่มิคาดคิดว่าจะมาจากหมู่พวกท่าน หากข้ามั่นใจว่าจะสามารถไปถึงท่านได้ ข้าปรารถนาที่จะพบท่าน และหากข้าได้อยู่เคียงข้างท่าน ข้าจะล้างเท้าของท่านให้ และอาณาจักรของท่านจะแผ่ขยายไปจนถึงใต้ฝ่าเท้าของข้าอย่างแน่นอน'" จากนั้นเขาได้ขอนำจดหมายของเราะสูลุลลอฮฺ ﷺ มาอ่าน ซึ่งในนั้นมีใจความว่า "ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี จากมุฮัมมัด เราะสูลุลลอฮฺ ถึง เฮราคลิอุส ผู้นำแห่งโรม ขอความสันติจงมีแด่ผู้ปฏิบัติตามทางนำ อันที่จริง ข้าพเจ้าขอเชิญชวนท่านสู่การเรียกร้องของอิสลาม จงเข้ารับอิสลามเถิด ท่านจะปลอดภัย และจงเข้ารับอิสลามเถิด อัลลอฮฺจะประทานรางวัลแก่ท่านสองเท่า แต่หากท่านผินหลังให้ แท้จริงท่านจะต้องแบกรับบาปของประชาชนของท่าน และโองการที่ว่า 'โอ้ ชาวคัมภีร์เอ๋ย จงมาสู่ถ้อยคำที่เท่าเทียมกันระหว่างเราและท่าน คือเราจะไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากอัลลอฮฺ...' จนจบถึงโองการ '...จงเป็นพยานว่าแท้จริงพวกเราคือมุสลิม'" เมื่อเขาอ่านจดหมายจบ เสียงอื้ออึงดังขึ้นรอบตัวเขา มีการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง และเราได้ถูกสั่งให้ออกมา อบู ซุฟยานกล่าวว่า "เมื่อเราออกมา ฉันได้กล่าวแก่สหายของฉันว่า 'เรื่องราวของอิบนุ อบี กับชะฮฺ (ท่านนบี) ได้ทวีความยิ่งใหญ่ขึ้น แม้กระทั่งกษัตริย์แห่งบุตรอัล-อัศฟัร (โรมัน) ยังหวาดกลัวเขา' นับแต่นั้นมา ฉันเชื่อมั่นเสมอว่าเราะสูลุลลอฮฺ ﷺ จะมีชัย จนกระทั่งอัลลอฮฺทรงนำฉันเข้าสู่ศาสนาอิสลาม" อัซ-ซุฮ์รีย์ กล่าวว่า "ต่อมาเฮราคลิอุสได้เรียกบรรดาขุนนางโรมันมารวมตัวกันในพระราชวังของเขา แล้วกล่าวว่า 'โอ้ ชาวโรมันเอ๋ย พวกท่านปรารถนาความสำเร็จและความถูกต้องนิรันดร์ ตลอดจนความมั่นคงในอาณาจักรของพวกท่านหรือไม่?' ทันใดนั้นพวกเขาต่างกรูกันไปทางประตูเหมือนลาป่า แต่พบว่าประตูถูกล็อกไว้ เขาจึงกล่าวว่า 'พาพวกเขากลับมาหาข้า' เมื่อพวกเขากลับมา เขากล่าวว่า 'ข้าเพียงแต่ต้องการทดสอบความมั่นคงของพวกท่านในศาสนาของพวกท่านเท่านั้น บัดนี้ข้าได้เห็นสิ่งที่พึงพอใจจากพวกท่านแล้ว' พวกเขาจึงก้มกราบเขาและรู้สึกพอใจในตัวเขา"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

เฮราคลิอุสมองเห็นสัญญาณแห่งการเป็นศาสดาในมุฮัมมัด ﷺ และสารของท่าน

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

ในช่วงสงบศึกระหว่างท่านนบี ﷺ กับเผ่ากุเรช เฮราคลิอุสได้ซักถามอบูสุฟยานเกี่ยวกับท่านนบี ﷺ ในชาม หลังจากได้รับจดหมายของท่าน

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ชาม

ภูมิภาคเลแวนต์ในอดีต ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ของซีเรียและปาเลสไตน์ในปัจจุบัน

ซะกาต

ทานภาคบังคับที่มุสลิมต้องจ่ายเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนด

อาริซียูน

เหล่าผู้ใต้ปกครองและประชาชนทั่วไปซึ่งผู้นำมีหน้าที่รับผิดชอบ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกชี้ว่า ความซื่อสัตย์ ชื่อเสียงที่น่าเชื่อถือ และความมั่นคงแน่วแน่เป็นสัญญาณที่สนับสนุนความน่าเชื่อถือของศาสดา การให้เหตุผลของเฮราคลิอุสยังแสดงให้เห็นว่า ผู้แสวงหาความจริงสามารถพิจารณาหลักฐานอย่างรอบคอบได้ แม้พยานที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นฝ่ายตรงข้ามก็ตาม จดหมายของท่านนบี ﷺ แสดงให้เห็นว่าดะอ์วะฮ์ซึ่งเชิญชวนให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์อย่างชัดเจน สามารถดำเนินควบคู่กับการกล่าวต่อผู้นำด้วยความเคารพได้ คำสอนของท่านยังครอบคลุมการเคารพภักดี การดูแลครอบครัว และความบริสุทธิ์ทางเพศ สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่พิจารณาข้อกำหนดเหล่านี้โดยอาศัยแหล่งที่มาของกฎหมายอิสลามในภาพรวม

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. จงซื่อสัตย์ แม้ความจริงจะเป็นประโยชน์ต่อคนที่เราเห็นต่างด้วย
  2. ตรวจสอบคำกล่าวอย่างรอบคอบ และพิจารณาอุปนิสัยกับการกระทำของบุคคล ไม่ใช่เพียงสถานะของเขา
  3. เชิญชวนผู้อื่นสู่ความดีด้วยความเคารพ และเชื่อมโยงศรัทธากับการละหมาด ความเอื้อเฟื้อ และการดูแลครอบครัว
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี