Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4675
รายงานโดย Al-Musayyab ibn Hazn พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Al-Musayyab ibn Hazn
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَىْ عَمِّ قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ ". فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ، أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ ". فَنَزَلَتْ {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ}
อิสฮาก บิน อิบรอฮีม ได้เล่าให้เราฟังว่า อับดุรเราะซากได้เล่าให้เราฟังว่า มะอ์มัรได้บอกเรา จากอัซ-ซุฮ์รีย์ จากสะอีด บิน อัล-มุสัยยับ จากบิดาของเขา กล่าวว่า เมื่อความตายมาเยือนอบูฏอลิบ ท่านนบีﷺได้เข้าไปหาเขา โดยที่อบูญะฮ์ลและอับดุลลอฮ์ บิน อะบีอุไมยะฮ์ก็อยู่ด้วย ท่านนบีﷺจึงกล่าวว่า
"โอ้ลุงเอ๋ย จงกล่าวเถิดว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ เพื่อฉันจะได้ใช้มันโต้แย้งเพื่อท่าน ณ ที่อัลลอฮ์" อบูญะฮ์ลและอับดุลลอฮ์ บิน อะบีอุไมยะฮ์จึงกล่าวว่า "โอ้อบูฏอลิบเอ๋ย ท่านจะละทิ้งศาสนาของอับดุลมุฏฏอลิบกระนั้นหรือ?" ท่านนบีﷺจึงกล่าวว่า "ฉันจะขออภัยโทษให้แก่ท่านตราบเท่าที่ฉันยังไม่ถูกห้าม" จากนั้นโองการนี้จึงถูกประทานลงมาว่า "มิใช่กิจของนบีและบรรดาผู้ศรัทธาที่จะขออภัยโทษให้แก่พวกตั้งภาคี แม้พวกเขาจะเป็นญาติสนิทก็ตาม หลังจากที่ปรากฏชัดแก่พวกเขาแล้วว่าชนเหล่านั้นคือชาวนรก"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ เชิญชวนอบูฏอลิบสู่เตาฮีด และขออภัยโทษให้เขาจนกระทั่งมีข้อห้าม
เมื่ออบูฏอลิบอยู่ในวาระสุดท้าย ท่านนบี ﷺ ได้กระตุ้นให้เขากล่าวคำปฏิญาณศรัทธา อบูญะฮ์ลและอับดุลลอฮ์ อิบนุ อบีอุมัยยะฮ์กดดันเขาไม่ให้ละทิ้งศาสนาของอับดุลมุฏฏอลิบ หลังจากนั้นอายะฮ์ที่ 113 ของซูเราะฮ์ที่ 9 ได้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับการขออภัยโทษให้แก่ผู้ตั้งภาคี
ความเชื่อว่ามีเพียงอัลลอฮ์เท่านั้นที่ทรงมีสิทธิได้รับการเคารพภักดี
การร้องขอหรือขอการชะฟาอะฮ์ต่ออัลลอฮ์ ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ด้วยพระอนุญาตของพระองค์เท่านั้น
ผู้ที่เคารพภักดีต่อสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ หรือยกคุณลักษณะอันเป็นพระเจ้าให้แก่ผู้อื่น
นักวิชาการยุคคลาสสิกสรุปจากรายงานนี้ว่า คำปฏิญาณศรัทธาคือแก่นของเตาฮีด และความสัมพันธ์ทางครอบครัวไม่ได้ทำให้ผู้ใดพ้นจากการได้รับคำเชิญชวนนี้ รายงานยังแยกความแตกต่างระหว่างการขอทางนำให้ผู้ที่ยังมีชีวิต กับการขออภัยโทษให้ผู้ที่หลังเสียชีวิตแล้วปรากฏชัดว่าเสียชีวิตในฐานะผู้ปฏิเสธศรัทธา ท่านนบี ﷺ แสดงให้เห็นถึงความปรารถนาอย่างจริงใจให้อาของท่านได้รับทางนำ แต่การประทานวิวรณ์ได้กำหนดขอบเขตของการขออภัยโทษไว้
- พูดเรื่องศรัทธาด้วยความใส่ใจและอดทน แม้เมื่อกำลังพูดกับคนที่รัก
- ขอทางนำจากอัลลอฮ์ให้แก่ผู้ที่ยังมีชีวิต และปฏิบัติตามขอบเขตที่วิวรณ์กำหนดเกี่ยวกับการวิงวอน
- อย่าปล่อยให้แรงกดดันทางสังคมทำให้ละทิ้งการยืนยันเตาฮีด
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี