Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4677
รายงานโดย Ka'b ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ka'b ibn Malik
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ، أَنَّ الزُّهْرِيَّ، حَدَّثَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ،، وَهْوَ أَحَدُ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ أَنَّهُ لَمْ يَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ غَيْرَ غَزْوَتَيْنِ غَزْوَةِ الْعُسْرَةِ وَغَزْوَةِ بَدْرٍ. قَالَ فَأَجْمَعْتُ صِدْقَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضُحًى، وَكَانَ قَلَّمَا يَقْدَمُ مِنْ سَفَرٍ سَافَرَهُ إِلاَّ ضُحًى وَكَانَ يَبْدَأُ بِالْمَسْجِدِ، فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ، وَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كَلاَمِي وَكَلاَمِ صَاحِبَىَّ، وَلَمْ يَنْهَ عَنْ كَلاَمِ أَحَدٍ مِنَ الْمُتَخَلِّفِينَ غَيْرِنَا، فَاجْتَنَبَ النَّاسُ كَلاَمَنَا، فَلَبِثْتُ كَذَلِكَ حَتَّى طَالَ عَلَىَّ الأَمْرُ، وَمَا مِنْ شَىْءٍ أَهَمُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَمُوتَ فَلاَ يُصَلِّي عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَوْ يَمُوتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكُونَ مِنَ النَّاسِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ، فَلاَ يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ مِنْهُمْ، وَلاَ يُصَلِّي عَلَىَّ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَوْبَتَنَا عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ بَقِيَ الثُّلُثُ الآخِرُ مِنَ اللَّيْلِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ، وَكَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مُحْسِنَةً فِي شَأْنِي مَعْنِيَّةً فِي أَمْرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُمَّ سَلَمَةَ تِيبَ عَلَى كَعْبٍ ". قَالَتْ أَفَلاَ أُرْسِلُ إِلَيْهِ فَأُبَشِّرَهُ قَالَ " إِذًا يَحْطِمَكُمُ النَّاسُ فَيَمْنَعُونَكُمُ النَّوْمَ سَائِرَ اللَّيْلَةِ ". حَتَّى إِذَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْفَجْرِ آذَنَ بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا، وَكَانَ إِذَا اسْتَبْشَرَ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ حَتَّى كَأَنَّهُ قِطْعَةٌ مِنَ الْقَمَرِ، وَكُنَّا أَيُّهَا الثَّلاَثَةُ الَّذِينَ خُلِّفُوا عَنِ الأَمْرِ الَّذِي قُبِلَ مِنْ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ اعْتَذَرُوا حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ لَنَا التَّوْبَةَ، فَلَمَّا ذُكِرَ الَّذِينَ كَذَبُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمُتَخَلِّفِينَ، وَاعْتَذَرُوا بِالْبَاطِلِ، ذُكِرُوا بِشَرِّ مَا ذُكِرَ بِهِ أَحَدٌ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ {يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُلْ لاَ تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ} الآيَةَ.
มุฮัมมัดได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟัง อะห์หมัด อิบนุ อบี ชุอัยบ์ ได้เล่าให้เราฟัง มูซา อิบนุ อัยน์ ได้เล่าให้เราฟัง อิสหาก อิบนุ รอชิด ได้เล่าให้เราฟัง ว่า อัซ-ซูฮ์รีย์ ได้เล่าให้เขาฟัง โดยกล่าวว่า อับดุรเราะห์มาน อิบนุ อับดิลลาฮ์ อิบนุ กะอ์บ อิบนุ มาลิก ได้บอกแก่เขาจากบิดาของเขาว่า ข้าพเจ้าได้ยินบิดาของข้าพเจ้า คือ กะอ์บ อิบนุ มาลิก ซึ่งเป็นหนึ่งในสามคนที่การเตาบะฮ์ของพวกเขาได้รับการยอมรับ กล่าวว่า ท่านไม่เคยตกค้างจากการทำศึกใดๆ ร่วมกับเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เลย เว้นแต่สองครั้งเท่านั้น คือ ศึกอุสรอฮ์ (ตะบู๊ก) และศึกบัดร์ ท่านกล่าวว่า
"ข้าพเจ้าตั้งใจที่จะพูดความจริงต่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ในเวลาสาย และท่านมักจะกลับมาจากการเดินทางในเวลาสายเสมอ โดยท่านจะเริ่มด้วยการไปมัสยิดก่อนและละหมาดสองร็อกอะฮ์ แล้วนะบี ﷺ ก็ได้ห้ามผู้คนพูดคุยกับข้าพเจ้าและสหายอีกสองคนของข้าพเจ้า แต่ท่านไม่ได้ห้ามการพูดคุยกับผู้ตกค้างคนอื่นๆ นอกจากพวกเรา ผู้คนจึงหลีกเลี่ยงที่จะพูดคุยกับเรา ข้าพเจ้าอยู่ในสภาพเช่นนั้นจนกระทั่งเรื่องราวยืดเยื้อยาวนาน และไม่มีสิ่งใดทำให้ข้าพเจ้ากังวลใจมากไปกว่าการที่ข้าพเจ้าอาจเสียชีวิตแล้วนะบี ﷺ จะไม่ละหมาดญะนาซะฮ์ให้ข้าพเจ้า หรือเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อาจสิ้นพระชนม์ไปก่อน แล้วข้าพเจ้าต้องอยู่ในฐานะเช่นนี้ท่ามกลางผู้คน โดยไม่มีใครพูดคุยด้วยหรือละหมาดญะนาซะฮ์ให้เลย จากนั้นอัลลอฮ์ได้ทรงประทานการเตาบะฮ์ของเราลงมาแก่นะบีของพระองค์ ﷺ ในช่วงท้ายของยามค่ำคืน ขณะที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อยู่กับอุมมุ ซาลามะฮ์ และนางเป็นผู้ที่มีความเมตตาและห่วงใยในเรื่องราวของข้าพเจ้า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า 'โอ้ อุมมุ ซาลามะฮ์เอ๋ย กะอ์บได้รับการเตาบะฮ์แล้ว' นางถามว่า 'ดิฉันจะส่งคนไปแจ้งข่าวดีให้เขาทราบไหมคะ?' ท่านตอบว่า 'ถ้าทำเช่นนั้น ผู้คนก็จะพากันมาห้อมล้อมพวกเธอจนไม่ได้หลับได้นอนตลอดคืนที่เหลือ' จนกระทั่งเมื่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ละหมาดศุบห์เสร็จสิ้น ท่านก็ได้ประกาศการอภัยโทษของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเรา เมื่อท่านมีความปีติยินดี ใบหน้าของท่านจะเปล่งปลั่งราวกับเศษเสี้ยวของดวงจันทร์ พวกเราทั้งสามคนเป็นผู้ที่ถูกชะลอการตัดสินไว้ ในขณะที่ข้อแก้ตัวของผู้ที่กล่าวอ้างเหตุผลนั้นได้รับการยอมรับ แต่เมื่อมีการกล่าวถึงผู้ที่โกหกเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จากกลุ่มผู้ตกค้าง และได้ยกข้อแก้ตัวที่เป็นเท็จ พวกเขาถูกกล่าวถึงในทางที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่จะมีผู้ใดถูกกล่าวถึง อัลลอฮ์ ซุบฮานะฮู ตรัสว่า {พวกเขาจะแก้ตัวต่อพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้ากลับไปหาพวกเขา จงกล่าวว่า อย่าแก้ตัวเลย เราจะไม่เชื่อพวกเจ้าเด็ดขาด อัลลอฮ์ได้ทรงแจ้งข่าวคราวของพวกเจ้าแก่เราแล้ว และอัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์จะเฝ้าดูการกระทำของพวกเจ้า} (อายะฮ์)
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
กะอ์บเลือกพูดความจริง และอัลลอฮ์ทรงตอบรับการกลับใจของทั้งสามคน
กะอ์บ อิบนุ มาลิกเล่าถึงการที่เขาไม่ได้เข้าร่วมการเดินทัพตะบูก การตัดสินใจตอบท่านนบี ﷺ อย่างตรงไปตรงมา และช่วงเวลาที่มุสลิมเว้นระยะห่างจากเขากับสหายอีกสองคน อัลลอฮ์ทรงตอบรับการกลับใจของพวกเขา และประทานโองการเกี่ยวกับเรื่องนี้ในซูเราะฮ์อัตเตาบะฮ์
กะอ์บ อิบนุ มาลิกกับสหายอีกสองคน ซึ่งเรื่องของพวกเขาถูกเลื่อนค้างไว้จนกระทั่งอัลลอฮ์ทรงตอบรับการกลับใจ
ชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของการเดินทัพตะบูก ซึ่งเกิดขึ้นภายใต้สภาพการณ์อันยากลำบาก
ละหมาดภาคบังคับในยามเช้าก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น
นักวิชาการยุคคลาสสิก เช่น อันนะวะวีย์และอิบนุ หะญัร เน้นว่าการสารภาพอย่างเปิดเผยของกะอ์บดีกว่าการแก้ตัวด้วยคำโกหก พวกเขาชี้ให้เห็นจากเรื่องนี้ว่าการกลับใจอย่างจริงใจต้องมาพร้อมกับความซื่อสัตย์ ความอดทน และการยอมรับผลจากความผิด รายงานนี้ยังแสดงว่าการเว้นระยะห่างทางสังคมชั่วคราวในสถานการณ์เฉพาะนี้เป็นมาตรการเพื่ออบรมสั่งสอน ไม่ใช่การอนุญาตทั่วไปให้หลีกเลี่ยงผู้คนตามอำเภอใจ
- จงพูดความจริงเมื่ออธิบายความผิด แม้การโกหกจะดูเหมือนให้ประโยชน์ชั่วคราวก็ตาม
- แสดงการกลับใจด้วยการยอมรับความผิดอย่างตรงไปตรงมา ขออภัยโทษจากอัลลอฮ์ และปรับปรุงการกระทำ
- เปิดโอกาสให้ผู้ที่กลับใจได้กลับคืนมา และหลีกเลี่ยงการนินทาหรือทำให้อับอายโดยไม่จำเป็น
เรื่องราวของกะอ์บดำเนินต่อ โดยเน้นปฏิกิริยาของเขาหลังได้รับข่าวดีว่าการกลับใจได้รับการตอบรับแล้ว
Sahih al-Bukhari · #4679 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงโองการเกี่ยวกับผู้ที่ไม่ได้ร่วมการเดินทางไปตะบูก และแยกความแตกต่างระหว่างการกลับใจอย่างจริงใจกับข้อแก้ตัวที่เป็นเท็จ
Sahih al-Bukhari · #7 (Sahih)บทสนทนาระหว่างเฮราคลิอุสกับอบูซุฟยานก็แสดงให้เห็นเช่นกันว่าอิสลามให้ความสำคัญเพียงใดกับการให้ถ้อยคำที่ตรงกับความจริง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี