Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 5191
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ، وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ، فَتَبَرَّزَ، ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ، هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ. ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الْوَحْىِ أَوْ غَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ. فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ. ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَىْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ. فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ، أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِي لاَ تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ، وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ، وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ، فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ. قُلْتُ مَا هُوَ، أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ، طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ. فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَشْرُبَةً لَهُ، فَاعْتَزَلَ فِيهَا، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ. فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ الْغُلاَمُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ. فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا ـ قَالَ ـ إِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ. فَرَفَعَ إِلَىَّ بَصَرَهُ فَقَالَ " لاَ ". فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ. ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَبَسُّمَةً أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسًا وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ، وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ. فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مُتَّكِئًا. فَقَالَ " أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي. فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ " مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ". مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا. فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ". فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً. قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ، ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ.
อิบนุ อับบาส เล่าว่า: ฉันกระตือรือร้นอยู่เสมอที่จะถามอุมัร บิน อัล-ค็อฏฏอบ เกี่ยวกับสตรีสองคนจากบรรดาภรรยาของท่านนบีﷺ ซึ่งอัลลอฮ์ได้ตรัสไว้ว่า
"หากเจ้าทั้งสองกลับเนื้อกลับตัวต่ออัลลอฮ์ แท้จริงหัวใจของเจ้าทั้งสองก็เอนเอียงไปแล้ว" จนกระทั่งอุมัรได้ไปประกอบพิธีฮัจญ์และฉันก็ได้ไปกับท่านด้วย ระหว่างทางอุมัรได้แวะไปทำธุระส่วนตัว และฉันก็ตามท่านไปด้วยพร้อมถุงน้ำ เมื่อท่านเสร็จกิจ ฉันก็เทน้ำรดมือให้ท่านเพื่อทำน้ำละหมาด แล้วฉันก็กล่าวว่า "โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน! สตรีสองคนจากบรรดาภรรยาของท่านนบีﷺ ที่อัลลอฮ์ตรัสว่า 'หากเจ้าทั้งสองกลับเนื้อกลับตัวต่ออัลลอฮ์ แท้จริงหัวใจของเจ้าทั้งสองก็เอนเอียงไปแล้ว' นั้นคือใครกันแน่?" ท่านกล่าวว่า "ช่างน่าประหลาดใจสำหรับคำถามของเจ้าเหลือเกิน โอ้ อิบนุ อับบาส พวกนางคืออาอิชะฮ์และหัฟเศาะฮ์" จากนั้นอุมัรก็เล่าเรื่องราวต่อเนื่องว่า "ฉันกับเพื่อนบ้านชาวอันศอรคนหนึ่งจากตระกูลบนี อุมัยยะฮ์ บิน ซัยด์ ซึ่งอาศัยอยู่ชานเมืองมะดีนะฮ์ ผลัดกันไปพบท่านนบีﷺ เขาไปวันหนึ่งและฉันไปวันหนึ่ง เมื่อฉันไป ฉันจะนำข่าวเกี่ยวกับวะฮีย์หรือเรื่องอื่นๆ ในวันนั้นมาบอกเขา และเมื่อเขาไป เขาก็จะทำเช่นเดียวกันกับฉัน พวกเราชาวกุเรชมักจะมีอำนาจเหนือภรรยาของเรา แต่เมื่อเรามาถึงมะดีนะฮ์ เรากลับพบว่าผู้คนที่นี่ภรรยาของพวกเขาเป็นผู้มีอำนาจเหนือสามี ดังนั้นผู้หญิงของเราจึงเริ่มเลียนแบบพฤติกรรมของผู้หญิงชาวอันศอร ครั้งหนึ่งฉันตะโกนใส่ภรรยาของฉัน นางก็โต้ตอบกลับมา ฉันไม่พอใจที่นางกล้าเถียงฉัน นางกล่าวว่า 'ทำไมท่านถึงรังเกียจที่ฉันจะโต้ตอบท่านเล่า? ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ บรรดาภรรยาของท่านนบีﷺต่างก็โต้ตอบท่าน และบางคนก็ไม่พูดกับท่านตลอดทั้งวันจนถึงค่ำ' คำพูดนั้นทำให้ฉันตกใจมาก ฉันจึงกล่าวว่า 'ใครที่ทำเช่นนั้นย่อมพินาศ!' แล้วฉันก็แต่งตัวไปหาหัฟเศาะฮ์และถามนางว่า 'มีใครในหมู่พวกเธอที่ทำให้ท่านนบีﷺโกรธจนถึงค่ำหรือไม่?' นางตอบว่า 'มีค่ะ' ฉันจึงกล่าวว่า 'เธอช่างพินาศและขาดทุนเสียแล้ว เธอไม่กลัวหรือว่าอัลลอฮ์จะทรงกริ้วเนื่องจากความโกรธเกรี้ยวของเราะสูลของพระองค์ แล้วเธอก็จะต้องพินาศ? อย่าเรียกร้องสิ่งใดจากท่านนบีﷺมากเกินไป อย่าโต้ตอบท่าน และอย่าเพิกเฉยต่อท่าน ต้องการอะไรก็ขอให้ฉันช่วย และอย่าหลงกลเพื่อนบ้านของเธอ (หมายถึงอาอิชะฮ์) เพราะนางสวยกว่าเธอและเป็นทีรักของท่านนบีﷺมากกว่า'" อุมัรกล่าวเสริมว่า "ในตอนนั้นเรามีข่าวลือว่าเผ่าฆ็อซซานกำลังเตรียมม้าเพื่อโจมตีพวกเรา เพื่อนชาวอันศอรของฉันในวันที่เป็นเวรของเขา ได้ออกไปในตอนกลางวันและกลับมาหาเราในตอนค่ำ เขาเคาะประตูบ้านฉันอย่างแรงและถามว่าฉันอยู่ไหม ฉันตกใจกลัวจึงออกไปหาเขา เขาบอกว่า 'วันนี้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว' ฉันถามว่า 'เรื่องอะไร? ฆ็อซซานมาแล้วหรือ?' เขาตอบว่า 'เปล่า แต่มันยิ่งใหญ่และน่ากลัวกว่านั้นอีก เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ได้หย่าขาดจากภรรยาของท่านแล้ว' ฉันจึงร้องว่า 'หัฟเศาะฮ์พินาศแล้ว! ฉันเคยคาดคิดว่าเรื่องนี้คงจะเกิดขึ้นในไม่ช้า' ฉันจึงรีบแต่งตัวและไปละหมาดศุบห์ร่วมกับท่านนบีﷺ หลังจากนั้นท่านนบีﷺก็เข้าไปในห้องชั้นบนและเก็บตัวอยู่ที่นั่น ฉันเข้าไปหาหัฟเศาะฮ์เห็นนางกำลังร้องไห้ จึงถามว่า 'ร้องไห้ทำไม? ฉันไม่ได้เตือนเธอแล้วหรือ? ท่านนบีﷺหย่าพวกเธอแล้วหรือ?' นางตอบว่า 'ฉันไม่รู้ ท่านกำลังเก็บตัวอยู่ในห้องชั้นบนโน่น' ฉันออกมาและไปที่มิมบัร เห็นกลุ่มคนนั่งล้อมรอบอยู่ บางคนก็ร้องไห้ ฉันนั่งอยู่กับพวกเขาครู่หนึ่งแต่ทนกับความกังวลไม่ไหว จึงเดินไปที่ห้องชั้นบนที่ท่านนบีﷺอยู่ และบอกกับเด็กใช้ผิวดำของท่านว่า 'ขออนุญาตให้อุมัรเข้าเฝ้าด้วย' เด็กคนนั้นเข้าไปพูดคุยกับท่านนบีﷺแล้วกลับออกมาบอกว่า 'ผมได้พูดถึงท่านแล้ว แต่ท่านนิ่งเงียบ' ฉันจึงกลับไปนั่งกับกลุ่มคนที่มิมบัร แต่ก็ทนไม่ไหวอีก จึงกลับไปบอกเด็กคนนั้นว่า 'ขออนุญาตให้อุมัรเข้าเฝ้าอีกครั้ง' เขาเข้าไปแล้วกลับออกมาบอกว่า 'ผมพูดถึงท่านแล้ว แต่ท่านก็นิ่งเงียบ' ฉันจึงกลับมานั่งที่เดิม แต่ก็ยังร้อนรนจนต้องไปหาเด็กคนนั้นเป็นครั้งที่สามว่า 'ขออนุญาตให้อุมัรเข้าเฝ้า' เขาเข้าไปแล้วกลับมาบอกว่า 'ผมพูดถึงท่านแล้ว แต่ท่านก็ยังนิ่งเงียบ' ขณะที่ฉันกำลังหันหลังกลับ เด็กคนนั้นก็เรียกฉันว่า 'ท่านนบีﷺได้อนุญาตให้ท่านเข้าเฝ้าแล้ว' ฉันจึงเข้าไปหาเราะสูลุลลอฮ์ﷺ เห็นท่านนอนอยู่บนเตียงที่ทำจากก้านอินทผลัมโดยไม่มีที่นอนรอง ก้านอินทผลัมทิ้งรอยไว้ที่สีข้างของท่าน ท่านพิงหมอนหนังที่ยัดไส้ด้วยใยอินทผลัม ฉันให้สลามแล้วถามขณะที่ยืนอยู่ว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ท่านหย่าขาดจากภรรยาของท่านแล้วหรือ?' ท่านเงยหน้ามองฉันแล้วตอบว่า 'เปล่า' ฉันจึงกล่าวว่า 'อัลลอฮุอักบัร!' จากนั้นฉันก็พูดขึ้นขณะที่ยืนอยู่เพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลายว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ โปรดฟังข้าพเจ้าเถิด พวกเราชาวกุเรชเคยมีอำนาจเหนือผู้หญิงของเรา แต่เมื่อมาถึงมะดีนะฮ์ กลับพบว่าผู้คนที่นี่ผู้หญิงมีอำนาจเหนือผู้ชาย' ท่านนบีﷺก็ยิ้ม แล้วฉันก็พูดต่อว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ โปรดฟังข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ไปหาหัฟเศาะฮ์และบอกนางว่า อย่าหลงกลเพื่อนของเธอ (อาอิชะฮ์) เพราะนางสวยกว่าและเป็นทีรักของท่านนบีﷺมากกว่า' ท่านนบีﷺก็ยิ้มอีกครั้ง เมื่อเห็นท่านยิ้ม ฉันจึงนั่งลง แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านของท่าน ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ฉันไม่เห็นสิ่งใดในบ้านของท่านที่จะสะดุดตานอกจากแผ่นหนังสามแผ่น ฉันจึงกล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ โปรดวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ประชาชาติของท่านมีความมั่งคั่งเถิด เพราะชาวเปอร์เซียและโรมันได้รับความมั่งคั่งและได้รับโลกดุนยา ทั้งที่พวกเขาไม่ได้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์' ท่านนบีﷺจึงลุกขึ้นนั่งจากท่าที่พิงอยู่แล้วกล่าวว่า 'โอ้ อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ เจ้าคิดเช่นนี้หรือ? ชนเหล่านั้นเป็นกลุ่มชนที่ได้รับผลตอบแทนความดีของพวกเขาในชีวิตโลกนี้แล้ว' ฉันจึงกล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ โปรดขอการอภัยโทษให้ข้าพเจ้าด้วยเถิด' หลังจากนั้นท่านนบีﷺได้แยกตัวจากภรรยาของท่านเป็นเวลา 29 คืน เนื่องจากเรื่องที่หัฟเศาะฮ์นำไปบอกอาอิชะฮ์ ท่านเคยกล่าวว่า 'ฉันจะไม่เข้าไปหาพวกนางเป็นเวลาหนึ่งเดือน' เนื่องจากความโกรธอย่างรุนแรงที่มีต่อพวกนางเมื่ออัลลอฮ์ทรงตักเตือนท่าน เมื่อครบ 29 คืน ท่านนบีﷺได้เข้าไปหาอาอิชะฮ์ก่อนเป็นอันดับแรก อาอิชะฮ์กล่าวกับท่านว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ท่านเคยสาบานว่าจะไม่เข้ามาหาพวกเราเป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่บัดนี้เพิ่งผ่านไปเพียง 29 คืนเท่านั้น ข้าพเจ้านับมันทีละคืนเลยนะ' ท่านนบีﷺกล่าวว่า 'เดือนนี้มี 29 คืน' อาอิชะฮ์เล่าต่อว่า 'จากนั้นอัลลอฮ์ได้ประทานอายะฮ์แห่งการเลือกลงมา ท่านนบีﷺเริ่มต้นให้ข้าพเจ้าเป็นคนแรกในบรรดาภรรยาของท่านให้เลือก และข้าพเจ้าก็เลือกท่าน จากนั้นท่านก็ให้สิทธิ์แก่ภรรยาทุกคนของพวกนางเลือก และพวกนางก็ตอบเช่นเดียวกับที่อาอิชะฮ์ตอบ'
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อุมัรเล่าถึงชีวิตครอบครัวของท่านนบี ﷺ และการเลือกใช้ชีวิตอย่างสมถะ
อุมัรเล่าว่าท่านนบี ﷺ แยกตัวจากบรรดาภรรยาเป็นเวลา 29 คืน หลังจากฮัฟเศาะฮ์นำเรื่องลับที่ได้รับไปบอกแก่ท่านหญิงอาอิชะฮ์ ต่อมาท่านนบี ﷺ ให้บรรดาภรรยาเลือก ดังที่กล่าวไว้ในอัลกุรอาน
การชำระล้างตามหลักศาสนพิธีที่มุสลิมทำก่อนการละหมาดและกิจอื่น ๆ
โองการที่ให้บรรดาภรรยาของท่านนบี ﷺ เลือกระหว่างชีวิตทางโลกพร้อมความสุขต่าง ๆ กับอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ﷺ
ท่านถอนตัวห่างจากบรรดาภรรยาเป็นการชั่วคราว ซึ่งไม่ได้หมายความว่าหย่าร้างกันโดยตัวมันเอง
บรรดานักวิชาการเน้นว่าโองการเกี่ยวกับการกลับใจและการเลือกแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการรักษาความลับและการให้เกียรติศาสนทูต ﷺ การแยกตัวเป็นเวลา 29 คืนไม่ได้นำไปสู่การหย่าร้าง ท่านนบี ﷺ กลับมาใช้ชีวิตสมรสและให้บรรดาภรรยาเลือก นักนิติศาสตร์ยุคคลาสสิกอภิปรายจากรายงานนี้ว่า การสาบานว่าจะไม่เข้าใกล้ภรรยาในช่วงเวลาหนึ่งไม่ได้หมายความว่าเป็นการหย่าร้างโดยอัตโนมัติ ผลทางกฎหมายที่แน่ชัดขึ้นอยู่กับถ้อยคำและสถานการณ์ ข้อความเกี่ยวกับชาวเปอร์เซียและชาวโรมันสอนว่าความรุ่งเรืองทางโลกเพียงอย่างเดียวไม่ใช่หลักฐานว่าได้รับความโปรดปรานจากพระผู้เป็นเจ้า
- รักษาข้อมูลที่เป็นความลับและอย่าเปิดเผยโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยเฉพาะเมื่ออาจทำลายความสัมพันธ์
- พูดคุยเรื่องความตึงเครียดในชีวิตสมรสอย่างสงบ และขอคำแนะนำโดยไม่ทำให้อีกฝ่ายอับอาย
- อย่าวัดความผาสุกจากทรัพย์สินเพียงอย่างเดียว ความกตัญญู ศรัทธา และชีวิตที่สมถะล้วนมีคุณค่าอย่างยิ่ง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี