Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6207
รายงานโดย Usama ibn Zayd พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Abu al‑Yamanรายงานต่อ al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
- 5พี่หรือน้องชายของเขาأَخِي
- 6Sulaymanسُلَيْمَانَ
- 7Muhammad ibn Abu Atiqمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ
- 8Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 9Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 10Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
- 11ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأُسَامَةُ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي حَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَسَارَا حَتَّى مَرَّا بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ ابْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا. فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ، ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ. فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا، ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ـ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ـ قَالَ كَذَا وَكَذَا ". فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ وَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ. فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ} الآيَةَ، وَقَالَ {وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ} فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ فِي الْعَفْوِ عَنْهُمْ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهَا مَنْ قَتَلَ مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ، وَسَادَةِ قُرَيْشٍ، فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ مَنْصُورِينَ غَانِمِينَ مَعَهُمْ أُسَارَى مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايِعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا.
อุซามะฮ์ อิบนุ ซัยด์ (เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุมา) ได้เล่าว่า: ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ ทรงขี่ลาที่มีผ้ากำมะหยี่ฟะดะกียะห์ปูรองอยู่ โดยมีอุซามะฮ์นั่งซ้อนอยู่ข้างหลัง ท่านกำลังไปเยี่ยมสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ ซึ่งป่วยอยู่ที่ถิ่นของบนู อัล-ฮาริษ อิบนุ อัล-ค็อซรอจญ์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนสงครามบัดร์ เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงที่ชุมนุมแห่งหนึ่งซึ่งมีอับดุลลอฮ์ อิบนุ อุบัยย์ อิบนุ ซะลูล อยู่ด้วย และนั่นเป็นช่วงก่อนที่เขาจะเข้ารับอิสลาม ในที่ชุมนุมนั้นมีทั้งชาวมุสลิม ผู้ตั้งภาคีที่บูชาเจว็ด และชาวยิวปะปนกัน และในบรรดาชาวมุสลิมก็มีอับดุลลอฮ์ อิบนุ เราะวาหะฮ์ รวมอยู่ด้วย เมื่อฝุ่นจากสัตว์พาหนะฟุ้งกระจายปกคลุมที่ชุมนุมนั้น อิบนุ อุบัยย์ ก็เอาชายผ้าปิดจมูกแล้วกล่าวว่า
"อย่าทำให้ฝุ่นฟุ้งใส่พวกเราเลย" ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ จึงกล่าว salam ทักทายพวกเขา แล้วหยุดและลงจากพาหนะ เชิญชวนพวกเขาสู่อัลลอฮ์ และอ่านอัลกุรอานให้พวกเขาฟัง อับดุลลอฮ์ อิบนุ อุบัยย์ อิบนุ ซะลูล จึงกล่าวกับท่านว่า "พ่อหนุ่มเอ๋ย! ไม่มีอะไรดีไปกว่าคำพูดของท่านหากมันเป็นความจริง ดังนั้นอย่านำมันมารบกวนเราในที่ชุมนุมของเราเลย หากใครมาหาท่านก็จงเล่าให้เขาฟังเถิด" อับดุลลอฮ์ อิบนุ เราะวาหะฮ์ จึงกล่าวว่า "ใช่แล้ว โอ้ เราะสุลุลลอฮ์ ﷺ! ขอท่านโปรดมาหาพวกเราในที่ชุมนุมของเราเถิด เพราะพวกเรารักที่จะฟังสิ่งนั้น" ชาวมุสลิม ผู้ตั้งภาคี และชาวยิว จึงเริ่มด่าทอโต้เถียงกันจนเกือบจะต่อสู้กัน แต่ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ ค่อยๆ ปลอบโยนและระงับเหตุจนทุกคนสงบลง จากนั้นท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ ก็ทรงขึ้นพาหนะและเดินทางต่อไปจนถึงบ้านของสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ ตรัสว่า "โอ้ สะอัดเอ๋ย เจ้าไม่ได้ยินสิ่งที่อบู หุบบาบ (หมายถึง อับดุลลอฮ์ อิบนุ อุบัยย์) พูดหรือ? เขาพูดเช่นนั้นเช่นนี้" สะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ จึงตอบว่า "โอ้ เราะสุลุลลอฮ์ ﷺ! ขอพ่อแม่ของข้าพลีเพื่อท่านเถิด โปรดอภัยและยกโทษให้เขาด้วยเทอญ ขอสาบานต่อผู้ทรงประทานคัมภีร์แก่ท่าน แท้จริงอัลลอฮ์ได้นำสัจธรรมที่ประทานแก่ท่านมาในช่วงเวลาที่ชาวเมืองนี้ได้ตกลงกันว่าจะสวมมงกุฎและมอบอำนาจปกครองให้แก่เขา (อิบนุ อุบัยย์) แต่เมื่ออัลลอฮ์ทรงขัดขวางสิ่งนั้นด้วยสัจธรรมที่พระองค์ประทานแก่ท่าน เขาก็รู้สึกคับแค้นใจ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้เขาแสดงพฤติกรรมอันไม่สุภาพดังที่ท่านได้เห็น" ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ จึงทรงให้อภัยเขา เป็นธรรมเนียมของท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ และเหล่าเศาะหาบะฮ์ ที่จะให้อภัยแก่ผู้ตั้งภาคีและผู้ได้รับคัมภีร์ตามที่อัลลอฮ์ทรงบัญชา และพวกเขาอดทนต่อการถูกทำร้าย อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า {และเจ้าจะได้ยินอย่างแน่นอน จากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์มาก่อนหน้าเจ้า...} (3:186) และตรัสอีกว่า {ผู้คนจำนวนมากที่ได้รับคัมภีร์ ประสงค์จะให้พวกเจ้ากลับเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาอีกครั้งหลังจากที่พวกเจ้าได้ศรัทธาแล้ว...} (2:109) ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ จึงปฏิบัติตามพระบัญชาของอัลลอฮ์ด้วยการให้อภัยพวกเขา จนกระทั่งพระองค์ทรงอนุญาตให้ต่อสู้กับพวกเขา เมื่อท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ ทำสงครามบัดร์ และอัลลอฮ์ทรงสังหารบรรดาผู้นำของผู้ปฏิเสธศรัทธาและขุนนางแห่งกุเรชตามพระประสงค์ ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ และเหล่าเศาะหาบะฮ์ก็กลับมาอย่างมีชัยชนะพร้อมเชลยศึกซึ่งเป็นผู้นำของผู้ปฏิเสธศรัทธาและขุนนางแห่งกุเรช อิบnu อุบัยย์ อิบนุ ซะลูล และผู้ตั้งภาคีที่อยู่ معهจึงกล่าวว่า "เรื่องนี้ (อิสลาม) ได้ปรากฏชัยชนะอย่างชัดเจนแล้ว จงให้สัตยาบันต่อเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ เพื่อเข้ารับอิสลามเถิด" พวกเขาจึงเข้ารับอิสลามกัน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ตอบสนองต่อการดูหมิ่นด้วยความสงบ และให้อภัยด้วยปัญญา
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนสงครามบัดร์ ขณะที่ท่านนบี ﷺ กำลังเดินทางไปเยี่ยมสะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ ในการชุมนุมครั้งหนึ่ง อับดุลลอฮ์ อิบนุ อุบัยย์ดูหมิ่นท่าน และสะอัดอธิบายว่าเบื้องหลังนั้นคือความผิดหวังทางการเมือง ท่านนบี ﷺ ให้อภัยเขาและอดทนต่อพฤติกรรมที่ทำร้ายจิตใจ ดังที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาไว้ในเวลานั้น
ผ้าผืนหนึ่งจากฟะดัก ซึ่งในที่นี้บรรยายว่าเป็นผ้ากำมะหยี่หรือผ้าเนื้อนุ่ม
คำเรียกที่สะอัด อิบนุ อุบาดะฮ์ใช้เรียกอับดุลลอฮ์ อิบนุ อุบัยย์
คำเรียกกลุ่มต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงชาวยิวและชาวคริสต์
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายจากรายงานนี้ว่า ความอดทนและการให้อภัยเหมาะสมเมื่อมีผู้ดูหมิ่น โดยเฉพาะเมื่อช่วยรักษาสันติและไม่ก่อให้เกิดอันตรายที่ร้ายแรงกว่า ท่านนบี ﷺ คอยระงับความขัดแย้งระหว่างกลุ่มต่าง ๆ และเลือกความอดกลั้นตามพระบัญชาของพระเจ้าในเวลานั้น นักวิชาการแยกแยะระหว่างการแก้แค้นส่วนตัว ซึ่งละเว้นได้ กับการป้องกันตนอย่างชอบธรรมจากการรุกราน การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าเห็นชอบกับความอยุติธรรม
- อย่ารีบตอบโต้คำดูหมิ่นด้วยคำดูหมิ่น แต่จงลดความตึงเครียดก่อน
- รับฟังสถานการณ์เบื้องหลังพฤติกรรมของผู้อื่น โดยไม่เห็นชอบกับการกระทำที่ทำร้ายจิตใจ
- เลือกให้อภัยเมื่อช่วยฟื้นฟูความสัมพันธ์และไม่ทำให้ผู้อื่นตกอยู่ในอันตราย
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี