การทำให้จิตใจอ่อนโยน · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6452

รายงานโดย Abu Huraira พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: การทำให้จิตใจอ่อนโยน
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abu Huraira

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ، بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يَقُولُ آللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنْ كُنْتُ لأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْجُوعِ، وَإِنْ كُنْتُ لأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنَ الْجُوعِ، وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمُ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ، فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ، مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ ‏"‏‏.‏ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ، فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ، فَأَذِنَ لِي، فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ ‏"‏ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلاَنٌ أَوْ فُلاَنَةُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي ‏"‏‏.‏ قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الإِسْلاَمِ، لاَ يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلاَ مَالٍ، وَلاَ عَلَى أَحَدٍ، إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ، وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا، وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ، وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا، فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا، فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ، وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ، وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم بُدٌّ، فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا، فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ، وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنَ الْبَيْتِ قَالَ ‏"‏ يَا أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ خُذْ فَأَعْطِهِمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَىَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ ‏"‏ أَبَا هِرٍّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اقْعُدْ فَاشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ فَشَرِبْتُ، فَمَا زَالَ يَقُولُ ‏"‏ اشْرَبْ ‏"‏‏.‏ حَتَّى قُلْتُ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَرِنِي ‏"‏‏.‏ فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى، وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ‏.‏

คำแปล

อบู นุอัยม์ ได้เล่าฮะดีษนี้แก่ข้าพเจ้าประมาณครึ่งหนึ่ง และอุมัร อิบนุ ซัรร์ ได้เล่าให้เราฟัง โดยมุญาฮิดได้รายงานว่า อบู ฮุร็อยเราะห์ กล่าวว่า: ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ แท้จริงข้าพเจ้าเคยเอียงข้างกายแนบกับพื้นดินเพราะความหิวโหย และเคยเอาหินผูกไว้ที่ท้องเพราะความหิว วันหนึ่งข้าพเจ้านั่งอยู่ที่ทางเดินซึ่งพวกเขา (ท่านนบี ﷺ และเศาะหาบะฮ์) มักจะเดินผ่าน เมื่ออบู บักร เดินผ่านมา ข้าพเจ้าจึงถามเขาเกี่ยวกับอายะฮ์จากคัมภีร์ของอัลลอฮ์ ทั้งที่ความจริงแล้วข้าพเจ้าถามเพียงเพื่อให้เขาช่วยแก้ความหิวให้ แต่เขาก็เดินผ่านไปโดยไม่ทำสิ่งใด จากนั้นอุมัรก็เดินผ่านมา ข้าพเจ้าจึงถามเขาเกี่ยวกับอายะฮ์จากคัมภีร์ของอัลลอฮ์เช่นกัน ด้วยหวังว่าเขาจะช่วยให้อิ่มท้อง แต่เขาก็เดินผ่านไปโดยไม่ทำอะไร จนกระทั่งอบุล กอซิม ﷺ ทรงเดินผ่านมา พระองค์ทรงยิ้มเมื่อทอดพระเนตรเห็นข้าพเจ้า เพราะพระองค์ทรงทราบถึงสิ่งที่อยู่ในใจและปรากฏบนใบหน้าของข้าพเจ้า แล้วตรัสว่า

"โอ้ อบา เฮียร!" ข้าพเจ้าตอบรับว่า "รับใช้ท่านครับ โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" พระองค์ตรัสว่า "จงตามเรามา" แล้วพระองค์ก็เสด็จนำหน้าไป ข้าพเจ้าจึงติดตามไป เมื่อพระองค์เสด็จเข้าบ้าน ข้าพเจ้าขออนุญาตเข้าไปและได้รับอนุญาต เมื่อเข้าไปพบว่ามีนมอยู่ในภาชนะ พระองค์ตรัสถามว่า "นมนี้มาจากที่ใด?" พวกเขาทูลตอบว่า "มีผู้ชื่อนั้นชื่อนี้มอบเป็นของขวัญแด่ท่าน" พระองค์ตรัสเรียก "โอ้ อบา เฮียร!" ข้าพเจ้าตอบรับว่า "รับใช้ท่านครับ โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" พระองค์ตรัสสั่งว่า "จงไปเรียกชาวศุฟฟะฮ์มาหาเรา" ชาวศุฟฟะฮ์คือแขกของอิสลาม ผู้ไม่มีครอบครัว ทรัพย์สิน หรือผู้ใดให้พึ่งพาอาศัย เมื่อมีทาน (เศาะดะเกาะฮ์) มายังท่านนบี ﷺ พระองค์จะส่งไปให้พวกเขาทั้งหมดโดยมิได้ทรงรับไว้เลย และเมื่อมีของขวัญมาถึง พระองค์จะแบ่งส่วนหนึ่งส่งให้พวกเขาและทรงรับไว้บางส่วนสำหรับพระองค์เอง คำสั่งของท่านนบีทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกหนักใจ จึงคิดในใจว่า "นมเพียงเท่านี้จะพอเพียงแก่ชาวศุฟฟะฮ์ได้อย่างไร? ทั้งที่ข้าพเจ้าน่าจะมีสิทธิ์ดื่มนมนี้เพื่อเสริมกำลังมากกว่า" แต่ดูเถิด! ท่านนบี ﷺ ทรงบัญชาให้ข้าพเจ้าแบ่งนมนี้ให้แก่พวกเขา ข้าพเจ้าสงสัยว่าจะเหลืออะไรให้ข้าพเจ้าบ้าง แต่การเชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ ﷺ เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าพเจ้าจึงไปเรียกชาวศุฟฟะฮ์ พวกเขามากันพร้อมเพรียงและขออนุญาตเข้าพบ ท่านนบี ﷺ ทรงอนุญาตให้พวกเขาเข้ามาและนั่งลงในบ้าน พระองค์ตรัสว่า "โอ้ อบา เฮียร!" ข้าพเจ้าตอบรับว่า "รับใช้ท่านครับ โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" พระองค์ตรัสว่า "จงหยิบและส่งให้พวกเขาดื่มเถิด" ข้าพเจ้าจึงหยิบภาชนะนมและส่งให้ชายคนหนึ่ง เขาดื่มจนอิ่มหนำสำราญแล้วส่งคืนมาให้ ข้าพเจ้าจึงส่งต่อให้อีกคน เขาก็ดื่มจนอิ่มแล้วส่งคืนมา เช่นนี้เรื่อยไปจนทุกคนดื่มจนอิ่ม สุดท้ายข้าพเจ้าได้นำภาชนะนั้นไปยังท่านนบี ﷺ เมื่อผู้คนทั้งหมดอิ่มกันหมดแล้ว พระองค์ทรงรับภาชนะวางบนพระหัตถ์ ทอดพระเนตรมายังข้าพเจ้าแล้วยิ้ม พร้อมตรัสว่า "โอ้ อบา เฮียร!" ข้าพเจ้าตอบรับว่า "รับใช้ท่านครับ โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" พระองค์ตรัสว่า "เหลือเพียงฉันกับเจ้าเท่านั้น" ข้าพเจ้าทูลว่า "ท่านกล่าวถูกแล้ว โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" พระองค์ตรัสว่า "จงนั่งลงแล้วดื่มเถิด" ข้าพเจ้าจึงนั่งลงและดื่ม พระองค์ตรัสว่า "ดื่มอีก" ข้าพเจ้าก็ดื่มอีก พระองค์ยังคงตรัสให้ดื่มต่อไป จนกระทั่งข้าพเจ้าทูลว่า "ไม่ขอรับ ขอสาบานด้วยผู้ทรงส่งท่านมาด้วยความจริง ข้าพเจ้าไม่มีพื้นที่ในกระเพาะสำหรับมันอีกแล้ว" พระองค์ตรัสว่า "จงส่งมาให้เรา" ข้าพเจ้าจึงส่งภาชนะให้พระองค์ พระองค์ทรงสรรเสริญอัลลอฮ์ กล่าวพระนามของพระองค์ แล้วทรงดื่มนมที่เหลืออยู่

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ท่านนบี ﷺ แบ่งนมให้ผู้ขัดสน และให้ท่านอบูฮุร็อยเราะฮ์ดื่มเป็นคนสุดท้าย

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

อบูฮุร็อยเราะฮ์เล่าว่า ด้วยความหิวโหยท่านจึงขอความช่วยเหลือจากผู้คนที่เดินผ่าน ท่านนบี ﷺ ทรงสังเกตเห็นสภาพของท่าน จึงให้ชาวอัศศุฟฟะฮ์แบ่งปันนม แล้วทรงสนับสนุนให้อบูฮุร็อยเราะฮ์ดื่มตาม

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อะฮ์ลุศศุฟฟะฮ์

เศาะฮาบะฮ์ผู้ขัดสนซึ่งพำนักอยู่ที่มัสยิดในมะดีนะฮ์ และมีทรัพย์สินของตนเองน้อยหรือไม่มีเลย

เศาะดะเกาะฮ์

การบริจาคโดยสมัครใจเพื่อช่วยเหลือผู้ขัดสน

ผูกก้อนหินไว้ที่ท้อง

การกระทำที่อบูฮุร็อยเราะฮ์เล่าว่าท่านทำเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดจากความหิวอย่างรุนแรง

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการยุคคลาสสิกสรุปจากรายงานนี้ว่า ผู้นำควรดูแลผู้ขัดสน และอาหารอาจได้รับการปฏิบัติต่างกันเมื่อเป็นการบริจาคกับเมื่อเป็นของขวัญ ท่านนบี ﷺ มอบเศาะดะเกาะฮ์ที่ได้รับมาให้แก่ชาวอัศศุฟฟะฮ์ ส่วนของขวัญนั้นท่านรับไว้เองได้และให้พวกเขาร่วมแบ่งปันด้วย เรื่องเล่านี้ยังแสดงถึงคุณความดีของการเชื่อฟัง ความอดทน และความเอื้อเฟื้อ ตลอดจนยืนยันปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ประทานแก่ศาสนทูตของพระองค์ ﷺ

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. แบ่งปันสิ่งที่มีให้แก่ผู้ขัดสน แม้สิ่งที่ตนมีจะมีจำกัด
  2. สังเกตสัญญาณของความหิวหรือความยากจน และยื่นมือช่วยโดยไม่ต้องให้ใครอธิบายเหตุผลก่อน
  3. ปฏิบัติตามคำสั่งที่ชอบธรรม และเชื่อมั่นว่าความเอื้อเฟื้อไม่ได้ทำให้เสียศักดิ์ศรี
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี