Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6939
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ فُلاَنٍ، قَالَ تَنَازَعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَحِبَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لِحِبَّانَ لَقَدْ عَلِمْتُ الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ عَلَى الدِّمَاءِ يَعْنِي عَلِيًّا. قَالَ مَا هُوَ لاَ أَبَا لَكَ قَالَ شَىْءٌ سَمِعْتُهُ يَقُولُهُ. قَالَ مَا هُوَ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالزُّبَيْرَ وَأَبَا مَرْثَدٍ وَكُلُّنَا فَارِسٌ قَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ حَاجٍ ـ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ هَكَذَا قَالَ أَبُو عَوَانَةَ حَاجٍ ـ فَإِنَّ فِيهَا امْرَأَةً مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَأْتُونِي بِهَا ". فَانْطَلَقْنَا عَلَى أَفْرَاسِنَا حَتَّى أَدْرَكْنَاهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسِيرُ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا، وَكَانَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ بِمَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمْ. فَقُلْنَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ. فَأَنَخْنَا بِهَا بَعِيرَهَا، فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَمَا وَجَدْنَا شَيْئًا. فَقَالَ صَاحِبِي مَا نَرَى مَعَهَا كِتَابًا. قَالَ فَقُلْتُ لَقَدْ عَلِمْنَا مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ حَلَفَ عَلِيٌّ وَالَّذِي يُحْلَفُ بِهِ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لأُجَرِّدَنَّكِ. فَأَهْوَتْ إِلَى حُجْزَتِهَا وَهْىَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتِ الصَّحِيفَةَ، فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ. دَعْنِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي أَنْ لاَ أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ يَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ، يُدْفَعُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي، وَلَيْسَ مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَهُ هُنَالِكَ مِنْ قَوْمِهِ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ. قَالَ " صَدَقَ، لاَ تَقُولُوا لَهُ إِلاَّ خَيْرًا ". قَالَ فَعَادَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولُ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ، دَعْنِي فَلأَضْرِبَ عُنُقَهُ. قَالَ " أَوَلَيْسَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ أَوْجَبْتُ لَكُمُ الْجَنَّةَ ". فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ.
มูซา อิบนุ อิสมาอีล ได้เล่าให้เราฟัง โดยอบู อะวานะฮ์ เล่าจาก ฮุศ็อยน์ จากบุคคลหนึ่ง กล่าวว่า: อบู อับดุรเราะห์มาน และฮิบบาน อิบนุ อะฏียะฮ์ ได้โต้เถียงกัน อบู อับดุรเราะห์มาน จึงกล่าวกับฮิบบานว่า
"ท่านรู้ดีว่าอะไรที่ทำให้สหายของท่าน (หมายถึง อาลี) กล้าที่จะเข่นฆ่าเลือดเนื้อ" ฮิบบานถามว่า "มันคืออะไรกันเล่า? ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ" เขาตอบว่า "เป็นสิ่งที่ฉันได้ยินเขากล่าวไว้" ฮิบบานถามอีกว่า "มันคืออะไร?" เขาจึงเล่าว่า: "อาลีกล่าวว่า: ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ส่งฉัน อัซ-ซุบัยร์ และอบู มัรษัด ไป โดยพวกเราล้วนเป็นทหารม้า ท่านสั่งว่า 'จงมุ่งหน้าไปยังเราเฎาะฮ์ หาจญ์ (อบู สะละมะฮ์ กล่าวว่า อบู อะวานะฮ์ เรียกชื่อสถานที่นี้เช่นนี้) เพราะที่นั่นมีสตรีผู้หนึ่งถือสารจากหาฏิบ อิบนุ อบี บัลตะอะฮ์ ถึงพวกมุชริกีนอยู่ จงนำสารนั้นมาให้ฉัน' พวกเราจึงขี่ม้าออกเดินทางจนทันนาง ณ สถานที่ที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงระบุไว้ นางกำลังเดินทางด้วยอูฐของนาง ในสารนั้นหาฏิบได้เขียนแจ้งแก่ชาวมักกะฮ์เกี่ยวกับการเคลื่อนทัพของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ที่จะไปโจมตีพวกเขา พวกเราจึงถามนางว่า 'จดหมายที่อยู่กับเจ้าอยู่ที่ไหน?' นางตอบว่า 'ฉันไม่มีจดหมายใดๆ ทั้งสิ้น' เราจึงให้อูฐของนางหมอบลงและค้นสัมภาระของนาง แต่ก็ไม่พบสิ่งใด สหายทั้งสองของฉันกล่าวว่า 'เราคิดว่านางไม่มีจดหมายหรอก' ฉันจึงกล่าวว่า 'เรารู้ดีว่าท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ มิได้ทรงกล่าวเท็จ' จากนั้นอาลีก็สาบานโดยอ้างพระนามของพระองค์ผู้ซึ่งควรค่าต่อการสาบานว่า 'เจ้าต้องเอาจดหมายออกมา มิฉะนั้นข้าจะถอดเสื้อผ้าของเจ้า!' นางจึงเอื้อมมือไปที่ผ้าคาดเอวของนาง แล้วหยิบกระดาษ (จดหมาย) ออกมา พวกเขาจึงนำจดหมายนั้นไปมอบให้แก่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อุมัรกล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! เขาได้ทรยศต่ออัลลอฮ์ ต่อเราะสูลของพระองค์ และต่อบรรดาผู้ศรัทธาแล้ว โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าฟันคอเขาเถิด!' ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า 'โอ้ หาฏิบเอ๋ย อะไรทำให้เจ้าทำเช่นนี้?' หาฏิบทูลตอบว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! เหตุใดข้าพเจ้าจึงจะไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์เล่า? แต่ทว่าข้าพเจ้าเพียงต้องการสร้างความชอบธรรมกับกลุ่มชนนั้น เพื่อที่ครอบครัวและทรัพย์สินของข้าพเจ้าจะได้รับการคุ้มครอง เนื่องจากในบรรดาสหายของท่าน ไม่มีผู้ใดเลยที่ไม่มีญาติพี่น้องของตนอยู่ที่นั่น ซึ่งอัลลอฮ์ทรงใช้พวกเขาปกป้องครอบครัวและทรัพย์สินของตนผ่านญาตินั้น' ท่านจึงตรัสว่า 'เขาพูดความจริง พวกเจ้าอย่ากล่าวถึงเขาเว้นแต่สิ่งที่ดีงาม' อุมัรจึงกล่าวอีกครั้งว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! เขาได้ทรยศต่ออัลลอฮ์ ต่อเราะสูลของพระองค์ และต่อบรรดาผู้ศรัทธาแล้ว โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าฟันคอเขาเถิด!' ท่านตรัสว่า 'เขาไม่ใช่ชาวบัดร์ดอกหรือ? เจ้าจะรู้ได้อย่างไร บางทีอัลลอฮ์อาจทรงทอดพระเนตรพวกเขาแล้วตรัสว่า "จงกระทำตามที่พวกเจ้าประสงค์เถิด เพราะแท้จริงข้าได้กำหนดสวรรค์ให้แก่พวกเจ้าแล้ว"' ดวงตาของอุมัรจึงเต็มไปด้วยน้ำตา และเขากล่าวว่า 'อัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ทรงรู้ดียิ่ง'
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
เจตนาและความดีความชอบของหาฏิบในสมรภูมิบัดร์นำไปสู่ความเข้าใจและความเมตตา
ระหว่างการเตรียมพิชิตมักกะฮ์ หาฏิบ อิบนุ อบีบัลตะอะฮ์ส่งจดหมายถึงชาวมักกะฮ์เกี่ยวกับการมาถึงของท่านนบี ﷺ เมื่อจดหมายถูกสกัดไว้ได้ หาฏิบชี้แจงว่าเขาต้องการปกป้องครอบครัวและทรัพย์สิน ไม่ได้กระทำเพราะปฏิเสธศรัทธา ท่านนบี ﷺ ยอมรับคำชี้แจงของเขาและกล่าวถึงการที่เขาเข้าร่วมสมรภูมิบัดร์
บรรดาศอฮาบะฮ์ที่เข้าร่วมสงครามบัดร์
ให้ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นเพื่อให้ได้รับความคุ้มครองหรือการสนับสนุนจากพวกเขา
การละเมิดความไว้วางใจ ในที่นี้หมายถึงการส่งข้อมูลลับให้ฝ่ายตรงข้าม
นักวิชาการยุคคลาสสิกสรุปจากเรื่องนี้ว่า การกระทำร้ายแรงต้องได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบโดยคำนึงถึงหลักฐาน เจตนา และสถานการณ์ การกระทำของหาฏิบไม่ได้รับการเห็นชอบ แต่คำชี้แจงของเขาแสดงว่าเขาไม่ได้กระทำเพราะปฏิเสธศรัทธา และความดีความชอบในอดีตจากการเข้าร่วมบัดร์ก็มีส่วนในการพิจารณา รายงานนี้ยังแสดงว่าผู้มีอำนาจควรสอบถามคำชี้แจงก่อนลงโทษอย่างหนัก และไม่ควรกล่าวหาผู้ศรัทธาว่าเป็นผู้ละทิ้งศาสนาโดยไม่มีหลักฐาน สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่ถือว่าการละทิ้งศาสนาเป็นคำวินิจฉัยทางกฎหมายที่มีเงื่อนไขและผู้มีอำนาจกำกับอย่างเข้มงวด เหตุการณ์นี้ไม่ได้ให้อำนาจบุคคลใดใช้ความรุนแรงหรือลงโทษด้วยตนเอง
- สอบถามคำชี้แจงก่อนตัดสินลงโทษใครจากข้อกล่าวหาร้ายแรง
- พิจารณาการกระทำผิดอย่างจริงจัง แต่แยกการกระทำผิดออกจากการปฏิเสธศรัทธา
- ใช้ข้อมูลลับอย่างระมัดระวัง และแสวงหาความคุ้มครองโดยไม่ละเมิดความไว้วางใจของผู้อื่น
รายงานนี้แสดงให้เห็นว่าเจตนาที่หาฏิบชี้แจงได้รับการนำมาพิจารณา หะดีษที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับเจตนาอธิบายว่าการกระทำได้รับการประเมินตามเจตนา
Sahih al-Bukhari · #6922 (Sahih)รายงานทั้งสองอยู่ในหมวดว่าด้วยผู้ละทิ้งศาสนาและชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของความรอบคอบในการตัดสินเรื่องร้ายแรง รายงานนี้แสดงว่าหาฏิบไม่ได้ถูกปฏิบัติในฐานะผู้ละทิ้งศาสนาหลังจากรับฟังคำชี้แจงของเขา
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี