Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 7305
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ النَّصْرِيُّ، وَكَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِي ذِكْرًا مِنْ ذَلِكَ فَدَخَلْتُ عَلَى مَالِكٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ. قَالَ نَعَمْ. فَدَخَلُوا فَسَلَّمُوا وَجَلَسُوا. فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ. فَأَذِنَ لَهُمَا. قَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ الظَّالِمِ. اسْتَبَّا. فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ. فَقَالَ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفْسَهُ. قَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ. قَالاَ نَعَمْ. قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي مُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ، فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ} الآيَةَ، فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلاَ اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ، وَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ حَيَاتَهُ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ فَقَالُوا نَعَمْ. ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا اللَّهَ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ. ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ ـ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ فِيهَا كَذَا، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ. فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا عَلَى كَلِمَةٍ وَاحِدَةٍ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، وَأَتَانِي هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا، عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ تَعْمَلاَنِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِمَا عَمِلَ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ وَبِمَا عَمِلْتُ فِيهَا مُنْذُ وَلِيتُهَا، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي فِيهَا. فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ. فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ قَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ. فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ. قَالاَ نَعَمْ. قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا إِلَىَّ، فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا.
มาลิก บิน เอาส์ อัน-นัศรีย์ ได้เล่าว่า: ฉันได้เข้าไปหาอุมัร และในขณะที่ฉันนั่งอยู่นั้น ยัรฟา ผู้รักษาประตูของเขาได้เข้ามาและกล่าวว่า
"อุษมาน อับดุรเราะห์มาน อัซ-ซุบัยร์ และซะอัด ขออนุญาตเข้าพบ" อุมัรกล่าวว่า "ให้พวกเขาเข้ามาเถิด" พวกเขาจึงเข้ามา ทักทายสลาม และนั่งลง จากนั้นผู้รักษาประตูก็มาอีกครั้งและกล่าวว่า "จะให้.ali และอับบาส เข้ามาหรือไม่?" อุมัรจึงอนุญาตให้ทั้งสองเข้ามา อัล-อับบาส กล่าวว่า "โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน! ขอท่านโปรดตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับผู้อธรรมผู้นี้เถิด" ทั้งสองจึงโต้เถียงกัน กลุ่มคนซึ่งมีอุษมานและสหายของเขากล่าวว่า "โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน! โปรดตัดสินระหว่างเขาทั้งสองและทำให้ฝ่ายหนึ่งพ้นจากอีกฝ่ายเถิด" อุมัร กล่าวว่า "จงนิ่งเสียก่อน! ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ผู้ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ชั้นฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ พวกท่านรู้หรือไม่ว่าเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า 'พวกเราไม่ถูกสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน (เศาะดะเกาะฮ์)' โดยที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงหมายถึงตัวพระองค์เอง?" กลุ่มคนเหล่านั้นตอบว่า "ท่านกล่าวเช่นนั้นจริง" อุมัรจึงหันไปหาอะลีและอับบาสแล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ท่านทั้งสองรู้หรือไม่ว่าเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวเช่นนี้?" ทั้งสองตอบว่า "ทราบครับ" อุมัร กล่าวว่า "บัดนี้ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องทรัพย์สินนี้ให้ท่านฟัง แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงมอบกรรมสิทธิ์เฉพาะในทรัพย์สินส่วนนี้แก่เราะสูลของพระองค์ ﷺ ซึ่งมิได้ประทานให้แก่ผู้ใดนอกจากพระองค์ ดังที่อัลลอฮ์ตรัสว่า 'สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงให้เป็นเฟย์ (ทรัพย์เชลย) แก่เราะสูลของพระองค์...' (59:6) ดังนั้น ทรัพย์สินนี้จึงเป็นสิทธิพิเศษของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ แต่ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ พระองค์มิได้ยึดครองไว้เพียงผู้เดียวโดยตัดขาดจากพวกท่าน หรือหวงแหนไว้โดยไม่แบ่งปันแก่พวกท่าน ทว่าพระองค์ได้มอบให้และแจกจ่ายแก่พวกท่าน จนเหลือเพียงเท่านี้ และท่านนะบี ﷺ ได้ใช้จ่ายจากทรัพย์สินนี้เป็นค่าเลี้ยงดูครอบครัวของท่านเป็นเวลาหนึ่งปี แล้วนำส่วนที่เหลือไปใช้เป็นทรัพย์สินของอัลลอฮ์ ท่านนะบี ﷺ ได้ปฏิบัติเช่นนี้ตลอดชีวิตของท่าน ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ พวกท่านรู้หรือไม่ในเรื่องนี้?" พวกเขาตอบว่า "ทราบครับ" จากนั้นอุมัรได้กล่าวกับอะลีและอับบาสว่า "ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ท่านทั้งสองรู้หรือไม่ในเรื่องนี้?" ทั้งสองตอบว่า "ทราบครับ" อุมัร กล่าวต่อว่า "หลังจากนั้นอัลลอฮ์ได้ทรงรับวิญญาณนะบีของพระองค์ ﷺ ไป อบูบักร จึงกล่าวว่า 'ฉันคือผู้สืบทอดตำแหน่งของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ' อบูบักรจึงเข้าครอบครองทรัพย์สินนี้และจัดการดังที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เคยกระทำ และขณะนั้นท่านทั้งสองก็อยู่ด้วย" แล้วอุมัรก็หันไปหาอะลีและอับบาสกล่าวว่า "ตอนนั้นท่านทั้งสองอ้างว่าอบูบักรจัดการทรัพย์สินนี้ไม่ดี แต่อัลลอฮ์ทรงทราบดีว่าเขาเป็นผู้สัตย์ซื่อ ดีงาม มีปัญญา และปฏิบัติตามความจริงในการจัดการทรัพย์สินนี้ ต่อมาอัลลอฮ์ได้ทรงรับวิญญาณอบูบักรไป ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'ฉันคือผู้สืบทอดตำแหน่งของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักร' ข้าพเจ้าจึงเข้าครอบครองทรัพย์สินนี้เป็นเวลาสองปี และจัดการดังที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักรเคยกระทำ จากนั้นท่านทั้งสองก็มาหาข้าพเจ้าด้วยความเห็นพ้องต้องกันและคำพูดเดียวกัน ท่านมาขอส่วนแบ่งจากหลานชายของท่าน และคนนี้มาขอส่วนแบ่งของภรรยาจากบิดาของเธอ ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'หากท่านทั้งสองประสงค์ ข้าพเจ้าจะมอบทรัพย์สินนี้ให้ โดยมีเงื่อนไขว่าท่านทั้งสองจะต้องทำสัญญาและพันธะสัญญากับอัลลอฮ์ว่าจะจัดการทรัพย์สินนี้ดังที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อบูบักร และข้าพเจ้าได้กระทำมาตั้งแต่เข้ารับหน้าที่ มิฉะนั้นอย่าได้พูดถึงเรื่องนี้กับข้าพเจ้าอีกเลย' ท่านทั้งสองจึงกล่าวว่า 'จงมอบให้เราตามเงื่อนไขนั้นเถิด' ข้าพเจ้าจึงมอบให้ตามเงื่อนไขดังกล่าว ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ข้าพเจ้าได้มอบให้พวกเขาตามเงื่อนไขนั้นมิใช่หรือ?" กลุ่มคนเหล่านั้นตอบว่า "ใช่แล้ว" อุมัรจึงหันไปหาอะลีและอับบาสแล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ข้าพเจ้าได้มอบให้ท่านทั้งสองตามเงื่อนไขนั้นมิใช่หรือ?" ทั้งสองตอบว่า "ใช่แล้ว" อุมัร กล่าวว่า "แล้วบัดนี้ท่านทั้งสองยังต้องการคำตัดสินอื่นจากข้าพเจ้าอีกหรือ? ขอสาบานต่อผู้ซึ่งด้วยพระอนุมัติของพระองค์ ชั้นฟ้าและแผ่นดินจึงดำรงอยู่ ข้าพเจ้าจะไม่ตัดสินในเรื่องนี้นอกจากคำตัดสินนี้จนกว่าวันสิ้นโลกจะมาถึง หากท่านทั้งสองไม่สามารถจัดการทรัพย์สินนี้ได้ ก็จงคืนมาให้ข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าจะจัดการแทนท่านทั้งสองอย่างเพียงพอ"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ʿUmar จัดการทรัพย์สินที่ได้รับมอบหมายตามแนวปฏิบัติของท่านนบี ﷺ
ʿUmar ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่าง ʿAlī กับ al-ʿAbbās เรื่องการจัดการทรัพย์สินที่ท่านนบี ﷺ ทิ้งไว้ ท่านเตือนผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้นถึงคำกล่าวที่ว่า สิ่งที่บรรดานบีทิ้งไว้ให้จัดการเป็นทรัพย์เพื่อการกุศล และถึงข้อตกลงที่ใช้มอบหมายทรัพย์สินดังกล่าวให้ทั้งสองคนดูแล
ทรัพย์สินที่ตกเป็นของชุมชนมุสลิมโดยไม่ผ่านการสู้รบ และจัดการตามหลักเกณฑ์
การกุศล ในที่นี้หมายถึงทรัพย์สินที่ไม่แบ่งเป็นมรดก แต่จัดการเพื่อประโยชน์ส่วนรวม
ผู้ดูแลหรือผู้สืบทอดหน้าที่ ซึ่งรับผิดชอบจัดการเรื่องหนึ่งแทนผู้อื่น
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากคำกล่าวของท่านนบี ﷺ ว่า มรดกของท่านไม่ได้แบ่งให้ทายาทเหมือนมรดกทั่วไป แต่จัดการเป็นทรัพย์เพื่อการกุศล ʿUmar เน้นว่าผู้ดูแลต้องปฏิบัติตามแนวทางที่รู้กันของท่านนบี ﷺ จัดสรรสิ่งจำเป็นประจำปีให้ครอบครัว และนำส่วนที่เหลือไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม นักวิชาการอภิปรายขอบเขตทางกฎหมายที่แน่ชัดของหลักนี้ แต่มัซฮับซุนนีทั้งสี่ต่างยอมรับกฎพิเศษเกี่ยวกับทรัพย์สินของท่านนบี ﷺ และถือว่าการดูแลทรัพย์สินนั้นเป็นความรับผิดชอบ ไม่ใช่กรรมสิทธิ์ส่วนบุคคล
- เมื่อเกิดข้อพิพาทเรื่องทรัพย์สิน จงตรวจสอบข้อตกลงและหลักฐานที่เชื่อถือได้อย่างรอบคอบก่อนตัดสิน
- ผู้ดูแลทรัพย์สินส่วนรวมควรเคารพวัตถุประสงค์ของทรัพย์สินและรับผิดชอบต่อการใช้จ่าย
- กำหนดเงื่อนไขการจัดการที่ได้รับมอบหมายให้ชัดเจน และรักษาคำมั่นที่ยอมรับไว้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี