Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 91
รายงานโดย Zayd ibn Khalid al-Juhani พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Zayd ibn Khalid al-Juhani
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ الْمَدِينِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " اعْرِفْ وِكَاءَهَا ـ أَوْ قَالَ وِعَاءَهَا ـ وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اسْتَمْتِعْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالَ فَضَالَّةُ الإِبِلِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوْ قَالَ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ فَقَالَ " وَمَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا، تَرِدُ الْمَاءَ، وَتَرْعَى الشَّجَرَ، فَذَرْهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ". قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ".
อับดุลลอฮ์ อิบนุ มุฮัมมัด ได้เล่าว่า: อบู อามิร ได้บอกแก่เรา, สุไลมาน อิบนุ บิลาล อัล-มะดีนี เล่าจาก รบีอะฮ์ อิบนุ อะบี อับดุรเราะห์มาน, จาก ยาซิด (ทาสที่ถูกปลดปล่อยของอัล-มุนบะอิษ), จาก ซัยด์ อิบนุ คอลิด อัล-ญุฮะนี ว่า: มีชายคนหนึ่งถามท่านนบีﷺ เกี่ยวกับสิ่งของที่ตกหล่น ท่านนบีﷺ จึงกล่าวว่า
"จงจดจำเชือกผูกและภาชนะของมัน แล้วประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี หลังจากนั้นเจ้าอาจใช้ประโยชน์จากมันได้ แต่หากเจ้าของมาพบ ก็จงคืนให้แก่เขา" ชายคนนั้นจึงถามเกี่ยวกับอูฐที่พลัดหลง ท่านนบีﷺ ถึงกับโกรธจนแก้ม (หรือใบหน้า) แดงก่ำ และกล่าวว่า "เจ้าจะไปยุ่งอะไรกับมันเล่า? มันมีถุงน้ำและเท้าของมันเอง สามารถหาน้ำดื่มและกินใบไม้ได้ จงปล่อยมันไว้จนกว่าเจ้าของจะพบมันเถิด" ชายคนนั้นจึงถามเกี่ยวกับแกะที่พลัดหลง ท่านนบีﷺ กล่าวว่า "มันจะเป็นของเจ้า หรือของพี่น้องของเจ้า (ผู้อื่น) หรือไม่ก็เป็นอาหารของหมาป่า"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้ที่พบของหายควรเก็บรักษาให้จำแนกได้และประกาศตามหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี
สิ่งของที่สูญหายซึ่งมีผู้พบ แต่ไม่ทราบว่าใครเป็นเจ้าของ
บรรจุภัณฑ์และส่วนที่ใช้ปิดสิ่งของที่พบ ซึ่งเป็นลักษณะที่ช่วยระบุตัวเจ้าของ
แจ้งเรื่องสิ่งของที่พบให้ทราบเป็นเวลาหนึ่งปี เพื่อให้เจ้าของมาแสดงสิทธิ์รับคืน
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายจากรายงานนี้ว่า ผู้พบสิ่งของมีค่าควรจดจำลักษณะของสิ่งของอย่างละเอียด และประกาศการพบเป็นเวลาหนึ่งปี หากเจ้าของยังไม่ปรากฏ ผู้พบอาจนำไปใช้ได้ แต่ยังมีหน้าที่ต้องคืนสิ่งของหรือมูลค่าของสิ่งนั้นเมื่อเจ้าของมาแสดงตน ภายหลังจึงปล่อยอูฐไว้ตามเดิม เพราะมันป้องกันตัวเองและหาอาหารกับน้ำได้ ส่วนแกะเปราะบางกว่า จึงนำไปได้โดยผู้พบมีหน้าที่ดูแลรักษาไว้ให้เจ้าของ สำนักนิติศาสตร์อิสลามมีความเห็นต่างกันในเงื่อนไขและรายละเอียดการปฏิบัติบางประการ แต่ทุกสำนักเน้นว่า ห้ามยึดทรัพย์สินที่พบเป็นของตนโดยปราศจากการดูแลหรือเหตุอันชอบธรรม
- จดลักษณะและสถานที่ที่พบสิ่งของ แล้วประกาศการพบตามกฎที่ใช้บังคับ
- ถือว่าสิ่งของที่พบเป็นทรัพย์สินที่ได้รับฝากไว้ และคืนให้เจ้าของเมื่อเขามาแสดงตน
- ปล่อยสัตว์ที่สามารถเอาตัวรอดได้ไว้ตามเดิม แต่ปกป้องสัตว์ที่เปราะบางจากการสูญหายหรือถูกขโมย
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี