Sahih Muslim หะดีษที่ 4607
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ، حُمَيْدٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ، أَخْبَرَهُ مِنْ، فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ - قَالَ - وَكَانَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ - قَالَ - فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا . فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنِ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ . قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلاَ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَىَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ . ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِن�� آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لاَ . قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ . قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لاَ بَلْ يَزِيدُونَ . قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالاً يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ . قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ . وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا . قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ . قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا . وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ . وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالاً يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ . وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمُ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لاَ يَغْدِرُ . وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ . قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُ كُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَىَّ . قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ} فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا . قَالَ فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ - قَالَ - فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ .
อิบนุ อับบาส ได้รายงานโดยได้รับฟังมาจากอบู ซุฟยาน ด้วยตนเอง อบู ซุฟยาน กล่าวว่า: ในระหว่างช่วงพักรบระหว่างฉันกับเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ฉันได้ออกเดินทางเพื่อค้าขาย ขณะที่ฉันอยู่ในแคว้นชาม จดหมายจากเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ถูกส่งมอบให้กับเฮราคลิอุส จักรพรรดิแห่งโรมัน จดหมายฉบับนี้ถูกนำโดยดิห์ยะฮ์ อัล-กัลบี ซึ่งได้ส่งต่อให้ผู้ว่าการเมืองบุศรอ และผู้ว่าการก็ได้ส่งต่อไปยังเฮราคลิอุส เฮราคลิอุสจึงถามว่า
"ที่นี่มีใครเป็นชนชาติเดียวกับชายผู้ที่อ้างตนเป็นศาสดาหรือไม่?" ผู้คนตอบว่า "มี" ดังนั้น ฉันและกลุ่มชาวกุเรชจำนวนหนึ่งจึงถูกเรียกเข้าพบ เราได้เข้าเฝ้าเฮราคลิอุส และเขาให้นั่งอยู่เบื้องหน้า เขาถามว่า "ในหมู่พวกท่าน ใครมีความเกี่ยวพันทางเครือญาติใกล้ชิดที่สุดกับชายผู้ที่อ้างตนเป็นศาสดา?" อบู ซุฟยาน กล่าวว่า: ฉันตอบว่า "คือข้าพเจ้าเอง" พวกเขาจึงให้ฉันนั่งอยู่เบื้องหน้าเขา และให้สหายของฉานนั่งอยู่ด้านหลัง จากนั้นเขาได้เรียกนักแปลมาและกล่าวว่า "จงบอกพวกเขาว่า ข้าจะสอบถามชายผู้นี้เกี่ยวกับบุคคลที่อ้างตนเป็นศาสดา หากเขาโกหก พวกเจ้าจงคัดค้านเขาเถิด" อบู ซุฟยาน กล่าวว่า: ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ หากไม่เกรงว่าจะถูกครหาว่าเป็นคนโกหกแล้วไซร้ ฉันคงโกหกไปแล้ว ต่อมาเขากล่าวแก่นักแปลว่า "จงถามเขาถึงชาติตระกูลของชายผู้นั้นในหมู่พวกท่าน" ฉันตอบว่า "เขามีชาติตระกูลสูงส่งในหมู่พวกเรา" เขาถามว่า "บรรพบุรุษของเขาเคยมีกษัตริย์หรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่มี" เขาถามว่า "พวกท่านเคยกล่าวหาว่าเขาเป็นคนโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างเช่นนี้หรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่เคย" เขาถามว่า "ผู้ติดตามเขาคือชนชั้นสูงหรือผู้อ่อนแอ?" ฉันตอบว่า "หากแต่เป็นผู้อ่อนแอ" เขาถามว่า "พวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นหรือลดลง?" ฉันตอบว่า "ไม่ แต่กลับเพิ่มขึ้น" เขาถามว่า "มีผู้ใดละทิ้งศาสนาของตนหลังจากเข้ารับแล้วด้วยความไม่พอใจหรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่มี" เขาถามว่า "พวกท่านเคยทำสงครามกับเขาหรือไม่?" ฉันตอบว่า "เคย" เขาถามว่า "ผลการรบเป็นอย่างไร?" ฉันตอบว่า "สงครามระหว่างเราเป็นไปอย่างผลัดกันรุกและรับ บางครั้งเขาก็ชนะเรา และบางครั้งเราก็ชนะเขา" เขาถามว่า "เขาเคยผิดสัญญาหรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่เคย แต่ขณะนี้เราอยู่ในช่วงพักรบกับเขา และไม่ทราบว่าเขาจะทำอย่างไรในช่วงเวลานี้" (อบู ซุฟยาน สาบานว่าเขาไม่สามารถแทรกคำอื่นใดนอกเหนือจากนี้ได้) เขาถามว่า "เคยมีผู้ใดกล่าวถ้อยคำเช่นนี้มาก่อนเขาหรือไม่?" ฉันตอบว่า "ไม่มี" จากนั้นเขากล่าวแก่นักแปลว่า "จงบอกเขาว่า ข้าได้ถามเจ้าถึงชาติตระกูลของเขา และเจ้าตอบว่าเขาเป็นผู้มีชาติตระกูลสูงส่ง เช่นเดียวกับบรรดาร่อซูลที่ถูกส่งมาจากตระกูลที่สูงส่งที่สุดในหมู่ชนชาติของตน ข้าได้ถามว่าบรรพบุรุษของเขามีความเป็นกษัตริย์หรือไม่ เจ้าตอบว่าไม่มี หากมี ข้าคงคิดว่าเขาเป็นชายที่ต้องการทวงคืนบัลลังก์ของบรรพบุรุษ ข้าได้ถามถึงผู้ติดตามของเขาว่าเป็นชนชั้นสูงหรือผู้อ่อนแอ เจ้าตอบว่าเป็นผู้อ่อนแอ และนั่นคือลักษณะของผู้ติดตามบรรดาร่อซูล ข้าได้ถามว่าพวกเจ้าเคยกล่าวหาว่าเขาโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างหรือไม่ เจ้าตอบว่าไม่เคย ข้าจึงตระหนักได้ว่า เมื่อเขาไม่ยอมโกหกต่อผู้คน เขาย่อมไม่กล้าโกหกต่ออัลลอฮ์อย่างแน่นอน ข้าได้ถามว่ามีผู้ใดละทิ้งศาสนาหลังเข้ารับเพราะความไม่พอใจหรือไม่ เจ้าตอบว่าไม่มี นั่นคือลักษณะของศรัทธาเมื่อมันซึมลึกเข้าสู่หัวใจ ข้าได้ถามว่าผู้ติดตามเพิ่มขึ้นหรือลดลง เจ้าตอบว่าเพิ่มขึ้น เช่นเดียวกับศรัทธาที่จะเพิ่มพูนจนกว่าจะสมบูรณ์ ข้าได้ถามว่าพวกเจ้าเคยสู้รบกับเขาหรือไม่ เจ้าตอบว่าเคยและผลัดกันแพ้ชนะ เช่นเดียวกับบรรดาร่อซูลที่ต้องได้รับการทดสอบก่อนจะได้รับชัยชนะในบั้นปลาย ข้าได้ถามว่าเขาเคยผิดสัญญาหรือไม่ เจ้าตอบว่าไม่เคย เช่นเดียวกับบรรดาร่อซูลที่ไม่เคยผิดสัญญา ข้าได้ถามว่ามีผู้ใดกล่าวเช่นนี้มาก่อนหรือไม่ เจ้าตอบว่าไม่มี หากมี ข้าคงคิดว่าเขาเป็นเพียงผู้เลียนแบบคำกล่าวในอดีต" จากนั้นเขาถามว่า "เขาสั่งใช้พวกท่านในเรื่องใด?" ฉันตอบว่า "เขาสั่งใช้ให้เราดำรงละหมาด จ่ายซะกาต เชื่อมโยงเครือญาติ และรักษาความบริสุทธิ์" เขากล่าวว่า "หากสิ่งที่เจ้ากล่าวมาเป็นความจริง เขาคือศาสดาอย่างแน่นอน ข้ารู้ดีว่าเขาจะต้องปรากฏขึ้น แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นคนในหมู่พวกท่าน หากข้ารู้ว่าสามารถไปถึงเขาได้ ข้าก็คงปรารถนาที่จะพบเขา และหากข้าได้อยู่เคียงข้างเขา ข้าก็จะล้างเท้าทั้งสองของเขาให้ และอาณาจักรของเขาจะแผ่ขยายมาถึงใต้ฝ่าเท้าของข้านี้อย่างแน่นอน" จากนั้นเขาได้ขอจดหมายของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ มาอ่าน ใจความในจดหมายระบุว่า: "ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี จากมุฮัมมัด เราะสูลุลลอฮ์ ถึง เฮราคลิอุส ผู้นำแห่งโรมัน สันติสุขจงมีแด่ผู้ปฏิบัติตามทางนำ หลังจากนั้น แท้จริงข้าขอเชิญชวนท่านสู่การเรียกร้องของอิสลาม จงเข้ารับอิสลามเถิด ท่านจะปลอดภัย และจงเข้ารับอิสลามเถิด อัลลอฮ์จะประทานรางวัลแก่ท่านสองเท่า แต่ถ้าท่านผินหลังให้ แท้จริงบาปของไพร่พลจะตกอยู่กับท่าน 'โอ้ ชาวคัมภีร์เอ๋ย จงมาสู่ถ้อยคำที่เท่าเทียมกันระหว่างเราและท่าน คือเราจะไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และไม่ตั้งภาคีใดๆ แก่พระองค์ และพวกเราบางคนจะไม่ยึดถืออีกบางคนเป็นเจ้านายนอกจากอัลลอฮ์' ถ้าพวกเขาผินหลังให้ ก็จงกล่าวว่า 'จงเป็นพยานเถิดว่า พวกเราคือมุสลิม'" เมื่อเขาอ่านจดหมายจบสิ้น เสียงโวยวายก็ดังขึ้นรอบตัวเขา และเขาสั่งให้พาพวกเราออกไป เมื่อออกมาแล้ว ฉันได้กล่าวแก่สหายของฉันว่า "กิจการของบุตรแห่งอบี กับชะฮ์ (หมายถึงท่านนบี) ยิ่งใหญ่เสียแล้ว ดูเถิด แม้แต่กษัตริย์แห่งโรมันยังหวาดกลัวเขา" นับแต่นั้นมา ฉันก็เชื่อมั่นเสมอว่ากิจการของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จะมีชัยชนะ จนกระทั่งอัลลอฮ์ทรงนำอิสลามมาสู่ใจของฉัน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ฮิร็อกล์มองเห็นสัญญาณแห่งความเป็นศาสนทูตในความสัตย์จริงของมุฮัมมัด ﷺ
อบูซุฟยานเล่าถึงการพบจักรพรรดิฮิร็อกล์ในซีเรีย ระหว่างช่วงพักรบกับท่านนบี ﷺ ฮิร็อกล์ซักถามเขาเกี่ยวกับมุฮัมมัด ﷺ แล้วอ่านจดหมายของท่านที่เชิญชวนสู่อิสลาม
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ซึ่งในรายงานเรียกว่าผู้ปกครองชาวโรมัน
การบริจาคภาคบังคับรูปแบบหนึ่งที่มุสลิมจ่ายตามเงื่อนไขที่กำหนด
ข้อตกลงหรือข้อตกลงสันติภาพที่ทำขึ้นและต้องปฏิบัติตาม
นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากคำถามของฮิร็อกล์ว่า ความสัตย์จริงก่อนการได้รับตำแหน่งศาสนทูต ผู้ติดตามที่มั่นคง และการรักษาสนธิสัญญา ล้วนเป็นสัญญาณบ่งบอกความน่าเชื่อถือของศาสนทูต รายงานนี้ยังเน้นว่าจำนวนผู้ศรัทธาอาจเพิ่มขึ้น และศาสนทูตต้องอดทนต่อบททดสอบก่อนจะได้รับชัยชนะในท้ายที่สุด คำเชิญชวนให้ละหมาด จ่ายซะกาต รักษาสายสัมพันธ์ในครอบครัว และดำรงตนอย่างบริสุทธิ์ แสดงให้เห็นว่าศรัทธาเชื่อมโยงกับการเคารพภักดีและอุปนิสัยที่ดี
- จงซื่อสัตย์ แม้ความจริงจะไม่เป็นผลดีต่อตำแหน่งของตนเอง
- รักษาคำมั่นและสนธิสัญญา แม้กับผู้ที่กำลังขัดแย้งกัน
- ทำให้ศรัทธาปรากฏผ่านการละหมาด การดูแลครอบครัว และความประพฤติอันบริสุทธิ์
ฉบับนี้กล่าวถึงคำถามที่ฮิร็อกล์ถามอบูซุฟยานและการประเมินสัญญาณแห่งความเป็นศาสนทูตเช่นกัน
Sahih Muslim · #4609 (Sahih)รายงานนี้กล่าวว่าท่านนบี ﷺ ส่งจดหมายถึงผู้ปกครอง จึงเชื่อมโยงกับจดหมายที่ส่งถึงฮิร็อกล์
Sahih al-Bukhari · #2 (Sahih)รายงานอันเป็นที่รู้จักเกี่ยวกับเจตนาเน้นว่าศรัทธาและการกระทำต้องมีเจตนาที่จริงใจ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี