Sahih Muslim หะดีษที่ 4631
รายงานโดย Al-Bara' ibn Azib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Al-Bara' ibn Azib
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ، جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ، - وَاللَّفْظُ لإِسْحَاقَ - أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ لَمَّا أُحْصِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الْبَيْتِ صَالَحَهُ أَهْلُ مَكَّةَ عَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا فَيُقِيمَ بِهَا ثَلاَثًا وَلاَ يَدْخُلَهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ السَّيْفِ وَقِرَابِهِ . وَلاَ يَخْرُجَ بِأَحَدٍ مَعَهُ مِنْ أَهْلِهَا وَلاَ يَمْنَعَ أَحَدًا يَمْكُثُ بِهَا مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ . قَالَ لِعَلِيٍّ " اكْتُبِ الشَّرْطَ بَيْنَنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " . فَقَالَ لَهُ الْمُشْرِكُونَ لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ تَابَعْنَاكَ وَلَكِنِ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ . فَأَمَرَ عَلِيًّا أَنْ يَمْحَاهَا فَقَالَ عَلِيٌّ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَمْحَاهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرِنِي مَكَانَهَا " . فَأَرَاهُ مَكَانَهَا فَمَحَاهَا وَكَتَبَ " ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ " . فَأَقَامَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ قَالُوا لِعَلِيٍّ هَذَا آخِرُ يَوْمٍ مِنْ شَرْطِ صَاحِبِكَ فَأْمُرْهُ فَلْيَخْرُجْ . فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ " نَعَمْ " . فَخَرَجَ . وَقَالَ ابْنُ جَنَابٍ فِي رِوَايَتِهِ مَكَانَ تَابَعْنَاكَ بَايَعْنَاكَ .
อิสฮาก อิบนุ อิบรอฮีม อัล-ฮันซอลี และอะห์มัด อิบนุ ญะนาบ อัล-มิศศีซี ได้เล่าให้เราฟัง ทั้งสองรายงานจากอีซา อิบนุ ยูนุส (และถ้อยคำนี้เป็นของอิสฮาก) อีซา อิบนุ ยูนุส แจ้งแก่เรา ซะกะรียา แจ้งแก่เรา จากอบู อิสฮาก จากอัล-บะรออ์ เขากล่าวว่า: เมื่อท่านนบี ﷺ ถูกขัดขวางไม่ให้ไปยังอัล-บัยต์ ชาวมักกะฮ์ได้ทำสัญญาสงบศึกกับท่าน โดยมีเงื่อนไขว่าท่านจะเข้ามักกะฮ์และพำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามวัน โดยจะไม่เข้าไปในเมืองเว้นแต่ด้วยดาบที่ใส่ฝักและอาวุธที่ห่อหุ้มไว้ในปลอกเท่านั้น ท่านจะไม่พาชาวเมืองคนใดออกไปพร้อมกับท่าน และจะไม่ขัดขวางผู้ใดในหมู่ผู้ที่มากับท่านที่ต้องการจะพำนักอยู่ในมักกะฮ์ ท่านกล่าวแก่อลีว่า
"จงเขียนเงื่อนไขระหว่างพวกเรา: ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานีเสมอ นี่คือสิ่งที่มุฮัมมัด ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ได้ตกลงไว้" พวกตั้งภาคีจึงกล่าวแก่ท่านว่า "หากเรารู้ว่าท่านเป็นศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ เราก็คงปฏิบัติตามท่านแล้ว แต่จงเขียนว่า มุฮัมมัด บุตรของอับดุลลอฮ์" ท่านจึงสั่งให้อลีลบข้อความนั้นออก แต่อาลีกล่าวว่า "ไม่ ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ข้าพระองค์จะไม่ลบมันเด็ดขาด" ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า "ชี้ตำแหน่งให้ข้าดูสิ" เขาจึงชี้ตำแหน่งให้ท่านดู แล้วท่านก็ลบมันออกด้วยตัวท่านเอง และเขียนว่า "บุตรของอับดุลลอฮ์" ท่านพำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามวัน เมื่อถึงวันที่สาม พวกเขาจึงกล่าวแก่อลีว่า "นี่คือวันสุดท้ายตามเงื่อนไขของสหายของท่าน จงบอกให้เขาออกไปเถิด" อาลีจึงแจ้งเรื่องนั้นแก่ท่าน ท่านตรัสว่า "ใช่แล้ว" แล้วท่านก็เดินทางออกไป ในสายรายงานของอิบนุ ญะนาบ ใช้คำว่า "เราได้ให้สัตยาบันแก่ท่าน" แทนคำว่า "เราได้ปฏิบัติตามท่าน"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ยึดมั่นในสนธิสัญญาสันติภาพและเดินทางออกไปตามวันที่ตกลงกันไว้
รายงานนี้กล่าวถึงสนธิสัญญาสันติภาพกับชาวมักกะฮ์ และการที่ท่านนบี ﷺ พำนักในเมืองนั้นเป็นเวลาสามวันตามที่ตกลงกันไว้
ปลอกป้องกันสำหรับเก็บดาบ
ข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายผูกพันว่าจะปฏิบัติตามในสนธิสัญญา
ให้คำมั่นว่าจะซื่อสัตย์และสนับสนุนบุคคลหนึ่ง
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายจากเหตุการณ์นี้ว่า สนธิสัญญาสันติภาพกับผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมอาจมีผลใช้ได้ และต้องรักษาข้อตกลงที่ทำไว้ การปรับถ้อยคำในเอกสารไม่ได้ทำให้สถานะการเป็นศาสนทูตของมุฮัมมัด ﷺ เสื่อมลง ท่านนบี ﷺ เลือกแนวทางแก้ไขที่ใช้ได้จริงในกรณีนี้ และทรงให้ลบถ้อยคำที่เป็นข้อโต้แย้งออกด้วยพระองค์เอง รายงานนี้ยังเน้นว่าความถ่อมตนในการเจรจาไม่ได้หมายถึงการละทิ้งศรัทธา
- เมื่อเกิดความขัดแย้ง จงแสวงหาทางออกที่ยุติธรรมและสันติ โดยไม่ละทิ้งความเชื่อของตน
- ในการเจรจา จงเปิดใจต่อความถ่อมตนและการประนีประนอมที่ใช้ได้จริงในเรื่องถ้อยคำซึ่งไม่เปลี่ยนหลักศรัทธา
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี