Sahih Muslim หะดีษที่ 60
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا " .
อบู บักร์ บิน อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง มุฮัมมัด บิน บิชร์ และอับดุลลอฮ์ บิน นุมัยรฺ ได้เล่าให้เราฟัง โดยทั้งสองกล่าวว่า อุบัยดุลลอฮ์ บิน อุมัร ได้เล่าให้เราฟัง จากนาฟิอฺ จากอิบนุ อุมัร ว่า ท่านนบีﷺ กล่าวว่า
“เมื่อชายผู้ใดกล่าวหาพี่น้องของเขาว่าเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา แท้จริงแล้วหนึ่งในสองคนนั้นจะต้องแบกรับโทษแห่งการปฏิเสธศรัทธานั้นอย่างแน่นอน”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การเรียกพี่น้องมุสลิมว่าเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นข้อกล่าวหาร้ายแรงต่อคนใดคนหนึ่งในสองฝ่าย
การตัดสินหรือระบุว่าใครคนหนึ่งเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา
คำกล่าวนี้มีความรับผิดชอบอย่างหนัก หากข้อกล่าวหาไม่เป็นธรรม คำเตือนย่อมย้อนถึงผู้กล่าว
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายว่า คำเตือนนี้มีไว้เพื่อป้องกันการทำตักฟีรอย่างไม่ไตร่ตรอง ข้อกล่าวหาไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาโดยอัตโนมัติ แต่หากไม่มีหลักฐาน คำกล่าวนั้นอาจย้อนกลับไปยังผู้พูด นักวิชาการยังแยกความแตกต่างระหว่างการกล่าวโดยทั่วไปเกี่ยวกับการปฏิเสธศรัทธา กับการตัดสินบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ ซึ่งจำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับสถานการณ์และเงื่อนไขที่ใช้บังคับ สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่เน้นย้ำให้ระมัดระวังในการตัดสินเช่นนี้
- อย่าเรียกใครว่าเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาเพราะความโกรธ ข่าวลือ หรือความเห็นไม่ตรงกัน
- หากมีข้อสงสัยทางศาสนา จงขอคำอธิบายจากนักวิชาการผู้มีคุณสมบัติก่อนตัดสิน
- เลือกใช้ถ้อยคำอย่างระมัดระวัง โดยเฉพาะเมื่อคำพูดนั้นกระทบต่อศรัทธาและความเป็นพี่น้อง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี