หนังสือว่าด้วยความหลงลืม · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 1218

รายงานโดย Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยความหลงลืม
سنن النسائي
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami

Sahih (เชื่อถือได้)

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ فَجَاءَ اللَّهُ بِالإِسْلاَمِ وَإِنَّ رِجَالاً مِنَّا يَتَطَيَّرُونَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ذَاكَ شَىْءٌ يَجِدُونَهُ فِي صُدُورِهِمْ فَلاَ يَصُدَّنَّهُمْ ‏"‏ ‏.‏ وَرِجَالٌ مِنَّا يَأْتُونَ الْكُهَّانَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَلاَ تَأْتُوهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَرِجَالٌ مِنَّا يَخُطُّونَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَانَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطُّهُ فَذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَبَيْنَا أَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَحَدَّقَنِي الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقُلْتُ وَاثُكْلَ أُمِّيَاهُ مَا لَكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَىَّ قَالَ فَضَرَبَ الْقَوْمُ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُسَكِّتُونِي لَكِنِّي سَكَتُّ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَانِي بِأَبِي وَأُمِّي هُوَ مَا ضَرَبَنِي وَلاَ كَهَرَنِي وَلاَ سَبَّنِي مَا رَأَيْتُ مُعَلِّمًا قَبْلَهُ وَلاَ بَعْدَهُ أَحْسَنَ تَعْلِيمًا مِنْهُ قَالَ ‏"‏ إِنَّ صَلاَتَنَا هَذِهِ لاَ يَصْلُحُ فِيهَا شَىْءٌ مِنْ كَلاَمِ النَّاسِ إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَتِلاَوَةُ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ اطَّلَعْتُ إِلَى غُنَيْمَةٍ لِي تَرْعَاهَا جَارِيَةٌ لِي فِي قِبَلِ أُحُدٍ وَالْجَوَّانِيَّةِ وَإِنِّي اطَّلَعْتُ فَوَجَدْتُ الذِّئْبَ قَدْ ذَهَبَ مِنْهَا بِشَاةٍ وَأَنَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي آدَمَ آسَفُ كَمَا يَأْسَفُونَ فَصَكَكْتُهَا صَكَّةً ثُمَّ انْصَرَفْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَعَظَّمَ ذَلِكَ عَلَىَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَعْتِقُهَا قَالَ ‏"‏ ادْعُهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَيْنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فِي السَّمَاءِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَمَنْ أَنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ فَاعْتِقْهَا ‏"‏ ‏.‏

คำแปล

มุอาวิยะฮ์ อิบนุล ฮะกัม อัส-สุละมี รายงานว่า:

"ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) พวกเราเพิ่งพ้นจากยุคแห่งความเขลา แล้วอัลลอฮ์ก็นำอิสลามมาสู่พวกเรา แต่ยังมีชายบางคนในหมู่พวกเราที่ยังถือลางสังหรณ์' ท่านกล่าวว่า 'นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาพบในจิตใจของพวกเขาเอง ดังนั้นมันไม่ควรขัดขวางพวกเขาจากการดำเนินต่อไป' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'และชายบางคนในหมู่พวกเราไปหาหมอดู' ท่านกล่าวว่า 'จงอย่าไปหาพวกเขา' ข้าพเจ้ากล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ และชายบางคนในหมู่พวกเราขีดเส้นทายทัก' ท่านกล่าวว่า 'เคยมีนะบีท่านหนึ่งจากบรรดานะบีที่ขีดเส้นทายทัก ดังนั้นผู้ใดที่การขีดเส้นของเขาตรงกับของนะบีท่านนั้น นั่นก็ถือว่าถูกต้อง'" เขากล่าวว่า: "ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังละหมาดร่วมกับเราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) มีชายคนหนึ่งจาม ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'ยัรหะมุกัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน)' ผู้คนต่างจ้องมองมาที่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'แม่ของฉันต้องสูญเสียฉันไปแน่ๆ! พวกท่านมองดูฉันทำไม?' ผู้คนจึงเอามือตบลงบนต้นขาของพวกเขา เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าพวกเขาส่งสัญญาณให้เงียบ ข้าพเจ้าจึงนิ่งเงียบ เมื่อเราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) เสร็จสิ้นการละหมาด ท่านได้เรียกข้าพเจ้า โดยที่พ่อและแม่ของฉันยอมพลีชีพเพื่อท่านเถิด ท่านไม่ได้ตีข้าพเจ้า ไม่ได้ดุว่า หรือด่าทอข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นครูผู้สอนคนใดที่ดีไปกว่าท่าน ทั้งก่อนหน้าและหลังจากนี้ ท่านกล่าวว่า 'การละหมาดของเรานี้ ไม่เหมาะสมที่จะมีการพูดคุยเรื่องทั่วไปของมนุษย์ แต่เป็นการสรรเสริญ การยกย่องอัลลอฮ์ และการอ่านอัลกุรอานเท่านั้น'" เขากล่าวว่า: "ต่อมาข้าพเจ้าได้ไปดูฝูงแกะของข้าพเจ้าที่มีทาสสาวดูแลอยู่บริเวณอุฮุดและอัล-เญาวานียะฮ์ ข้าพเจ้าพบว่าหมาป่าได้คาบแกะไปตัวหนึ่ง ข้าพเจ้าเป็นลูกหลานอาดัม ย่อมโกรธเคืองเหมือนที่คนอื่นโกรธเคือง จึงตบเธอไปทีหนึ่ง จากนั้นข้าพเจ้ากลับไปหาเราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) และเล่าเหตุการณ์ให้ท่านฟัง ท่านถือเป็นเรื่องใหญ่ ข้าพเจ้าจึงกล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) ข้าพเจ้าควรปลดปล่อยเธอให้เป็นอิสระหรือไม่?' ท่านกล่าวว่า 'จงเรียกนางมา' เราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ) ถามนางว่า 'อัลลอฮ์ อัซซะ วะ ญัล ทรงอยู่ที่ใด?' นางตอบว่า 'อยู่บนฟากฟ้า' ท่านถามว่า 'แล้วฉันคือใคร?' นางตอบว่า 'ท่านคือเราะสูลุลลอฮ์ (ﷺ)' ท่านกล่าวว่า 'นางเป็นผู้ศรัทธา จงปลดปล่อยนางเถิด'"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ท่านนบี ﷺ สอนเรื่องการละหมาด ศรัทธา และการปฏิบัติต่อผู้คนด้วยปัญญา

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ลางบอกเหตุ

การมองสัญญาณหรือเหตุการณ์ว่าเป็นคำทำนาย แล้วตัดสินใจตามสิ่งนั้น

หมอดู

ผู้ที่อ้างว่ารู้สิ่งเร้นลับหรืออนาคต

ถ้อยคำพูดคุยทั่วไป

บทสนทนาที่ไม่อยู่ในถ้อยคำและการกระทำที่กำหนดไว้ในการละหมาด

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการอนุมานว่าการพูดคุยทั่วไปโดยเจตนาไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างการละหมาด เพราะมีการกำหนดให้รำลึกถึงอัลลอฮ์และอ่านอัลกุรอาน เป็นต้น ท่านนบี ﷺ ตักเตือนมุอาวียะฮ์อย่างอ่อนโยนและชัดเจน ซึ่งเป็นแนวทางแก่ผู้สอนให้แก้ไขความผิดโดยไม่ทำให้ผู้ใดอับอาย คำเตือนเกี่ยวกับหมอดูเน้นย้ำว่าไม่ควรแสวงหาคำแนะนำจากพวกเขา ในตอนที่กล่าวถึงการขีดเส้น นักวิชาการเน้นว่าความรู้พิเศษที่ประทานแก่ศาสนทูตคนหนึ่งไม่ได้เป็นใบอนุญาตให้ผู้ใดประกอบการทำนายด้วยตนเอง นักวิชาการได้อภิปรายคำถามที่ถามทาสหญิงว่าเป็นการทดสอบศรัทธาของนาง เนื้อหาไม่ได้ให้เหตุผลในการนำคุณลักษณะของมนุษย์ไปกล่าวถึงอัลลอฮ์

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. อย่าขอคำแนะนำจากหมอดู เมื่อไม่แน่ใจ จงวิงวอนต่ออัลลอฮ์และขอความรู้จากแหล่งที่เชื่อถือได้
  2. เรียนรู้กฎของการละหมาด และเมื่อผู้อื่นทำผิด จงตักเตือนอย่างสงบและให้เกียรติ
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี