Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 3597
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
ตัวบทหะดีษ
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً أَحَبَّ إِلَىَّ وَلاَ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا . قَالَ " إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً وَيُطْعِمَ .
อิสฮาก บิน อิบรอฮีม แจ้งแก่เราว่า อบู ดาวูด อัล-ฮาฟารี คือ อุมัร บิน ซะอัด ได้บอกแก่เรา โดยรายงานจาก ซุฟยาน อัษ-เษารีย์ จาก อิบนุ เอาว์น จาก นาฟิอ์ จาก อิบนุ อุมัร และจาก อุมัร ว่า ท่านกล่าวว่า
"ฉันได้รับที่ดินแปลงหนึ่งในเขตค็อยบัร จึงไปพบท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ แล้วกล่าวว่า 'ฉันได้ที่ดินมาแปลงหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีทรัพย์สินใดที่ฉันรักและหวงแหนยิ่งไปกว่านี้เลย' ท่านกล่าวตอบว่า 'หากท่านประสงค์ ก็จงบริจาคมันเถิด' ดังนั้น อุมัรจึงบริจาคที่ดินนั้น โดยมีเงื่อนไขว่าห้ามขายหรือมอบให้ผู้อื่น ผลประโยชน์จากที่ดินนี้จะจัดสรรให้แก่คนยากจน ญาติพี่น้อง ทาส แขกผู้มาเยือน และนักเดินทาง ผู้ดูแลทรัพย์สินนี้สามารถบริโภคหรือเลี้ยงดูผู้อื่นจากผลผลิตได้ตามสมควรโดยไม่ถือเป็นบาป ตราบใดที่ไม่ได้มุ่งสะสมความมั่งคั่งจากทรัพย์สินนั้น"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ʿUmar ได้มอบที่ดินที่รักยิ่งของตนเป็นทานต่อเนื่อง
ʿUmar เล่าด้วยตนเองว่าเขาได้ที่ดินในค็อยบัรมา และได้ขอคำแนะนำจากท่านนบี ﷺ เพราะไม่มีทรัพย์สินใดที่เขารักยิ่งไปกว่านั้น
การอุทิศทรัพย์สินโดยคงตัวทรัพย์ไว้ และนำประโยชน์หรือรายได้ไปใช้ในกิจการที่ดี
ผู้จัดการทรัพย์สินที่อุทิศและกำกับดูแลให้รายได้ถูกนำไปใช้ตามเงื่อนไข
ผู้ดูแลอาจรับค่าตอบแทนที่สมควรหรือรับประทานอาหารได้ แต่ห้ามใช้ทรัพย์สินที่อุทิศเพื่อเพิ่มพูนความมั่งคั่งส่วนตน
บรรดานักวิชาการใช้รายงานนี้เป็นหลักฐานยืนยันความชอบธรรมของวะกัฟ กล่าวคือ ทรัพย์สินที่อุทิศจะไม่ถูกขายหรือยกให้ผู้อื่น แต่รายได้จะมอบแก่กลุ่มคนที่กำหนดไว้ ต้องเคารพเงื่อนไขของผู้อุทิศ ตามข้อความ ผู้ดูแลอาจรับประโยชน์จากทรัพย์นั้นในขอบเขตที่สมควร หรือจัดอาหารให้ผู้อื่นได้ โดยไม่แสวงหาความมั่งคั่งให้ตนเอง สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่ยอมรับวะกัฟ แต่มีการอภิปรายความเห็นที่แตกต่างกันในรายละเอียดการดูแลและค่าตอบแทนของผู้ดูแล
- พิจารณาอุทิศทรัพย์สินที่สร้างประโยชน์ได้อย่างต่อเนื่องให้เป็นทานถาวร
- ระบุให้ชัดเจนว่าใครจะได้รับประโยชน์จากการอุทิศ และผู้ดูแลต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขใด
- ดูแลทรัพย์สินเพื่อการกุศลอย่างรอบคอบ และรับประโยชน์ส่วนตนเฉพาะเท่าที่สมควรและอนุญาต
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี