Sunan Abi Dawud, 2512. hadis
Abu Ayyub al-Ansari rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Ayyub al-Ansari tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، وَابْنِ، لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ : غَزَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ نُرِيدُ الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ، وَعَلَى الْجَمَاعَةِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَالرُّومُ مُلْصِقُو ظُهُورِهِمْ بِحَائِطِ الْمَدِينَةِ، فَحَمَلَ رَجُلٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَقَالَ النَّاسُ : مَهْ، مَهْ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ . فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ : إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ لَمَّا نَصَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ وَأَظْهَرَ الإِسْلاَمَ، قُلْنَا : هَلُمَّ نُقِيمُ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحُهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَالإِلْقَاءُ بِالأَيْدِي إِلَى التَّهْلُكَةِ أَنْ نُقِيمَ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحَهَا وَنَدَعَ الْجِهَادَ . قَالَ أَبُو عِمْرَانَ : فَلَمْ يَزَلْ أَبُو أَيُّوبَ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ .
Ahmed b. Amr b. es-Serh bize rivayet etti, İbn Vehb bize rivayet etti; Heyve b. Şureyh ve İbn Lehîa'dan, Yezîd b. Ebî Habîb'den, Eslem Ebû İmrân'dan naklen: Medine'den Konstantiniyye'yi hedefleyerek sefere çıktık. Birliğin komutanı Abdurrahman b. Hâlid b. el-Velîd idi. Rumlular sırtlarını şehir surlarına yaslamışlardı. Bir adam düşmana saldırdı, bunun üzerine insanlar: 'Durun, durun! Allah'tan başka ilah yoktur! Kendini tehlikeye atıyor!' dediler. Ebû Eyyûb ise şöyle dedi: 'Bu âyet biz Ensar topluluğu hakkında nazil olmuştur. Allah, Nebisi ﷺ'ye yardım edip İslâm'ı galip kılınca, kendi aramızda: Haydi mallarımızın başında duralım ve onları ıslah edelim, dedik. Bunun üzerine Yüce Allah şu âyeti indirdi: {Allah yolunda harcayın ve kendinizi ellerinizle tehlikeye atmayın.} İşte elleri tehlikeye atmak, mallarımızın başında durup onları ıslah etmeye çalışmak ve cihadı terk etmektir.' Ebû İmrân dedi ki: Ebû Eyyûb, Konstantiniyye'de defnedilinceye kadar Allah yolunda cihad etmeye devam etti.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ebu Eyyub, Allah’ın emrini ihmal etmenin helake yol açtığını açıklar.
Ebu Eyyub ayetleri, zaferden sonra mallarının başında kalmayı ve Allah yolunda mücadeleyi bırakmayı düşünen Ensar bağlamında ele alır. Rivayet ayrıca Konstantinopolis’e yapılan bir askerî seferi anlatır.
Peygamber ﷺ’e ve ilk Müslümanlara yardım eden Medine halkı.
Ebu Eyyub’un açıklamasına göre: mala bağlılık yüzünden Allah yolunda gayret etme görevini ihmal etmek.
Allah’ın rızasını kazanmak amacıyla hareket etmek; bu bağlamda katkıda bulunmayı ve gayret göstermeyi de kapsar.
Âlimler, Ebu Eyyub’un açıklamasını, helak uyarısının yalnızca tehlikeli askerî eylemlere yönelik olmadığının delili olarak aktarır: mala bağlılık nedeniyle farz olan gayreti terk etmek de bu kapsama girebilir. Rivayet pervasızlığa izin vermez; gayret, İslam hukukunun kuralları çerçevesinde ve meşru otorite altında olmalıdır. Dört Sünnî fıkıh mezhebi bu tür yükümlülükleri şartlara ve diğer delillere göre değerlendirir.
- Mal sevgisinin Allah’a ve insanlara karşı bir görevi yerine getirmeni engellemesine izin verme.
- İslam’ın kuralları çerçevesinde adil amaçlara zamanınla, imkânlarınla veya uzmanlığınla katkıda bulun.
- Cesurca gayret etmekle pervasızca davranmayı birbirinden ayır; kararlarını bilgiye ve meşru otoriteye göre değerlendir.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.