Sunan Abi Dawud, 3753. hadis
Abdullah ibn Abbas rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Abbas tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ { لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ } فَكَانَ الرَّجُلُ يُحْرَجُ أَنْ يَأْكُلَ عِنْدَ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ بَعْدَ مَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فَنَسَخَ ذَلِكَ الآيَةُ الَّتِي فِي النُّورِ قَالَ { لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ } { أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ } إِلَى قَوْلِهِ { أَشْتَاتًا } كَانَ الرَّجُلُ الْغَنِيُّ يَدْعُو الرَّجُلَ مِنْ أَهْلِهِ إِلَى الطَّعَامِ قَالَ إِنِّي لأَجَّنَّحُ أَنْ آكُلَ مِنْهُ . وَالتَّجَنُّحُ الْحَرَجُ وَيَقُولُ الْمِسْكِينُ أَحَقُّ بِهِ مِنِّي . فَأُحِلَّ فِي ذَلِكَ أَنْ يَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَأُحِلَّ طَعَامُ أَهْلِ الْكِتَابِ .
Ahmed b. Muhammed el-Mervezî bize rivayet etti; Ali b. Hüseyin b. Vâkıd babasından, o da Yezîd en-Nahvî'den, o da İkrime'den, o da İbn Abbâs'tan rivayet etti. İbn Abbâs şöyle dedi:
"{Ey iman edenler! Mallarınızı aranızda batıl yere yemeyin; ancak karşılıklı rızaya dayanan bir ticaret olursa başka.}" Bu âyet nazil olduktan sonra kişi, başkasının evinde yemek yemeyi günah saymaya başladı. Sonra Nûr Suresi'ndeki şu âyet bunu neshetti: "{Sizin için bir günah yoktur}" "{evlerinizde yemenizde}" buyruğundan "{veya toplu halde}" ifadesine kadar. Zengin bir adam akrabalarından birini yemeğe davet ettiğinde, davet edilen: 'Ben bunu yemeyi günah sayıyorum, çünkü fakir buna benden daha layıktır' derdi. 'Et-tecennuh' kelimesi günah veya sakınca anlamına gelir. Daha sonra üzerine Allah'ın adı anılan şeylerin yenmesi helal kılındı ve Ehl-i Kitab'ın yiyeceği de helal ilan edildi.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ayetler, başkasının evinde yemek konusundaki gereksiz çekingenliği giderir.
İbn Abbas, haksız yere mal edinme yasağı indikten sonra bazı insanların başkasının evinde yemek yemekten çekinir hâle geldiğini anlatır. Nur Suresi’ndeki ayet bu çekingenliği ortadan kaldırmıştır.
Çekinme, suçluluk ya da günah işleme hissi.
Her iki tarafın da gönüllü olarak kabul ettiği bir alışveriş.
Yahudiler ve Hristiyanlar; rivayette onların yiyeceklerinin helal kılındığı belirtilir.
İbn Abbas’ın açıklaması, başkasının malını haksız yere kullanma yasağı ile Nur Suresi’nde belirtilen bazı evlerde yemek yeme izni arasında bağlantı kurar. Âlimler buradan, davetin veya bilinen iznin başkasının evinde yemek yemeyi caiz kıldığı sonucunu çıkarır; misafirin aşırı çekingenlik nedeniyle daveti reddetmesi gerekmez. Kitap Ehli’nin yiyecekleri hakkındaki bölüm, helal yiyecek hükümleriyle ilgilidir ve helal yemek için gereken diğer şartları ortadan kaldırmaz.
- Ev sahibi izin veriyor ve yemek helalse samimi bir daveti kabul et.
- Yersiz suçluluk duygusuyla daveti reddetme; ancak başkalarının mülküne ve isteklerine saygı göster.
- Yemeğini cömertçe paylaş ve imkânları daha kısıtlı olanları gözet.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.