Sunan Abi Dawud, 4431. hadis
Abu Sa'id al-Khudri rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Sa'id al-Khudri tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجْمِ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ خَرَجْنَا بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَوَاللَّهِ مَا أَوْثَقْنَاهُ وَلاَ حَفَرْنَا لَهُ وَلَكِنَّهُ قَامَ لَنَا . - قَالَ أَبُو كَامِلٍ قَالَ - فَرَمَيْنَاهُ بِالْعِظَامِ وَالْمَدَرِ وَالْخَزَفِ فَاشْتَدَّ وَاشْتَدَدْنَا خَلْفَهُ حَتَّى أَتَى عُرْضَ الْحَرَّةِ فَانْتَصَبَ لَنَا فَرَمَيْنَاهُ بِجَلاَمِيدِ الْحَرَّةِ حَتَّى سَكَتَ - قَالَ - فَمَا اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلاَ سَبَّهُ .
Ebû Kâmil bize rivayet etti, Yezîd -yani İbn Zurey'- bize rivayet etti ve Ahmed b. Menî', Yahyâ b. Zekeriyyâ'dan -lafız onundur- rivayet etti; o da Dâvud'dan, o da Ebû Nadra'dan, o da Ebû Saîd'den rivayet etti. Ebû Saîd şöyle dedi: Nebi ﷺ Mâiz b. Mâlik'in recmedilmesini emrettiğinde, onu Bakî'ye çıkardık. Vallahi onu bağlamadık ve onun için bir çukur kazmadık; o sadece bizim karşımızda duruyordu. Ebû Kâmil dedi ki: Ona kemikler, toprak kesekleri ve çanak çömlek parçaları attık. O kaçtı, biz de peşinden koştuk ta ki Harre'nin kenarına gelinceye kadar. Orada karşımıza dikildi ve biz de susuncaya kadar ona Harre'nin büyük kayalarını attık. Ebû Saîd dedi ki: Peygamber ﷺ onun için istiğfar etmediği gibi, ona sövüp saymadı da.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ, cezadan sonra Maiz'e hakaret etmeden davrandı.
Medine'de tanınmış bir mezarlık.
Medine yakınlarında koyu renkli, engebeli volkanik taşlardan oluşan bir bölge.
İslam hukukunda belirlenmiş ve yetkili makamların yetkisine giren cezalar.
Klasik âlimler bu rivayeti, hudûd cezasından kaçan kişinin geri getirilip getirilmeyeceği meselesi kapsamında ele alırlar. Fakihler bu konuda farklı görüşlere varmış; hükümlerinde başka rivayetleri ve koşulları da dikkate almışlardır. Rivayet, cezanın uygulanmasının Maiz'e hakaret etmek veya tövbesini küçümsemek için bir gerekçe olmadığını gösterir. Bireylere ceza uygulama yetkisi vermez: bu tür işler yetkili makamlara ve yargı sürecine aittir.
- Tövbe eden biri hakkında küçümseyici konuşma; davranışı eleştirmekle kişiyi aşağılamayı birbirinden ayır.
- Ceza hukuku meselelerini yetkili makamlara bırak ve dikkatli yargı süreçlerini izle.
- Tövbeyi ciddiye al; adaleti, onur ve hüküm verirken ihtiyatla birleştir.
Bu sahih rivayet aynı olayı ele alır ve Maiz ibn Malik'in meselesine ilişkin ek bağlam sunar.
Sunan Abi Dawud · #4433 (Sahih)Bu sahih rivayet, tövbe ve ciddi bir hatasını kabul eden kişiye nasıl davranılacağı konularını daha geniş bir bağlama yerleştirmeye yardımcı olur.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.