Sunan Abi Dawud, 4901. hadis
Abu Hurayrah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Hurayrah tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " كَانَ رَجُلاَنِ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ أَحَدُهُمَا يُذْنِبُ وَالآخَرُ مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ فَكَانَ لاَ يَزَالُ الْمُجْتَهِدُ يَرَى الآخَرَ عَلَى الذَّنْبِ فَيَقُولُ أَقْصِرْ . فَوَجَدَهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ فَقَالَ لَهُ أَقْصِرْ فَقَالَ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَىَّ رَقِيبًا فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لاَ يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ . فَقُبِضَ أَرْوَاحُهُمَا فَاجْتَمَعَا عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَقَالَ لِهَذَا الْمُجْتَهِدِ أَكُنْتَ بِي عَالِمًا أَوْ كُنْتَ عَلَى مَا فِي يَدِي قَادِرًا وَقَالَ لِلْمُذْنِبِ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلآخَرِ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَوْبَقَتْ دُنْيَاهُ وَآخِرَتَهُ .
Muhammed b. es-Sabbâh b. Süfyân bize rivayet etti, Ali b. Sâbit bize haber verdi, İkrime b. Ammâr'dan nakletti; o şöyle dedi: Damdam b. Cavs bana anlattı: Ebû Hüreyre (r.a.) şöyle dedi: Resûlullah ﷺ'ın şöyle buyurduğunu işittim:
"İsrailoğulları arasında birbirine kardeş olan iki adam vardı. Biri günah işler, diğeri ise ibadette gayret gösterirdi. İbadet eden, diğerini sürekli günah üzerinde görür ve ona: 'Bundan vazgeç!' derdi. Bir gün onu yine bir günah üzere buldu ve: 'Vazgeç!' dedi. O da: 'Beni Rabbimle baş başa bırak! Sen benim üzerimde gözetleyici olarak mı gönderildin?' diye karşılık verdi. Bunun üzerine ibadet eden: 'Allah'a yemin ederim ki Allah seni bağışlamayacak veya seni Cennet'e koymayacaktır!' dedi. Sonra her ikisinin de canları alındı ve Âlemlerin Rabbi'nin huzurunda toplandılar. Allah, ibadet edene: 'Sen Benim hakkımda bilgi sahibi miydin yahut elimdekine gücün mü yetiyordu?' buyurdu. Günahkâr olana ise: 'Git, rahmetimle Cennet'e gir!' dedi. Diğeri için de: 'Onu Cehennem'e götürün!' buyurdu." Ebû Hüreyre (r.a.) dedi ki: "Canım elinde olan Zat'a yemin ederim ki o adam, hem dünyasını hem de ahiretini mahveden bir söz söyledi."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Günahkâr birini Allah’ın bağışlamasından ümit kestiren kişi kendi sınırlarını aşar.
İsrailoğulları: kıssadaki iki adamın mensup olduğu topluluk.
Cennete giriş, kişinin iddiasına veya hak edişine değil, nihayetinde Allah’ın rahmetine bağlıdır.
Başka birini gözetmeye ve davranışlarını denetlemeye yetkili kişi.
Âlimler buradan, Müslümanların birbirlerini yanlışları terk etmeye içtenlikle teşvik edebileceklerini; ancak nasihatin kibirli bir tavra ya da Allah’ın kimi bağışlayacağı ve kimin cennete gireceği konusunda kesin hükme dönüşmemesi gerektiğini çıkarırlar. Günahkâr kişi günahından aklanmış değildir; kıssa, ibadet eden kişinin sözüyle sınırlarını aştığı konusunda uyarır. Âlimler bunu, günahları kınama yükümlülüğünü yerine getirirken Allah’ın belirli kişiler hakkındaki hükmünü üstlenmeme ilkesiyle ilişkilendirirler. Dört Sünni mezhep, samimi öğüdün ve kötülüğü yasaklamanın önemini kabul eder; bunun için bilgi, uygun bir üslup ve daha büyük zarardan kaçınma gibi şartlar gözetilir.
- Günah işleyen birine samimi öğüt ver; ancak onu küçük düşürme ve Allah’ın bağışlamasından mahrum olduğuna hükmetme.
- Hata yaptığında tövbe ederek Allah’a yönel ve O’nun rahmetinden ümidini kesme.
- Birini yargılamadan önce sözlerini tart: Allah’ın bir kişi hakkındaki nihai hükmünü hiç kimse bilmez.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.