Sunan Abi Dawud, 938. hadis
Abu Zuhayr an-Numayri rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Zuhayr an-Numayri tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ الدِّمَشْقِيُّ، وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، عَنْ صُبَيْحِ بْنِ مُحْرِزٍ الْحِمْصِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو مُصْبِحٍ الْمَقْرَائِيُّ، قَالَ كُنَّا نَجْلِسُ إِلَى أَبِي زُهَيْرٍ النُّمَيْرِيِّ - وَكَانَ مِنَ الصَّحَابَةِ - فَيَتَحَدَّثُ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ فَإِذَا دَعَا الرَّجُلُ مِنَّا بِدُعَاءٍ قَالَ اخْتِمْهُ بِآمِينَ فَإِنَّ آمِينَ مِثْلُ الطَّابَعِ عَلَى الصَّحِيفَةِ . قَالَ أَبُو زُهَيْرٍ أُخْبِرُكُمْ عَنْ ذَلِكَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ قَدْ أَلَحَّ فِي الْمَسْأَلَةِ فَوَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَمِعُ مِنْهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْجَبَ إِنْ خَتَمَ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ بِأَىِّ شَىْءٍ يَخْتِمُ قَالَ " بِآمِينَ فَإِنَّهُ إِنْ خَتَمَ بِآمِينَ فَقَدْ أَوْجَبَ " . فَانْصَرَفَ الرَّجُلُ الَّذِي سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى الرَّجُلَ فَقَالَ اخْتِمْ يَا فُلاَنُ بِآمِينَ وَأَبْشِرْ . وَهَذَا لَفْظُ مَحْمُودٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْمَقْرَاءُ قَبِيلٌ مِنْ حِمْيَرَ .
Velîd b. Utbe ed-Dimaşkî ve Mahmûd b. Hâlid bize rivayet ettiler; dediler ki: Firyâbî bize Sübeyh b. Muhriz el-Hımsî'den nakletti, o da şöyle dedi: Ebû Musbih el-Mukrâî bana anlattı: Biz Ebû Züheyr en-Nümeyrî'nin -ki kendisi sahabelerdendi- yanında otururduk ve o en güzel hadisleri anlatırdı. İçimizden biri dua ettiğinde ona derdi ki: 'Duanı Âmin ile mühürle, çünkü Âmin kitabın üzerindeki mühür gibidir.' Ebû Züheyr dedi ki: Size bunun sebebini haber vereyim. Bir gece Resûlullah ﷺ ile birlikte çıktık ve ısrarla dua eden bir adamın yanına geldik. Peygamber ﷺ onu dinlemek için durdu ve buyurdu ki: 'Eğer duayı mühürlerse vacip kılmış olur (kabulü garantilemiş olur).' Topluluktan bir adam sordu: 'Ney ile mühürlesin?' Buyurdu ki: 'Âmin ile. Çünkü eğer Âmin ile mühürlerse, kabulü garantilemiş olur.' Bunun üzerine Peygamber ﷺ'e soru soran adam, dua eden adamın yanına gitti ve dedi ki: 'Ey falan! Duanı Âmin ile mühürle ve müjdeyi al!' Bu lafız Mahmûd'un sözüdür. Ebû Dâvûd dedi ki: Mukrâî, Himyer kabilesinden bir koldur.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Rivayet, duayı “Âmin” diyerek bitirmeyi över.
Kişinin Allah’tan duaya karşılık vermesini istediği bir sözdür.
Mecazi bir anlatımdır: “Âmin”, duanın sonunda bir kapanış olarak yer alır.
Bu çeviri, adamın duasını “Âmin” diyerek bitireceği yönündeki ifadeyi aktarır; kesin vaat, bu zayıf rivayete dayanılarak bağımsız biçimde tespit edilemez.
Âlimler “Âmin”i, duanın kabul edilmesini isteyen bir dua olarak değerlendirir. Bu rivayet, duadan sonra “Âmin” denmesini teşvik eder; ancak rivayet zinciri zayıf olduğundan tek başına bir yükümlülük veya sabit bir mükâfat vaadi ortaya koyamaz. Namazda “Âmin” denmesine ilişkin bilinen hükümler başka rivayet ve fıkhî delillere dayanır; bu metin tek başına dört fıkıh mezhebinin bu konudaki farklılıklarını belirlemez.
- Dilersen Allah’tan duanı kabul etmesini isteyerek duanı “Âmin” ile bitir.
- Bir yükümlülüğü veya sabit bir mükâfat vaadini yalnızca bu zayıf rivayete dayandırma.
- Allah’tan içtenlikle hayır dile ve dinî yönlendirmelerde güçlü, Sahih delilleri dikkate al.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.