Sahih al-Bukhari, 1303. hadis
Anas ibn Malik rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Anas ibn Malik tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا قُرَيْشٌ ـ هُوَ ابْنُ حَيَّانَ ـ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ ـ وَكَانَ ظِئْرًا لإِبْرَاهِيمَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ، ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ، فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْرِفَانِ. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ ". ثُمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ، وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ، وَلاَ نَقُولُ إِلاَّ مَا يَرْضَى رَبُّنَا، وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ ". رَوَاهُ مُوسَى عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Hasan b. Abdülazîz bize anlattı, Yahyâ b. Hassân bize anlattı, Kureyş —ki o İbn Hayyân’dır— Sâbit’ten, o da Enes b. Mâlik’ten —Allah ondan razı olsun— rivayet etti: Resûlullah ﷺ ile birlikte demirci Ebû Seyf’in yanına girdik —kendisi İbrâhim’in sütannesinin kocasıydı—. Resûlullah ﷺ İbrâhim’i kucağına aldı, onu öptü ve kokladı. Daha sonra tekrar yanına girdiğimizde İbrâhim son nefeslerini veriyordu ve Resûlullah ﷺ’ın gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. Bunun üzerine Abdurrahmân b. Avf —Allah ondan razı olsun—:
“Ey Allah’ın Resûlü, siz bile mi ağlıyorsunuz?” dedi. O da: “Ey İbn Avf, bu bir rahmettir” buyurdu. Sonra buna başka bir söz ekleyerek ﷺ şöyle buyurdu: “Göz yaş döker, kalp hüzünlenir; ancak Rabbimizin razı olacağı sözden başkasını söylemeyiz. Ey İbrâhim! Ayrılığın sebebiyle biz gerçekten mahzunuz.” Mûsâ, Süleymân b. Muğîre’den, o Sâbit’ten, o Enes’ten —Allah ondan razı olsun—, o da Peygamber ﷺ’den rivayet etmiştir.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ oğlu için ağladı ve hüznün sabırla bir arada bulunabileceğini öğretti.
Bir çocuğu sütüyle besleyip bakımını üstlenen kadın; Ebu Seyf’in eşi İbrahim’in sütannesiydi.
İbrahim hayatının son anlarındaydı.
Şefkat ve yumuşaklık; Peygamber ﷺ gözyaşlarını bunun bir ifadesi olarak nitelendirdi.
İmam Nevevî’nin de aralarında bulunduğu klasik âlimler, bu rivayetten sevilen birinin kaybı üzerine ağlamanın ve üzülmenin caiz olduğu sonucunu çıkarırlar. Sabır, kişinin gözyaşı dökmemesi değil; Allah’a itiraz etmemesi ve haram söz ya da davranışlarda bulunmamasıdır. Rivayet ayrıca Peygamber’in ﷺ çocuklara sevgiyle yaklaşmasını ve onları öperek sevgisini göstermesini ortaya koyar.
- Yas tutan birine ağlaması için alan tanıyın ve hüznünü iman eksikliği olarak nitelendirmeden onu dinleyin.
- Kayıp karşısındaki üzüntünüzü dürüstçe ifade edin; ancak Allah’ı suçlayan veya O’nun hükmünü reddeden sözlerden kaçının.
- Çocuklara ilgi, şefkat ve uygun fiziksel yakınlıkla sevginizi gösterin.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.