Sahih al-Bukhari, 2138. hadis
Aisha rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Aisha tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَقَلَّ يَوْمٌ كَانَ يَأْتِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ يَأْتِي فِيهِ بَيْتَ أَبِي بَكْرٍ أَحَدَ طَرَفَىِ النَّهَارِ، فَلَمَّا أُذِنَ لَهُ فِي الْخُرُوجِ إِلَى الْمَدِينَةِ لَمْ يَرُعْنَا إِلاَّ وَقَدْ أَتَانَا ظُهْرًا، فَخُبِّرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ مَا جَاءَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذِهِ السَّاعَةِ، إِلاَّ لأَمْرٍ حَدَثَ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ لأَبِي بَكْرٍ " أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَاىَ. يَعْنِي عَائِشَةَ وَأَسْمَاءَ. قَالَ " أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ". قَالَ الصُّحْبَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الصُّحْبَةَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي نَاقَتَيْنِ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ، فَخُذْ إِحْدَاهُمَا. قَالَ " قَدْ أَخَذْتُهَا بِالثَّمَنِ ".
Ferve b. Ebî’l-Mağrâ bize anlattı, Ali b. Müşhir bize haber verdi, Hişam’dan, o da babasından, o da Aişe’den (Allah ondan razı olsun) rivayet etti: Peygamber ﷺ, günün ya başında ya da sonunda Ebû Bekir’in evine uğramadığı nadiren olurdu. Medine’ye hicret etmesine izin verildiğinde, bir öğle vakti ansızın yanımıza geldi. Ebû Bekir’e bu durum haber verilince:
“Peygamber ﷺ bu saatte bize gelmezdi, mutlaka önemli bir olay olmuştur” dedi. Peygamber ﷺ içeri girince Ebû Bekir’e: “Yanındakileri çıkar!” buyurdu. Ebû Bekir: “Ey Allah’ın Resûlü! Onlar sadece benim iki kızımdır” dedi; yani Aişe ve Esma’yı kastetti. Peygamber ﷺ: “Bana hicret için izin verildiğini duydun mu?” buyurdu. Ebû Bekir: “Size eşlik edebilir miyim ey Allah’ın Resûlü?” diye sordu. Peygamber ﷺ: “Evet, bana eşlik edeceksin” buyurdu. Ebû Bekir: “Ey Allah’ın Resûlü! Yolculuk için hazırladığım iki devem var, birini alın” dedi. Peygamber ﷺ ise: “Onu ancak bedelini ödemek şartıyla aldım” buyurdu.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ, Ebû Bekir’in devesini yalnızca ücret karşılığında kabul etti.
Peygamber ﷺ’e Medine’ye gitmek için izin verildi ve o, bu yolculuğu Ebû Bekir’le görüştü. Ebû Bekir, yolculuk için hazırladığı iki deveden birini ona vermek istedi; Peygamber ﷺ ise deveyi yalnızca ücret karşılığında kabul etti.
Mekke’den Medine’ye yapılan ve hicret olarak bilinen yolculuk.
Deve hediye olarak değil, üzerinde anlaşılan bir bedel karşılığında kabul edildi.
Âlimler bundan, hediye kabul etmenin zorunlu olmadığı ve kişinin bir hediyeyi nazikçe reddedebileceği ya da bedelini ödeyebileceği sonucunu çıkarır. Rivayet ayrıca Ebû Bekir’in özenli hazırlığını ve hicret sırasında güvenilir yol arkadaşlığının değerini gösterir. Ticaretin ve mal sahibi olmanın kendi başına takvayla çelişmediğine delil kabul edilir.
- Bir alışverişte, bir şeyin hediye mi yoksa ücret karşılığında mı verildiğini açıkça kararlaştırın.
- Önemli yolculuklara özenle hazırlanın ve güvenilir yol arkadaşları seçin.
- Başkalarının yardımına değer verin; ancak hediye kabul etmeme tercihlerini de gözetin.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.