Sahih al-Bukhari, 2570. hadis
Abu Qatada rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Qatada tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ، وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا، وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي، فَلَمْ يُؤْذِنُونِي بِهِ، وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ، وَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ، فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ. فَقَالُوا لاَ وَاللَّهِ، لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ. فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا، ثُمَّ رَكِبْتُ، فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ، ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ، فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ، ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ، وَهُمْ حُرُمٌ، فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي، فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا، حَتَّى نَفَّدَهَا وَهْوَ مُحْرِمٌ. فَحَدَّثَنِي بِهِ زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
Abdullah b. Ebî Katâde es-Selemî babasından –Allah ondan razı olsun– şöyle rivayet etmiştir:
"Bir gün Mekke yolunda bir konaklama yerinde Peygamber’in ﷺ ashâbından bazı kimselerle birlikte oturuyordum. Resûlullah ﷺ bizim önümüzde konaklamıştı. Kavim ihramlıydı, ben ise ihramsızdım. Bir yaban eşeği gördüler; o sırada ben nalınımı tamir etmekle meşguldüm. Bana haber vermediler, fakat görmemi arzu ettiler. Ben dönüp baktığımda onu gördüm. Hemen atıma yönelip eyerledim ve bindim, ancak kırbacı ve mızrağı almayı unuttum. Onlara: 'Kırbacı ve mızrağı bana uzatın!' dedim. 'Hayır, vallahi bu konuda sana hiçbir şekilde yardım etmeyiz!' dediler. Buna öfkelendim, attan indim, onları kendim aldım ve tekrar bindim. Yaban eşeğine hücum edip onu avladım ve ölmüş halde getirdim. Onlar da üzerine çöküp yemeye başladılar. Sonra ihramlı oldukları hâlde bunu yediklerinden şüpheye düştüler. Yola devam ettik ve ben yanımda bir kolunu sakladım. Resûlullah ﷺ’a yetişince durumu kendisine sorduk. O: 'Yanınızda ondan bir şey var mı?' diye sordu. 'Evet' dedim ve ona o kol parçasını uzattım. O da ihramlı olduğu hâlde hepsini yedi." Bu hadisi Zeyd b. Eslem, Atâ b. Yesâr’dan, o da Ebû Katâde’den, o da Peygamber’den ﷺ rivayet etmiştir.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
İhramda olmayan bir avcı, ihramlı hacılar için av yakalayabilir.
Hacının kara avı gibi bazı fiillerden kaçınması gereken ibadet hâli.
Avlanabilen yabani bir kara hayvanıdır; evcil eşek değildir.
Âlimler bu rivayetten, ihramda olmayan birinin kara avı yapabileceği ve ihramlı hacıların avlanmaya yardım etmemişlerse ve hayvan özellikle onlar için avlanmamışsa bu avdan yiyebilecekleri sonucunu çıkarırlar. Dört Sünni fıkıh mezhebi, ihramlı birinin avı başlatması ve yardım etmesiyle ilgili şartları da ele alır. Hadis, avı bizzat Ebû Katâde’nin yaptığını ve arkadaşlarının yardım etmediğini açıkça gösterir.
- Yiyecek konusunda şüphe varsa kaynağını ve hangi şartlarda elde edildiğini sorun.
- İhramlı kişiye özgü kurallara uyun ve onun için yasak olan bir fiile yardım etmeyin.
- Hükmü tartışmalı yiyecekten bir miktar ayırıp konuyu uzman bir âlime danışın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.