Sahih al-Bukhari, 3998. hadis
Zubayr ibn al-Awwam rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Zubayr ibn al-Awwam tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ الزُّبَيْرُ لَقِيتُ يَوْمَ بَدْرٍ عُبَيْدَةَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَهْوَ مُدَجَّجٌ لاَ يُرَى مِنْهُ إِلاَّ عَيْنَاهُ، وَهْوَ يُكْنَى أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ، فَقَالَ أَنَا أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ. فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ بِالْعَنَزَةِ، فَطَعَنْتُهُ فِي عَيْنِهِ فَمَاتَ. قَالَ هِشَامٌ فَأُخْبِرْتُ أَنَّ الزُّبَيْرَ قَالَ لَقَدْ وَضَعْتُ رِجْلِي عَلَيْهِ ثُمَّ تَمَطَّأْتُ، فَكَانَ الْجَهْدَ أَنْ نَزَعْتُهَا وَقَدِ انْثَنَى طَرَفَاهَا. قَالَ عُرْوَةُ فَسَأَلَهُ إِيَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ سَأَلَهَا إِيَّاهُ عُمَرُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُبِضَ عُمَرُ أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا عُثْمَانُ مِنْهُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ وَقَعَتْ عِنْدَ آلِ عَلِيٍّ، فَطَلَبَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ، فَكَانَتْ عِنْدَهُ حَتَّى قُتِلَ.
Ubeyd b. İsmail bana rivayet etti; Ebu Üsame bize Hişam b. Urve'den, o da babasından nakletti: Zübeyr şöyle dedi:
"Bedir günü Ubeyde b. Said b. As ile karşılaştım. O kadar ağır zırhlanmıştı ki sadece gözleri görünüyordu; künyesi Ebu Zatü'l-Keriş'ti. Gururla 'Ben Ebu Zatü'l-Keriş'im!' dedi. Ben de mızrağımla ona saldırdım ve gözünden delip onu öldürdüm." Hişam dedi ki: "Bana rivayet edildiğine göre Zübeyr şöyle demiştir: 'Mızrağı çıkarmak için ayağımı onun üzerine bastım, ancak öyle bir güç harcadım ki mızrağı çıkarabildiğimde her iki ucu da eğilmişti.'" Urve dedi ki: "Daha sonra Resûlullah ﷺ Zübeyr'den bu mızrağı istedi ve Zübeyr onu verdi. Resûlullah ﷺ vefat edince Zübeyr mızrağı geri aldı. Sonra Ebubekir onu istedi, Zübeyr ona verdi. Ebubekir vefat edince Zübeyr tekrar geri aldı. Ömer onu istedi, Zübeyr ona verdi. Ömer vefat edince Zübeyr yine geri aldı. Ardından Osman onu istedi, Zübeyr ona verdi. Osman şehid edilince mızrak Ali'nin ailesinin yanında kaldı. Daha sonra Abdullah b. Zübeyr onu istedi ve kendisi de şehid edilene kadar mızrak onun yanında kaldı."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Zübeyir, Bedir’de zırhlı bir rakibi öldürdü ve mızrağını sakladı.
Zırhla korunmuş, yalnızca gözleri görünür durumda.
Ucu sivri, uzun bir silah; bu anlatıdaki mızrak bir emanet olarak nesilden nesle aktarılmıştır.
Müslümanlarla Mekkeliler arasında gerçekleşen ilk büyük savaşın yapıldığı yer.
Klasik âlimler bunu Zübeyir’in cesaretini ve Bedir’deki eyleminin somut bir hatırasını anlatan bir rivayet olarak yorumlar. Mızrağın el değiştirmesi ve daha sonra geri istenmesi, sahabenin Peygamber döneminden kalan önemli eşyaları koruduğunu ve onlara özenle davrandığını gösterir. Bu anlatı, savaş ganimetlerinin mülkiyeti hakkında genel bir kural koymaz; bu tür meseleler daha kapsamlı naslar ve fıkhî ilkeler ışığında değerlendirilir.
- Cesaret anlatılarını düşünürken insanların sorumluluk ve özenle hareket etmesini de göz önünde bulundurun.
- Tarihî önemi olan eşyaları saygıyla koruyun ve kökenlerini doğru aktarın.
- Etkileyici bir anlatıyı, mülkiyet veya savaş ganimetleri hakkında genel bir kuralın tek başına kanıtı olarak kullanmayın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.