Sahih al-Bukhari, 4910. hadis
Abdullah ibn Masud rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Masud tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ كُنْتُ فِي حَلْقَةٍ فِيهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى وَكَانَ أَصْحَابُهُ يُعَظِّمُونَهُ، فَذَكَرَ آخِرَ الأَجَلَيْنِ فَحَدَّثْتُ بِحَدِيثِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ فَضَمَّزَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِهِ. قَالَ مُحَمَّدٌ فَفَطِنْتُ لَهُ فَقُلْتُ إِنِّي إِذًا لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ وَهْوَ فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ. فَاسْتَحْيَا وَقَالَ لَكِنَّ عَمَّهُ لَمْ يَقُلْ ذَاكَ. فَلَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ فَسَأَلْتُهُ فَذَهَبَ يُحَدِّثُنِي حَدِيثَ سُبَيْعَةَ فَقُلْتُ هَلْ سَمِعْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِيهَا شَيْئًا فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلاَ تَجْعَلُونَ عَلَيْهَا الرُّخْصَةَ. لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى {وَأُولاَتُ الأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ}.
Süleyman b. Harb ve Ebû en-Nu‘mân dediler ki: Hammâd b. Zeyd bize Eyyûb’dan, o da Muhammed’den rivayet etti. Muhammed şöyle dedi: Bir mecliste bulunuyordum; orada Abdurrahman b. Ebî Leylâ da vardı ve ashabı ona büyük hürmet gösteriyordu. İki iddet süresinden daha uzun olanı zikredince, ben de Abdullah b. Utbe’den nakledilen Sübey‘a binti’l-Hâris hadisini anlattım. Bunun üzerine ashabından biri beni uyararak susturmaya çalıştı. Muhammed devamla dedi ki: Ben bunu fark ettim ve dedim ki:
“Abdullah b. Utbe Kûfe civarında iken onun adına yalan söyleyecek kadar cüretkâr mıyım?” O zaman utandı ve “Fakat amcası böyle demedi” dedi. Daha sonra Ebû Atiyye Mâlik b. Âmir ile karşılaştım ve ona sordum. Bana Sübey‘a hadisini anlatmaya başlayınca, “Bu konuda Abdullah’tan bir şey duydun mu?” diye sordum. O da şöyle cevap verdi: “Biz Abdullah’ın yanındaydık; o bize, ‘Ona ağırlaştırma getirip ruhsat getirmiyor musunuz? Kısa Nisa sûresi, uzun sûreden sonra nazil olmuştur: {Hamile kadınların iddeti ise yüklerini bırakmalarıdır}’ buyurdu.”
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Hamile bir dul, doğum yapar yapmaz bekleme süresini tamamlamış olur.
Kadının boşanmadan veya kocasının vefatından sonra beklediği, dinen belirlenmiş süre.
Et-Talâk suresi; en-Nisâ es-suğrâ, yani ‘Kısa Nisa Suresi’ olarak da anılır.
Hamile kadının iddeti sona ermeden önce uygulanabilir sürelerin daha uzun olanını beklemesi gerektiği görüşü.
Klasik âlimler, Abdullah ibn Mesud’un sözlerinden ve Talâk suresinin 65:4. ayetinden, hamile kadının iddetinin doğum yapar yapmaz sona erdiği sonucunu çıkarırlar; bu, kocasının vefatından kısa süre sonra gerçekleşse bile böyledir. Rivayet, Bakara suresinde dul kadınlar için belirtilen genel bekleme süresini, hamile kadınlara ilişkin özel hükümle birlikte anlamak için ayetlerin iniş sıralamasından yararlanır. Dört Sünni hukuk mezhebi, kocası vefat eden hamile kadın konusunda genel olarak bu hükmü benimser.
- Dini bir hükme varırken ilgili Kur’an ayetlerini ve güvenilir rivayetleri birlikte değerlendirin.
- İddetle ilgili somut bir durumda, koşulları dikkatle inceleyecek yetkin bir âlime danışın.
- Bir kişinin sözlerini aktarırken özenli olun ve ifadeleri güvenilir kaynaklardan doğrulayın.
Bu sahih rivayet, Subay'ah bint al-Harith’in bekleme süresini ele alır ve hamile dulun iddetinin doğumla tamamlandığı hükmünü destekler.
Sahih al-Bukhari · #4909 (Sahih)Rivayet, İbn Abbas ve Ebû Hüreyre’nin uygulanacak süre hakkındaki görüşlerini, burada Abdullah ibn Mesud’un açıkladığı meseleyle ilişkilendirir.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.