Sahih al-Bukhari, 6565. hadis
Anas ibn Malik rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
al‑Bukhari'den Peygamber ﷺ'e uzanan rivayet zinciri
- 1Musaddadal‑Bukhari'e aktardıمُسَدَّدٌ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Qatadaقَتَادَةَ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Allah'ın Resûlü ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Sıralama, bu rivayetin Arapça metninde geçtiği şekildedir. İsimler Arapçadan Latin alfabesine aktarılmıştır. Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُونَ لَوِ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا. فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ، وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ، وَأَمَرَ الْمَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ، فَاشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّنَا. فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ وَيَقُولُ ـ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ. فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ الَّذِي اتَّخَذَهُ اللَّهُ خَلِيلاً. فَيَأْتُونَهُ، فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا مُوسَى الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ، فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا عِيسَى فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ، ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي، فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا، فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ، سَلْ تُعْطَهْ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ. فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِي، ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا، ثُمَّ أُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ، وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَعُودُ فَأَقَعُ سَاجِدًا مِثْلَهُ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ حَتَّى مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلاَّ مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ ". وَكَانَ قَتَادَةُ يَقُولُ عِنْدَ هَذَا أَىْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ.
Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
"Allah, Kıyamet Günü insanları bir araya toplayacak ve onlar diyecekler ki: 'Rabbimizden bizi bu bulunduğumuz yerden kurtarması için aramızdan birinin şefaat etmesini istesek.' Sonra Âdem'e gelirler ve derler ki: 'Sen, Allah'ın kendi eliyle yarattığı, ruhundan üflediği ve melekleri sana secde etmeleri için emrettiği kimsesin; bizim için Rabbimize şefaat et.' Âdem cevap verir: 'Ben buna layık değilim,' ve günahını hatırlayarak ekler: 'Allah'ın gönderdiği ilk peygamber olan Nûh'a gidin.' Ona giderler, o da: 'Ben buna layık değilim,' der, günahını hatırlar ve: 'Allah'ın dost edindiği İbrahim'e gidin,' der. Ona giderler, o da: 'Ben buna layık değilim,' der, günahını hatırlar ve: 'Allah'ın kendisiyle konuştuğu Mûsa'ya gidin,' der. Ona giderler, o da: 'Ben buna layık değilim,' der, günahını hatırlar ve: 'Îsa'ya gidin,' der. Ona giderler, o da: 'Ben buna layık değilim; geçmiş ve gelecek günahları bağışlanmış olan Muhammed ﷺ'e gidin,' der. Bana geldiklerinde Rabbimden izin isterim. O'nu gördüğümde secdeye kapanırım ve Allah dilediği kadar beni bu halde bırakır. Sonra bana: 'Başını kaldır! İste, verileceksin; söyle, dinleneceksin; şefaat et, şefaatin kabul olunacaktır,' denilir. Başımı kaldırır ve Rabbime, O'nun bana öğreteceği bir hamd ile övgüde bulunurum. Ardından şefaat ederim ve Allah benim için bir sınır belirler. Onları Cehennem ateşinden çıkarıp Cennete koyarım. Sonra tekrar döner ve aynı şekilde secdeye kapanırım; bunu üçüncü veya dördüncü kez de yaparım. Ta ki Cehennem'de, Kur'an'ın ebedî kalmayı hükmettiği kimselerden başka kimse kalmasın." Katâde bu noktada şöyle derdi: "Yani, üzerinde ebedî azap vacip olanlar."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Allah, Kıyamet Günü Peygamber ﷺ’in şefaatini kabul eder.
Başkaları adına yapılan ve yalnızca Allah’ın izni ve rızasıyla kabul edilen bir talep.
Bir ibadet eylemi olarak alnı yere koyup kapanmak.
Allah, Peygamber ﷺ’in o sırada kimler için şefaat edebileceğini belirler.
Klasik âlimler buradan, Büyük Şefaat’in Kıyamet Günü Muhammed ﷺ’e verileceği, ancak bunun yalnızca Allah’ın izniyle olacağı sonucunu çıkarırlar. Bu bölüm ayrıca peygamberlerin Allah’tan korktuğunu ve tevazuyla O’na yöneldiğini öğretir; bir hatalarını kabul etmeleri özel makamlarını azaltmaz. Katade, son ifadeyi Cehennem’de ebedî kalmaları hükme bağlanan kimselere işaret edecek şekilde açıklar. Hadis, Allah’ın iradesi veya izninden bağımsız olarak şefaat istemeye dayanak oluşturmaz.
- Allah’tan merhamet ve kurtuluş dile; şefaat umudunu imanına ve O’na itaatine bağla.
- Tevazulu ol: Peygamberler bile Allah’a derin saygı duyar ve O’na sığınır.
- Kıyamet Günü’nü hatırla; bugün sözlerinin ve davranışlarının sorumluluğunu üstlen.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.