Sahih al-Bukhari, 6573. hadis
Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Huraira tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ، وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَحَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أُنَاسٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ " هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ، لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ ". قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ ". قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ، يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ، فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ، وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ، وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ، وَتَبْقَى هَذِهِ الأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا، فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فِي غَيْرِ الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ. فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ، هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا، فَإِذَا أَتَانَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ. فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا، فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ جِسْرُ جَهَنَّمَ ". قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ، وَدُعَاءُ الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ، وَبِهِ كَلاَلِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ، أَمَا رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ ". قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ، غَيْرَ أَنَّهَا لاَ يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلاَّ اللَّهُ، فَتَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ، مِنْهُمُ الْمُوبَقُ، بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمُ الْمُخَرْدَلُ، ثُمَّ يَنْجُو، حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنَ الْقَضَاءِ بَيْنَ عِبَادِهِ، وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ مِنَ النَّارِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ، مِمَّنْ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، أَمَرَ الْمَلاَئِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوهُمْ، فَيَعْرِفُونَهُمْ بِعَلاَمَةِ آثَارِ السُّجُودِ، وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ مِنِ ابْنِ آدَمَ أَثَرَ السُّجُودِ، فَيُخْرِجُونَهُمْ قَدِ امْتُحِشُوا، فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ، فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ، وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا، فَاصْرِفْ وَجْهِي عَنِ النَّارِ فَلاَ يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ. فَيَقُولُ لَعَلَّكَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ. فَيَقُولُ لاَ وَعِزَّتِكَ لاَ أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ. فَيَصْرِفُ وَجْهَهُ عَنِ النَّارِ، ثُمَّ يَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ يَا رَبِّ قَرِّبْنِي إِلَى باب الْجَنَّةِ. فَيَقُولُ أَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لاَ تَسْأَلْنِي غَيْرَهُ، وَيْلَكَ ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ. فَلاَ يَزَالُ يَدْعُو. فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ. فَيَقُولُ لاَ وَعِزَّتِكَ لاَ أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ. فَيُعْطِي اللَّهَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ أَنْ لاَ يَسْأَلَهُ غَيْرَهُ، فَيُقَرِّبُهُ إِلَى باب الْجَنَّةِ، فَإِذَا رَأَى مَا فِيهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ، ثُمَّ يَقُولُ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ. ثُمَّ يَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لاَ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ، وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لاَ تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ. فَلاَ يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ، فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ أَذِنَ لَهُ بِالدُّخُولِ فِيهَا، فَإِذَا دَخَلَ فِيهَا قِيلَ تَمَنَّ مِنْ كَذَا. فَيَتَمَنَّى، ثُمَّ يُقَالُ لَهُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا. فَيَتَمَنَّى حَتَّى تَنْقَطِعَ بِهِ الأَمَانِيُّ فَيَقُولُ لَهُ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ ". قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً.
Bize Ebü’l-Yemân anlattı, bize Şuayb haber verdi, Zührî’den; bana Saîd ve Atâ b. Yezîd haber verdiler ki Ebû Hüreyre onlara Nebi ﷺ’den şöyle nakletmiştir: Bana Mahmûd da anlattı, bize Abdürrezzâk anlattı, bize Ma’mer Zührî’den, o da Atâ b. Yezîd el-Leysî’den, o da Ebû Hüreyre’den rivayet etti. Ebû Hüreyre dedi ki: Bir topluluk,
"Ey Allah’ın Resûlü! Kıyamet günü Rabbimizi görecek miyiz?" diye sordu. Resûlullah ﷺ buyurdu ki: "Bulutsuz bir günde güneşe bakarken birbirinize zarar verir misiniz?" Dediler ki: "Hayır, ey Allah’ın Resûlü!" Buyurdu ki: "Peki, bulutsuz bir dolunay gecesinde aya bakarken birbirinize zarar verir misiniz?" Dediler ki: "Hayır, ey Allah’ın Resûlü!" Bunun üzerine şöyle buyurdu: "İşte siz de O’nu kıyamet günü öylece göreceksiniz. Allah insanları bir araya toplar ve 'Kim neye tapıyorsa onun ardına düşsün!' der. Güneşe tapan güneşin, aya tapan ayın, tâğutlara tapan da onların peşine düşer. Geride ise içinde münafıkları da bulunan bu ümmet kalır. Allah onlara, tanımadıkları bir surette gelir ve 'Ben sizin Rabbinizim' der. Onlar da 'Senden Allah’a sığınırız; burası bizim yerimizdir, Rabbimiz gelinceye kadar bekleyeceğiz. Rabbimiz geldiğinde O’nu tanıyacağız' derler. Sonra Allah onlara bildikleri surette gelir ve 'Ben sizin Rabbinizim' der. Onlar da 'Sen bizim Rabbimizsin' derler ve O’nun ardına düşerler. Ardından Cehennem’in üzerine köprü kurulur." Allah’ın Resûlü ﷺ devamla buyurdu ki: "O köprüden ilk geçen ben olacağım. O gün peygamberlerin duası 'Allahümme sellim, sellim (Allah’ım selamet ver, selamet ver!)' şeklindedir. Köprünün üzerinde Sa’dan dikenine benzer kancalar vardır. Siz hiç Sa’dan dikenini gördünüz mü?" Sahabeler, "Evet, ey Allah’ın Resûlü!" dediler. Buyurdu ki: "İşte o kancalar Sa’dan dikeni gibidir; ancak büyüklüklerini yalnızca Allah bilir. İnsanları amellerine göre yakalayıp atarlar. Kimi ameli sebebiyle helak olur, kimi de parçalanıp Cehennem’e düşer ama sonra kurtulur. Nihayet Allah kulları arasındaki hükmünü tamamlayıp, 'Lâ ilâhe illallah' şehadeti getirmiş olanlardan dilediğini ateşten çıkarmak istediğinde meleklere emir verir. Melekler onları secde izlerinden tanırlar; zira Allah, ateşe Âdemoğlunun secde mahallini yemesini haram kılmıştır. Böylece onları yanmış vaziyette çıkarırlar. Üzerlerine 'Hayat Suyu' denilen su dökülür ve sel yatağındaki tohumun filizlenmesi gibi yeniden canlanırlar. Geride ise yüzü Cehennem’e dönük bir adam kalır. Der ki: 'Ey Rabbim! Ateşin kokusu beni perişan etti, alevi beni yaktı; yüzümü ateşten çevir.' Durmadan Allah’a yalvarır. Allah buyurur: 'Belki sana bunu verirsem başka bir şey istersin?' Adam, 'Hayır, izzetine yemin ederim ki Senden başka bir şey istemeyeceğim' der. Bunun üzerine Allah yüzünü ateşten çevirir. Bir süre sonra adam, 'Ey Rabbim! Beni Cennet kapısına yaklaştır' der. Allah, 'Başka bir şey istemeyeceğine dair söz vermemiş miydin? Ey Âdemoğlu, ne kadar vefasızsın!' buyurur. Adam yine yalvarmaya devam eder. Allah, 'Belki sana bunu da verirsem başka bir şey istersin' buyurur. Adam, 'Hayır, izzetine yemin ederim ki Senden başka bir şey istemeyeceğim' der. Artık başka bir şey istemeyeceğine dair Allah’a ahitler ve sözler verir. Allah onu Cennet kapısına yaklaştırır. Oradakileri görünce Allah’ın dilediği kadar susar, sonra 'Ey Rabbim! Beni Cennet’e sok' der. Allah, 'Başka bir şey istemeyeceğine dair söz vermemiş miydin? Ey Âdemoğlu, ne kadar vefasızsın!' buyurur. Adam, 'Ey Rabbim! Beni yaratıklarının en bedbahtı kılma' der. Durmadan yalvarır, nihayet Allah ona tebessüm eder. Allah tebessüm edince ona Cennet’e girmesi için izin verilir. Girdiğinde kendisine 'Şundan şundan dile' denilir. Diler, sonra yine 'Şundan şundan dile' denilir. Arzuları bitinceye kadar diler. Sonra ona 'İşte bunlar senindir, bir katı da beraberindedir' buyurulur." Ebû Hüreyre dedi ki: İşte o adam, Cennet’e en son giren kişidir.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Müminler Allah’ı görecek ve sonunda O’nun rahmetine erişecektir.
Dikenleri, Cehennem üzerindeki köprüdeki kancalara benzetilen dikenli bir bitki.
Rivayete göre Ateş’ten çıkarılanların yeniden hayat bulup gelişmesini sağlayan su.
Namaz sırasında yere değen uzuvlarda oluşan izler.
Klasik âlimler buradan, müminlerin ahirette Allah’ı gerçekten göreceği; bunun Allah’a layık bir şekilde ve O’nu yaratılmışlara benzetmeksizin gerçekleşeceği sonucunu çıkarırlar. Allah’ın gelişiyle ilgili anlatım, bunun nasıl olduğu sorulmaksızın kabul edilir. Rivayet ayrıca insanların Cehennem üzerindeki köprüyü amellerine göre geçeceğini ve Allah’ın birliğine iman edenlerin ilahî rahmet sayesinde sonunda Ateş’ten kurtarılabileceğini öğretir. Cennete giren adamla ilgili bölüm, Allah’ın cömertliğini vurgular: Allah ona istemeye cesaret ettiğinden daha fazlasını verir.
- Kıyamet gününü düşünmek, bugün içtenlikle iman etmene ve dikkatle davranmana vesile olsun.
- Namazı huşû içinde kıl; secde, Allah’a kulluğun ve itaatin bir işaretidir.
- Allah’ın rahmetinden ümidini kesme; O’ndan kurtuluş dile ve tövbe etmeyi sürdür.
Bu rivayet, Allah’ı görme ve kıyamet gününde müminlerin kurtuluşuyla ilgili olayları da ele alır.
Sahih al-Bukhari · #6574 (Sahih)Ebû Saîd el-Hudrî, Cennete giren son kişi ve ona verilen bol ödülle ilgili bölümü doğrular.
Sahih al-Bukhari · #6575 (Sahih)Bu hadis Havuz’un başındaki öncüleri anar ve dirilişten sonraki olayların anlatımını tamamlar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.