Sahih al-Bukhari, 7302. hadis
Abdullah ibn al-Zubair rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn al-Zubair tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ، لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ، أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ، وَأَشَارَ الآخَرُ بِغَيْرِهِ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلاَفِي. فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ} إِلَى قَوْلِهِ {عَظِيمٌ}. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ ـ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ ـ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ، لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ.
Muhammed b. Mukâtil bize anlattı, Vekî‘ bize haber verdi, Nâfi‘ b. Ömer’den, o da İbn Ebî Muleyke’den nakletti: İki hayırlı zat, Ebû Bekir ve Ömer neredeyse helak olacaktı. Benî Temîm heyeti Peygamber ﷺ’e geldiğinde, içlerinden biri Benî Mücâşi‘ kabilesinden El-Ekra‘ b. Hâbis el-Hanzalî’yi önerdi, diğeri ise başka birini önerdi. Ebû Bekir, Ömer’e:
“Sen sadece bana muhalefet etmek istedin!” dedi. Ömer: “Sana muhalefet etmek istemedim!” diye cevap verdi. Bunun üzerine Peygamber ﷺ’in huzurunda seslerini yükselttiler ve şu ayet nazil oldu: {Ey iman edenler! Seslerinizi ...} ayetinden {...büyük bir mükafat} ifadesine kadar. İbn Ebî Muleyke dedi ki: İbn Zübeyr şöyle anlatmıştır: Bundan sonra Ömer —babası Ebû Bekir hakkında böyle bir şey zikredilmemiş olsa da— Peygamber ﷺ ile konuştuğunda, sanki bir sır fısıldayan kimse gibi konuşur, sesi o kadar kısık çıkardı ki Peygamber ﷺ bazen onu duyamaz ve sözünü tekrar etmesini isterdi.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Sahabeler, Peygamber ﷺ’a duydukları hürmet gereği seslerini kontrol etmeyi öğrendiler.
Beni Temim heyeti Peygamber ﷺ’ın yanına geldiğinde, Ebu Bekir ile Ömer kimin başkan olarak öne çıkarılacağı konusunda anlaşmazlığa düştü. Sesleri yükseldi; bunun ardından Hucurât suresinin 49:2–3. ayetleri nazil oldu.
Heyeti Peygamber ﷺ’ın yanına gelen bir Arap kabilesi.
Ebu Bekir ile Ömer; bu çeviri, râvinin övgü bildiren nitelemesini yansıtır.
Sözlerin neredeyse işitilemeyeceği kadar alçak sesle konuşmak.
Klasik âlimler bu rivayetten, Peygamber ﷺ’a saygının sesin tonu ve yüksekliğinde de görüldüğü sonucunu çıkarırlar. Ayetler, ona hürmeti zedeleyen davranışlara karşı uyarır ve alçakgönüllülüğü över. Ömer’in daha sonra sesini alçaltması, sahabelerin vahyi ne kadar ciddiye aldığını gösterir. Bu ders, dinî otoriteyle dikkatli bir ilişki kurmayı da kapsar; ancak hürmet, eleştiriyi veya özenle dile getirilen bir görüş ayrılığını dışlamaz.
- Sohbet ederken sakin konuşun; öfkenin sesinizi yükseltmesine izin vermeyin.
- Birisiyle anlaşmazlığa düştüğünüzde onun görüşünü adil biçimde aktarın ve kanıt olmadan kötü niyet yüklemeyin.
- Kur’an’ı, ayetlerin somut olarak öğrettiği görgü kurallarına dikkat ederek okuyun.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.