Sahih Muslim, 210. hadis
Abdullah ibn Amr rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Amr tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Ebû Bekir b. Ebî Şeybe bize rivayet etti, Abdullah b. Numeyr bize rivayet etti; ve İbn Numeyr bize rivayet etti, babam bize rivayet etti, A'meş bize rivayet etti; ve Züheyr b. Harb bana rivayet etti, Vekî' bize rivayet etti, Süfyân bize rivayet etti, A'meş'ten, Abdullah b. Mürre'den, Mesrûk'tan, Abdullah b. Amr'dan, o dedi ki: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
"Dört haslet vardır ki, kimde bunlar bulunursa o kimse halis bir münafıktır. Kimde de bunlardan bir haslet bulunursa, onu terk edinceye kadar kendisinde nifaktan bir haslet bulunmuş olur: Konuştuğunda yalan söyler, söz verdiğinde sözünde durmaz, vaatte bulunduğunda vaadini bozar ve tartıştığında çirkin konuşur." Ancak Süfyân'ın rivayetinde şöyle geçmektedir: "Eğer kendisinde bunlardan bir haslet bulunursa, kendisinde nifaktan bir haslet bulunmuş olur."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Yalan, ihanet, sözden dönmek ve kırıcı biçimde tartışmak münafıklık alametleridir.
Burada kastedilen, münafığın davranışına benzeyen tutumdur; metin bir kişiyi kendiliğinden kâfir ilan etmez.
Yapılan bir anlaşmaya veya verilen söze bağlı kalmamak.
Bir anlaşmazlık sırasında gerçeği çarpıtmak ya da hakaret içeren ve uygunsuz bir dil kullanmak.
Klasik âlimler, zikredilen özelliklerin amelî nifak alametleri olduğunu açıklar: Bunlar münafıkların davranışlarını yansıtır, ancak tek başlarına kişiyi kâfir yapmaz. Bu özelliklerden birini gösteren kişi, o davranışı sürdürdüğü müddetçe bu özelliği taşır; bu nedenle samimi tövbe edip ondan vazgeçmek önemlidir. Müslüman, hakkını savunurken bile anlaşmazlıkta dürüst ve soğukkanlı kalır.
- Konuşmadan önce sözlerini gözden geçir ve hata yaptığında dürüstçe kabul et.
- Yalnızca yerine getirebileceğin sözler ver; koşullar değişirse zamanında haber ver.
- Tartışma sırasında saygılı kal: yalan söylemeden, hakaret etmeden veya abartmadan görüşünü savun.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.