Sahih Muslim, 2137. hadis
Abdullah ibn Umar rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Umar tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ وَجَدَهُ فِي غَشِيَّةٍ فَقَالَ " أَقَدْ قَضَى " . قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَكَوْا فَقَالَ " أَلاَ تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا - وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ - أَوْ يَرْحَمُ " .
Yunus b. Abdil-A'lâ es-Sadefî ve Amr b. Sevvâd el-Âmirî bize haber verdiler; dediler ki: Abdullah b. Vehb bize haber verdi, Amr b. Hâris bana haber verdi, Saîd b. Hâris el-Ensârî'den, o da Abdullah b. Ömer'den rivayet etti: Sa'd b. Ubâde hastalandı. Resûlullah ﷺ, Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebî Vakkâs ve Abdullah b. Mes'ûd ile birlikte onu ziyarete geldi. Yanına girdiğinde onu baygın halde buldu ve
"Vefat etti mi?" diye sordu. "Hayır, ey Allah'ın Resûlü" dediler. Bunun üzerine Resûlullah ﷺ ağladı. İnsanlar Resûlullah ﷺ'ın ağladığını görünce onlar da ağlamaya başladılar. Buyurdular ki: "Dinleyin! Şüphesiz Allah, gözün yaşı ve kalbin hüznü sebebiyle azap etmez; ancak şunun sebebiyle azap eder veya rahmet eder – ve diline işaret etti."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Gözler yaş dökebilir, kalp hüzünlenebilir; dilini koru.
Bilincini kaybetmiş veya kendinde olmamak.
Burada Allah’ın takdirine itiraz etmek ya da yas sırasında uygunsuz ifadeler kullanmak gibi sözlü ifadeleri anlatır.
Âlimler buradan, kayıp karşısında ağlamanın ve içten üzülmenin caiz olduğu sonucunu çıkarırlar. Peygamber ﷺ kendisi de ağlamış ve orada bulunanların üzüntüsünü kınamamıştır. Ceza; ağıt yakmak veya Allah’ın takdirinden hoşnutsuzluk bildiren sözler gibi dille işlenen yasak davranışlarla ilgilidir. Dil, rahmete vesile olan sabır sözleri ve dualar da söyleyebilir. Dört Sünnî fıkıh mezhebi, doğal üzüntü ile yasak ağıt davranışı arasındaki bu ayrımı kabul eder.
- Hastayı ziyaret et ve durumu ağır olsa bile ona destek ol.
- Kendinin ve başkalarının ağlamasına ve üzülmesine izin ver; bu yüzden onları kınama.
- Bir kayıp yaşandığında sabır sözleri söyle ve Allah’tan rahmet dile.
Bu sahih rivayet de ölüm sırasında gözyaşı ve üzüntüyü ele alır; doğal üzüntü ile yasak ifadeler arasındaki ayrımı anlamaya yardımcı olur.
Sahih Muslim · #2138 (Sahih)Bu sahih rivayet, üzüntüyle başa çıkma konusuyla bağlantılıdır ve insan bir kayıpla sınandığında sabrın önemini vurgular.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.