Sahih Muslim, 31. hadis
Abu Hurairah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Muslim'den Peygamber ﷺ'e uzanan rivayet zinciri
- 1Zuhayr ibn HarbMuslim'e aktardıزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Umar ibn Yunus al‑Hanafiعُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ
- 3Ikrima ibn Ammarعِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
- 4Abu Kathirأَبُو كَثِيرٍ
- 5Abu Hurayraأَبُو هُرَيْرَةَ
- 6Allah'ın Resûlü ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Sıralama, bu rivayetin Arapça metninde geçtiği şekildedir. İsimler Arapçadan Latin alfabesine aktarılmıştır. Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبُو هُرَيْرَةَ " . فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا شَأْنُكَ " . قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلاَءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ " يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ " اذْهَبْ بِنَعْلَىَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلاَنِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ . فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلاَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ . فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَىَّ فَخَرَرْتُ لاِسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَىَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لاِسْتِي قَالَ ارْجِعْ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ . قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَخَلِّهِمْ " .
Züheyr b. Harb bana rivayet etti, Ömer b. Yûnes el-Hanefî bize rivayet etti, İkrime b. Ammâr bize rivayet etti ve dedi ki: Ebû Kesîr bana rivayet etti, o da dedi ki: Ebû Hüreyre bana rivayet etti ve dedi ki: Biz Resûlullah ﷺ’in etrafında oturuyorduk; yanımızda Ebû Bekir ve Ömer de vardı. Resûlullah ﷺ aramızdan kalktı ve gelmesi gecikti. Kendisine bizden önce bir şey olmasından endişe ettik ve telaşlandık. Kalktık, ilk telaşlanan ben oldum. Resûlullah ﷺ’i aramak için çıktım ve Ensar’dan Benî Neccâr’a ait bir bahçeye geldim. Kapısını bulmak umuduyla etrafını dolaştım ama bulamadım. Derken dışarıdaki bir kuyudan bahçenin içine akan bir su yolu gördüm –rabî‘, küçük su yoludur–. Tilkinin süzüldüğü gibi ben de süzülerek içeri girdim ve Resûlullah ﷺ’in yanına vardım. Buyurdu ki:
“Ebû Hüreyre mi?” Dedim ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Sana ne oldu?” Dedim ki: “Aramızdaydınız, sonra kalktınız ve gelmeniz gecikti. Sizden önce alıkonulmanızdan korktuk ve telaşlandık. İlk telaşlanan ben oldum ve bu bahçeye geldim; tilkinin süzüldüğü gibi süzülerek girdim, işte şu insanlar da arkamdan geliyor.” Buyurdu ki: “Ey Ebû Hüreyre!” Ve bana nalınlarını verdi. Sonra buyurdu ki: “Bu iki nalınımla git; bu bahçenin ötesinde kimi bulursan ve kalbi tam bir yakin ile ‘Allah’tan başka ilah olmadığına’ şehadet ediyorsa, ona Cennet’i müjdele.” Karşılaştığım ilk kişi Ömer oldu. Dedi ki: “Bu nalınlar da ne böyle, ey Ebû Hüreyre?” Dedim ki: “Bunlar Resûlullah ﷺ’in nalınlarıdır; beni bunlarla gönderdi ki, karşılaştığım ve kalbi tam bir yakin ile ‘Allah’tan başka ilah olmadığına’ şehadet eden herkese Cennet’i müjdeleyeyim.” Bunun üzerine Ömer eliyle göğsüme vurdu ve ben kıç üstü yere oturdum. Dedi ki: “Geri dön, ey Ebû Hüreyre!” Ben de Resûlullah ﷺ’e geri döndüm, hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım ve Ömer de peşimden geldi. Resûlullah ﷺ bana buyurdu ki: “Sana ne oldu, ey Ebû Hüreyre?” Dedim ki: “Ömer ile karşılaştım ve beni neyle gönderdiğinizi ona anlattım. O da göğsüme bir vurdu, kıç üstü yere oturdum ve ‘Geri dön!’ dedi.” Resûlullah ﷺ ona buyurdu ki: “Ey Ömer, seni yaptığın şeye sevk eden nedir?” Dedi ki: “Ey Allah’ın Resûlü, annem babam sana feda olsun! Ebû Hüreyre’yi nalınlarınızla gönderdiniz ki, karşılaştığı ve kalbi tam bir yakin ile ‘Allah’tan başka ilah olmadığına’ şehadet eden kimseye Cennet’i müjdelesin, öyle mi?” Buyurdu ki: “Evet.” Ömer dedi ki: “Böyle yapmayın, zira insanların buna güvenip ameli terk etmelerinden korkuyorum; bırakın onlar amel etsinler.” Resûlullah ﷺ buyurdu ki: “Öyleyse bırakın onlar amel etsinler.”
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
İman, içten kesinlik ve ameller gerektirir; tembellik ve ihmali değil.
Ebu Hureyre, Peygamber ﷺ’in kendisine iman şehadetini içten bir kesinlikle dile getiren kişiye Cennet müjdesi vermesini emrettiğini aktarır. Ömer, insanların bu nedenle iyi amelleri ihmal etmelerinden endişe etti; Peygamber ﷺ ise çalışmaya devam etmeleri gerektiğini doğruladı.
Allah’tan başka ibadete layık hiçbir ilah yoktur.
Yalnızca dille söylenen sözler değil, kalpteki samimi ve sağlam inanç.
Kişinin kendini güvende hissederek Allah’a itaati ve iyi amelleri terk etmesi.
Âlimler bu rivayetten, samimi iman şehadetinin Cennet ümidi için bir temel olduğunu, ancak ihmale izin vermediğini çıkarırlar. Ömer, insanların bu vaadi yanlış anlayabilecekleri riskine dikkat çekti; Peygamber ﷺ de amel etmeyi sürdürmeleri gerektiğini doğruladı. Böylece rivayet, Allah’ın rahmetine dair ümidi iyi ameller ve itaat sorumluluğuyla birleştirir.
- İman şehadetini anlayarak ve samimi bir kesinlikle dile getir; anlamına uygun yaşa.
- Allah’ın rahmetine dair ümit seni ertelemeye veya gevşekliğe değil, iyi amellere yöneltsin.
- Dini vaatleri yanlış anlaşılmamaları için şartları ve bağlamıyla aktar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.