Sahih Muslim, 321. hadis
Amr ibn al-As rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Amr ibn al-As tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ ابْنِ شَمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ، قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ . فَبَكَى طَوِيلاً وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ . فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلاَثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنِّي وَلاَ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أَكُونَ قَدِ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الإِسْلاَمَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلأُبَايِعْكَ . فَبَسَطَ يَمِينَهُ - قَالَ - فَقَبَضْتُ يَدِي . قَالَ " مَا لَكَ يَا عَمْرُو " . قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ . قَالَ " تَشْتَرِطُ بِمَاذَا " . قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي . قَالَ " أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الإِسْلاَمَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ " . وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلأَ عَيْنَىَّ مِنْهُ إِجْلاَلاً لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلأُ عَيْنَىَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلاَ تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلاَ نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَىَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي .
İbn Şemâse el-Mehrî şöyle anlatmıştır: Amr b. Âs’ın yanına gittik, kendisi ölüm döşeğindeydi. Uzun uzun ağladı ve yüzünü duvara döndü. Oğlu ona:
“Ey babacığım! Resûlullah ﷺ sana şunu müjdelemedi mi? Resûlullah ﷺ sana bunu müjdelemedi mi?” dedi. Bunun üzerine Amr yüzünü bize çevirdi ve şöyle dedi: “En güvenilir dayanağımız, Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Resûlü olduğuna dair şehadettir. Ben üç ayrı dönem geçirdim. Bir zamanlar Resûlullah ﷺ’dan daha çok nefret ettiğim kimse yoktu; onu ele geçirip öldürmekten daha büyük bir arzum da yoktu. Eğer o hal üzere ölseydim, kesinlikle Cehennem ehli olurdum. Ne zaman ki Allah kalbime İslam sevgisini yerleştirdi, Nebi ﷺ’e gelerek: ‘Sağ elinizi uzatın da size biat edeyim’ dedim. Sağ elini uzattı, ben elimi çektim. ‘Ne oldu ey Amr?’ diye sordu. ‘Bir şart koşmak istedim’ dedim. ‘Neyi şart koşuyorsun?’ diye sorunca, ‘Bağışlanmamı’ dedim. Buyurdu ki: ‘Bilmez misin ki İslam, kendinden önceki günahları yıkar; hicret, kendinden öncekileri yıkar; hac da kendinden öncekileri yıkar?’ Artık benim için Resûlullah ﷺ’dan daha sevimli ve gözümde daha yüce kimse yoktu. Ona olan derin saygımdan dolayı gözlerimi ona tam olarak dikemezdim. Bana sıfatlarını sorarlarsa anlatamam, çünkü ona doyasıya bakamadım. Eğer o hal üzere ölseydim, Cennet ehli olmayı umardım. Sonra bazı görevler üstlendik ki, bu husustaki akıbetimi bilemem. Öldüğümde peşimden ne bir ağıtçı kadın yürüsün ne de ateş taşısınlar. Beni defnettiğinizde üzerime toprağı serpin, sonra bir devenin kesilip etinin paylaştırılacağı süre kadar kabrimin başında durun ki, sizin yakınlığınızla ünsiyet bulayım ve Rabbimin elçilerine ne cevap vereceğimi düşünebileyim.”
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Amr ibn el-Âs, İslam’ın önceki günahları sildiğine tanıklık eder ve defninden sonra kendisi için dua edilmesini ister.
Allah rızası için göç; klasik bağlamda Mekke’den Medine’ye göç.
Yas sırasında yüksek sesle ağlama ve yasaklanmış ağıt uygulamalarını oluşturan ifadeler.
Definden sonra vefat eden kişiyi sorgulayan melekler.
Âlimler, Peygamber ﷺ’in sözlerinden İslam’ı kabul etmenin önceki günahları sildiği sonucunu çıkarırlar. Hicret ve hacla ilgili ifade de başka metinlerde açıklanan şartlara bağlı olarak önceki günahların silinmesine ilişkindir; bu, bilerek günah işlemeye izin vermez. Amr hem Allah’ın bağışlamasına dair umudu hem de korku ve nefis muhasebesini ortaya koyar. Âlimler, definden sonra insanların kabrinin yanında kalması yönündeki isteğini, kendisi için dua edilmesi ve sorgu sırasında Allah’tan sebat dilemesi talebi olarak yorumlamışlardır. Ağıt yakmayı ve ateşi reddetmesi, ağıt törenlerinin ve cenaze alaylarında ateş kullanılmasının yasak oluşunu yansıtır.
- Geçmişin ne kadar ağır olursa olsun Allah’a içtenlikle yönel ve bağışlanma umudunu yitirme.
- Bir ölümün ardından yasaklanmış ağıt uygulamalarından kaçın; yakınlarına dua ve sakin bir varlıkla destek ol.
- Definden sonra vefat eden kişinin kabir sorgusunda sebat etmesi için dua et.
Bu rivayet Amr ibn el-Âs’la ilgili aynı olayı aktarır ve onun önceki düşmanlığından Peygamber ﷺ’e duyduğu sevgi ve hürmete geçişini açıklar.
Sahih Muslim · #320 (Sahih)Bu rivayet aynı isnadı paylaşır ve Amr’ın İslam’ı kabul etmesini ve bağışlanma talebini anlatan açıklamayı destekler.
Sahih Muslim · #322 (Sahih)Bu rivayet de iman ve İslam’ı kabul etmenin anlamını ele alır; bağışlanma ve iman hakkında ek bağlam sunar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.