Sahih Muslim, 4568. hadis
Abu Qatada rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Qatada tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Ebû et-Tâhir ve Harmele bize rivayet etti - lafız ona aittir - Abdullah b. Vehb bize haber verdi: Mâlik b. Enes'in şöyle dediğini işittim: Yahyâ b. Saîd bana rivayet etti, Ömer b. Kesîr b. Eflah'tan, Ebû Muhammed'ten -ki o Ebû Katâde'nin azadlısıdır-, Ebû Katâde'den, o şöyle dedi: Hunain yılı Resûlullah ﷺ ile birlikte sefere çıktık. Düşmanla karşılaştığımızda Müslümanlar bir süre geri çekildi. Dedi ki: Müşriklerden bir adamın, Müslümanlardan birine üstün geldiğini gördüm. Ona arkasından yaklaşmak için döndüm ve omuz başına vurdum. Bana yöneldi ve beni öyle bir sıktı ki ölüm kokusunu hissettim. Sonra ölüm ona yetişti ve beni bıraktı. Ömer b. el-Hattâb'ın yanına gittim; o, 'İnsanlara ne oluyor?' diyordu. Ben de, 'Bu Allah'ın takdiridir' dedim. Sonra insanlar geri döndü ve Resûlullah ﷺ oturdu. Buyurdu ki: 'Kim bir düşmanı öldürür ve buna dair açık bir delil getirirse, onun eşyaları (selebi) kendisinindir.' Bunun üzerine ayağa kalkıp, 'Bana kim şahitlik eder?' dedim, sonra oturdum. Peygamber aynı sözü tekrarladı, yine kalkıp, 'Bana kim şahitlik eder?' dedim, sonra yine oturdum. Üçüncü kez aynı şeyi söyleyince ayağa kalktım. Resûlullah ﷺ, 'Sana ne oldu ey Ebû Katâde?' buyurdu. Ben de olayı anlattım. Topluluktan bir adam, 'Doğru söylüyor ey Allah'ın Resûlü, o öldürülen kişinin eşyaları bendedir, onu hakkıyla razı et' dedi. Ebû Bekr es-Sıddîk ise, 'Hayır, Allah'a yemin olsun! Allah ve Resûlü uğrunda savaşan Allah'ın aslanlarından bir aslandan alıp da onu Kureyş'ten bir tilkiye mi verecek?' dedi. Resûlullah ﷺ, 'Doğru söyledi, ona ver' buyurdu. Böylece onu bana verdi. Zırhı sattım ve geliriyle Benî Seleme'de bir bahçe satın aldım. Bu, İslam'da edindiğim ilk maldı. Leys'in rivayetinde Ebû Bekr şöyle demiştir: 'Hayır, onu Kureyş'ten bir tilkiye verip de Allah'ın aslanlarından bir aslanı mahrum bırakamaz.' Yine Leys'in rivayetinde, 'edindiğim ilk mal' ifadesi geçmektedir.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Bir düşmanı öldürüp bunu kanıtlayan kişiye, düşmanın şahsi teçhizatı verildi.
Olay Huneyn Seferi sırasında meydana geldi. Ebû Katâde bir düşmanı öldürdüğünü bildirdi; iddiası doğrulandıktan sonra Allah’ın Elçisi ﷺ düşmanın teçhizatını ona verdi.
Hicretin sekizinci yılında bir savaşın meydana geldiği yer.
Öldürülen düşmanın zırhı gibi şahsi teçhizatı.
Örneğin tanıklar aracılığıyla bir iddianın doğrulanması.
Klasik âlimler buradan, öldürülen düşmanın şahsi teçhizatına ilişkin bir talebin kanıt gerektirdiği ve yetkili makam tarafından değerlendirildiği sonucunu çıkarırlar. Fıkıh mezhepleri şartlar ve bunun ganimetlerin dağıtımıyla ilişkisi konusunda farklı görüşlere sahiptir; rivayet, talebin doğrulanmadan kabul edilmeyeceğini açıkça gösterir. Ebû Bekir’in sözleri ayrıca adaletin, savaşçının haklı talebinin tanınmasını gerektirdiğini vurgular.
- Bir talebi doğrulanabilir olgularla destekle ve karar vermeyi yetkili makama bırak.
- Mülkiyetin paylaşımı tartışmalı olsa bile başkalarının haklarını gözet.
- Kimseyi küçük düşürmeden ve soyunu bir gerekçe olarak kullanmadan adaleti savun.
Aynı bölümdeki bu sahih rivayet, öldürülen düşmanın şahsi teçhizatının verilmesini ele alır.
Sahih Muslim · #4567 (Sahih)Bu rivayet isnad zincirini paylaşır ve Ebû Katâde’nin teçhizat üzerindeki talebini anlatır.
Sahih Muslim · #4569 (Sahih)Bu rivayet ganimetlerin dağıtımını ele alır ve taleplere ilişkin kurallar hakkında daha geniş bir bağlam sunar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.