Sahih Muslim, 4776. hadis
Abdullah ibn Amr ibn al-As rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Amr ibn al-As tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَمِنَّا مَنْ يُصْلِحُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ جَامِعَةً . فَاجْتَمَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي . ثُمَّ تَنْكَشِفُ وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ هَذِهِ . فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنِ النَّارِ وَيَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَلْتَأْتِهِ مَنِيَّتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ " . فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ لَهُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهْوَى إِلَى أُذُنَيْهِ وَقَلْبِهِ بِيَدَيْهِ وَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي . فَقُلْتُ لَهُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَأْكُلَ أَمْوَالَنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَنَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا} قَالَ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ .
Züheyr b. Harb ve İshak b. İbrahim bize rivayet etti; İshak
"bize haber verdi" dedi, Züheyr ise "Cerîr bize rivayet etti, A'meş'ten, o da Zeyd b. Vehb'den, o da Abdurrahman b. Abdirabbi'l-Kâbe'den" dedi. O şöyle anlattı: "Mescide girdim, bir de baktım ki Abdullah b. Amr b. As Kâbe'nin gölgesinde oturuyor ve insanlar etrafında toplanmış. Yanlarına gidip onun yanına oturdum. Şöyle dedi: 'Biz Resûlullah ﷺ ile birlikte bir yolculuktaydık ve bir yere konakladık. Kimimiz çadırını düzeltiyor, kimimiz ok atma yarışması yapıyor, kimimiz de hayvanlarını otlatıyordu. Derken Resûlullah ﷺ'ın münadisi: "Cemaatle namaza!" diye seslendi. Bunun üzerine Resûlullah ﷺ'ın etrafında toplandık. Buyurdu ki: "Benden önce hiçbir peygamber yoktur ki, ümmetine kendileri için hayırlı olduğunu bildiği şeyleri göstermek ve şerli olduğunu bildiği şeylere karşı onları uyarmak onun üzerine bir hak olmasın. Şüphesiz sizin bu ümmetinizin afiyeti başlangıcındadır; sonu ise belalar ve hoşlanmayacağınız işlerle karşılaşacaktır. Fitneler gelecek ve birbirini takip edecek, öyle ki her gelen fitne bir öncekini hafifletecektir. Fitne geldiğinde mümin "İşte bu benim helakimdir" der. Sonra fitne geçer, ardından başka bir fitne gelir ve mümin "İşte bu, işte bu!" der. Her kim Cehennem'den uzaklaştırılmayı ve Cennet'e girmeyi arzu ederse, ölümü kendisine Allah'a ve Ahiret Günü'ne inanmış olduğu halde gelsin ve insanlara, kendisine nasıl davranılmasını istiyorsa öyle davransın. Kim bir imama biat eder, ona elinin tokasını ve kalbinin samimiyetini verirse, gücü yettiğince ona itaat etsin. Eğer başka biri gelip onunla mücadele ederse, o diğerinin boynunu vurun." Ben ona yaklaşıp dedim ki: "Seni Allah'a and olsun, bunu Resûlullah ﷺ'dan bizzat işittin mi?" O da elleriyle kulaklarına ve kalbine işaret ederek: "Kulaklarım işitti, kalbim de belledi" dedi. Ben ona: "Ama amcaoğlu Muaviye bize mallarımızı aramızda batıl yolla yememizi ve birbirimizi öldürmemizi emrediyor; oysa Allah şöyle buyuruyor: {Ey iman edenler! Mallarınızı aranızda batıl yolla yemeyin. Ancak karşılıklı rızaya dayanan bir ticaret olursa başka. Ve birbirinizi öldürmeyin. Şüphesiz Allah size karşı çok merhametlidir}" dedim. O bir süre sustu, sonra dedi ki: "Allah'a itaat hususunda ona itaat et, Allah'a isyan hususunda ise ona isyan et."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
İman, adalet ve Allah’ın sınırları içindeki itaate bağlı kal.
İmanı, toplumu veya hak ile batılı ayırt etme yetisini sınayan bir imtihan ya da kargaşa.
Burada: kendisine biat edilmiş, tanınmış lider.
Bir lidere bağlılık ve destek taahhüdü; elle ve kalpten içtenlikle verilen söz.
Âlimler buradan, Müslümanın yöneticisine meşru olan konularda itaat edeceği, ancak günah konusunda itaat etmeyeceği sonucunu çıkarır. Son cümle bu sınırı açıkça belirtir. Rivayet ayrıca iman, ahiret gününe inanç ve altın kuralın — başkalarına, kişinin kendisine nasıl davranılmasını istiyorsa öyle davranmasının — kargaşa dönemlerinde yol gösterdiğini vurgular. Rakip bir iktidar iddiasını bertaraf etmeye ilişkin bölüm siyasi düzenle ilgilidir ve bireylere şiddet için serbestlik tanımaz; bunun uygulanması yetkili mercilere ve ilgili hukukî bağlama aittir.
- Başkalarına, kendine nasıl davranılmasını istiyorsan öyle adil ve saygılı davran.
- Liderin meşru bir emrine uy; ancak günaha veya haksızlığa katılmayı sakin ve kararlı biçimde reddet.
- Kargaşanın imanını ve muhakemeni yönetmesine izin verme: bilgi edin, adaleti gözet ve kişilerin kendi başına şiddete başvurmasını önle.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.