İman Kitabı · Sahih Muslim

Sahih Muslim, 480. hadis

Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.

Sahih (güvenilir)Kitap: İman Kitabı
صحيح مسلم
Kim rivayet etti?

Abu Huraira tarafından rivayet edildi

Sahih (güvenilir)

Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.

Rivayet

Arapça metin

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاتَّفَقَا فِي سِيَاقِ الْحَدِيثِ إِلاَّ مَا يَزِيدُ أَحَدُهُمَا مِنَ الْحَرْفِ بَعْدَ الْحَرْفِ - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً فَقَالَ ‏ "‏ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهَلْ تَدْرُونَ بِمَ ذَاكَ يَجْمَعُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمُ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنَ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لاَ يُطِيقُونَ وَمَا لاَ يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ أَلاَ تَرَوْنَ مَا أَنْتُمْ فِيهِ أَلاَ تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلاَ تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ ائْتُوا آدَمَ ‏.‏ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ آدَمُ إِنَّ رَبِّي غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ نَهَانِي عَنِ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ ‏.‏ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى الأَرْضِ وَسَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ كَانَتْ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُ بِهَا عَلَى قَوْمِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ إِبْرَاهِيمُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلاَ يَغْضَبُ بَعْدَهُ مِثْلَهُ ‏.‏ وَذَكَرَ كَذَبَاتِهِ نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى ‏.‏ فَيَأْتُونَ مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالاَتِهِ وَبِتَكْلِيمِهِ عَلَى النَّاسِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ مُوسَى صلى الله عليه وسلم إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَلِمَةٌ مِنْهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ عِيسَى صلى الله عليه وسلم إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ - وَلَمْ يَذْكُرْ لَهُ ذَنْبًا - نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَيَأْتُونِّي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتَمُ الأَنْبِيَاءِ وَغَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلاَ تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلاَ تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَأَقَعُ سَاجِدًا لِرَبِّي ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَىَّ وَيُلْهِمُنِي مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ لأَحَدٍ قَبْلِي ثُمَّ يُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ ‏.‏ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي ‏.‏ فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلِ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِ مِنَ الْبَابِ الأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الأَبْوَابِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ لَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرٍ أَوْ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَى ‏"‏ ‏.‏

Çeviri

Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr hadis rivayet ettiler -her ikisi de hadisin lafzında, birinin diğerine göre harf farkıyla yaptığı küçük ilaveler dışında ittifak etmişlerdir- dediler ki: Bize Muhammed b. Bişr hadis rivayet etti, bize Ebû Hayyân hadis rivayet etti, o da Ebû Züra'dan, o da Ebû Hüreyre'den nakletti. Ebû Hüreyre şöyle dedi: Bir gün Resûlullah ﷺ'a et getirildi ve kendisine en sevdiği kısım olan kol takdim edildi. Ondan bir parça koparıp yedi ve buyurdu ki:

"Ben kıyamet günü insanların efendisiyim. Bunun sebebini biliyor musunuz? Allah kıyamet günü öncekileri ve sonrakileri tek bir düzlükte toplayacak; münadinin sesi hepsine ulaşacak, bakışlar her tarafı kuşatacak ve güneş yaklaşacaktır. İnsanlar dayanamayacakları ve tahammül edemeyecekleri derecede bir sıkıntı, üzüntü ve kedere kapılacaklar. Bunun üzerine insanlar birbirlerine: 'İçinde bulunduğunuz şu hali görmüyor musunuz? Başınıza gelen bu felaketi görmüyor musunuz? Rabbiniz nezdinde size şefaat edecek birini arayıp bulsanıza!' diyecekler. Bazıları bazılarına: 'Âdem'e gidin' diyecek. Âdem'e gelip: 'Ey Âdem! Sen insanlığın babasısın. Allah seni kendi eliyle yarattı, ruhundan üfledi ve meleklere sana secde etmelerini emretti. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu perişanlığı görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. Âdem ise: 'Rabbim bugün daha önce hiç öfkelenmediği kadar öfkelendi ve bundan sonra da böyle öfkelenmeyecektir. O bana ağaçtan yasakladı, ben de isyan ettim. Nefsim, nefsim! Başkasına gidin, Nûh'a gidin' diyecek. Nûh'a gelip: 'Ey Nûh! Sen yeryüzüne gönderilen peygamberlerin ilkiydin ve Allah seni şükreden bir kul olarak isimlendirdi. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu hali görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. Nûh onlara: 'Rabbim bugün daha önce hiç öfkelenmediği kadar öfkelendi ve bundan sonra da böyle öfkelenmeyecektir. Ben kavmim hakkında beddua etmiştim. Nefsim, nefsim! İbrahim aleyhisselâma gidin' diyecek. İbrahim'e gelip: 'Sen Allah'ın peygamberi ve yeryüzü halkı arasından O'nun dostusun. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu hali görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. İbrahim onlara: 'Rabbim bugün daha önce hiç öfkelenmediği kadar öfkelendi ve bundan sonra da böyle öfkelenmeyecektir' diyecek ve (söylediği) yalanlarını hatırlayarak: 'Nefsim, nefsim! Başkasına gidin, Mûsâ'ya gidin' diyecek. Mûsâ aleyhisselâma gelip: 'Ey Mûsâ! Sen Allah'ın resûlüsün; Allah seni risaleti ve seninle konuşmasıyla insanlara üstün kıldı. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu hali görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. Mûsâ aleyhisselâm onlara: 'Rabbim bugün daha önce hiç öfkelenmediği kadar öfkelendi ve bundan sonra da böyle öfkelenmeyecektir. Ben öldürülmesi emredilmeyen bir canı öldürdüm. Nefsim, nefsim! Îsâ aleyhisselâma gidin' diyecek. Îsâ'ya gelip: 'Ey Îsâ! Sen Allah'ın resûlüsün, beşikteyken insanlarla konuştun; O'nun Meryem'e ulaştırdığı kelimesi ve O'ndan bir ruhsun. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu hali görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. Îsâ aleyhisselâm onlara: 'Rabbim bugün daha önce hiç öfkelenmediği kadar öfkelendi ve bundan sonra da böyle öfkelenmeyecektir' diyecek -ancak kendisine ait bir günah zikretmeyecek- ve: 'Nefsim, nefsim! Başkasına gidin, Muhammed ﷺ'a gidin' diyecek. Bana gelip: 'Ey Muhammed! Sen Allah'ın resûlü ve peygamberlerin sonuncususun. Allah senin geçmiş ve gelecek bütün günahlarını bağışladı. Rabbin katında bize şefaat et! İçinde bulunduğumuz şu hali görmüyor musun? Başımıza gelenleri görmüyor musun?' diyecekler. Ben de kalkıp Arş'ın altına varacağım ve Rabbime secdeye kapanacağım. Sonra Allah bana, daha önce kimseye nasip etmediği hamd ve sena çeşitlerini ilham edecek. Ardından: 'Ey Muhammed! Başını kaldır, iste verileceksin; şefaat et, şefaatin kabul olunacaktır' denilecek. Ben de başımı kaldırıp: 'Ey Rabbim! Ümmetim, ümmetim!' diyeceğim. Bunun üzerine: 'Ey Muhammed! Ümmetinden hesaba çekilmeyecek olanları Cennet'in sağ kapısından içeri al. Diğer kapılarda ise onlar başka insanlarla ortak olacaklardır' denilecek. Muhammed'in nefsi elinde olan Allah'a yemin ederim ki, Cennet'in kapı kanatlarından iki kanat arasındaki mesafe, Mekke ile Hecer arası kadar veya Mekke ile Busra arası kadardır."

Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.

Temel mesaj

Peygamberler, büyük şefaat için insanları Muhammed ﷺ’e yönlendirir.

Kavramlar ve açıklamalar
şefaat

Başkaları adına Allah’a yapılan bir talep; yalnızca O’nun izni ve rızasıyla kabul edilir.

Arş

Arş, Allah’ın yarattıklarından biridir; metin, Peygamber ﷺ’in orada ibadet amacıyla secde ettiğini anlatır.

hesap vermeden

Allah’ın ümmetten bazı kimseleri hesaba çekmeden cennete koyması.

Âlimlerin çıkarımları

Klasik âlimler, kıyamet günündeki büyük şefaatin Muhammed ﷺ’e verildiğini açıklar: O, Allah’tan toplanmış insanlar arasında hükmün başlamasını ister. Şefaat bütünüyle Allah’ın iznine ve rızasına bağlıdır; hiç kimseye O’na karşı bağımsız bir hak vermez. Peygamberlerin birbirini sırayla yönlendirmesi, onların tevazuunu ve Allah’a duydukları saygıyı gösterir. Onlarla ilgili anılan sürçmeler küfürle veya başkalarının büyük günahlarıyla bir tutulmaz; âlimler bunları, peygamberlerin o gün şefaat konusunda geri durmalarının sebepleri olarak ele alır. Dört Sünni fıkıh mezhebi, Kur’an ve sahih rivayetlerin sınırları içinde şefaati kabul eder.

Günümüz için dersler
  1. Allah’a ibadet ederek ve amellerinin sorumluluğunu üstlenerek kıyamet gününe hazırlan.
  2. Allah’tan Muhammed ﷺ’in şefaatini dile ve onun rehberliğine uy; çünkü şefaat ancak Allah’ın izniyle gerçekleşir.
  3. Tevazu göster: Peygamberler bile Allah’a muhtaç olduklarını gösterir ve ibadetle O’na yönelir.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her gün kendi dilinde bir hadis

Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.