Sahih Muslim, 527. hadis
Abdullah ibn Abbas rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Abbas tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ أَيُّكُمْ رَأَى الْكَوْكَبَ الَّذِي انْقَضَّ الْبَارِحَةَ قُلْتُ أَنَا . ثُمَّ قُلْتُ أَمَا إِنِّي لَمْ أَكُنْ فِي صَلاَةٍ وَلَكِنِّي لُدِغْتُ . قَالَ فَمَاذَا صَنَعْتَ قُلْتُ اسْتَرْقَيْتُ . قَالَ فَمَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قُلْتُ حَدِيثٌ حَدَّثَنَاهُ الشَّعْبِيُّ . فَقَالَ وَمَا حَدَّثَكُمُ الشَّعْبِيُّ قُلْتُ حَدَّثَنَا عَنْ بُرَيْدَةَ بْنِ حُصَيْبٍ الأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ . فَقَالَ قَدْ أَحْسَنَ مَنِ انْتَهَى إِلَى مَا سَمِعَ وَلَكِنْ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ وَمَعَهُ الرُّهَيْطُ وَالنَّبِيَّ وَمَعَهُ الرَّجُلُ وَالرَّجُلاَنِ وَالنَّبِيَّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ إِذْ رُفِعَ لِي سَوَادٌ عَظِيمٌ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ أُمَّتِي فَقِيلَ لِي هَذَا مُوسَى صلى الله عليه وسلم وَقَوْمُهُ وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ . فَنَظَرْتُ فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقِيلَ لِي انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ الآخَرِ . فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقِيلَ لِي هَذِهِ أُمَّتُكَ وَمَعَهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلاَ عَذَابٍ " . ثُمَّ نَهَضَ فَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَخَاضَ النَّاسُ فِي أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلاَ عَذَابٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ فَلَعَلَّهُمُ الَّذِينَ صَحِبُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ بَعْضُهُمْ فَلَعَلَّهُمُ الَّذِينَ وُلِدُوا فِي الإِسْلاَمِ وَلَمْ يُشْرِكُوا بِاللَّهِ . وَذَكَرُوا أَشْيَاءَ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا الَّذِي تَخُوضُونَ فِيهِ " . فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ " هُمُ الَّذِينَ لاَ يَرْقُونَ وَلاَ يَسْتَرْقُونَ وَلاَ يَتَطَيَّرُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ " . فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . فَقَالَ " أَنْتَ مِنْهُمْ " ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . فَقَالَ " سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ " .
Saîd b. Mansûr bize rivayet etti, Huşeym bize rivayet etti, Husayn b. Abdurrahman haber verdi: Saîd b. Cübeyr'in yanındaydım. Bize: 'Hanginiz dün gece kayan yıldızı gördü?' diye sordu. Ben: 'Ben gördüm,' dedim. Sonra ekledim: 'Namazda değildim ama akrep sokmuştu.' O: 'Peki ne yaptın?' diye sordu. Ben: 'Rukye yaptırdım,' dedim. O: 'Seni buna iten sebep nedir?' diye sorunca, ben: 'Şa'bî'nin bize anlattığı hadis,' dedim. O: 'Şa'bî size ne anlattı?' diye sordu. Ben: 'Bize Büreyde b. Husayb el-Eslemî'den nakletti ki o şöyle demiştir: Göz değmesi ve akrep sokması dışında rukye yoktur,' dedim. Bunun üzerine Saîd: 'Duyduğuyla yetinen kimse güzel yapmıştır. Ancak İbn Abbas bize Resûlullah ﷺ'dan şöyle rivayet etti:
"Bana ümmetler arz edildi. Bir peygamber gördüm, yanında küçük bir topluluk vardı; başka bir peygamber gördüm, yanında bir veya iki kişi vardı; bir peygamber daha gördüm, yanında hiç kimse yoktu. Derken önüme büyük bir kalabalık çıkarıldı ve bunların benim ümmetim olduğunu sandım. Bana: Bu Mûsâ ve kavmidir, sen ufka bak, denildi. Ufka baktım ve büyük bir kalabalık gördüm. Bana: Diğer ufka bak, denildi. Orada da büyük bir kalabalık gördüm. Bana: İşte bu senin ümmetindir ve içlerinde hesapsız ve azapsız Cennete girecek yetmiş bin kişi vardır, buyuruldu." Sonra kalkıp evine girdi. İnsanlar hesapsız ve azapsız Cennete girecek olan bu kimseler hakkında konuşmaya başladılar. Kimileri: 'Belki onlar Resûlullah ﷺ'ın sohbetinde bulunanlardır,' dedi. Kimileri: 'Belki onlar İslam fıtratı üzere doğup Allah'a ortak koşmayanlardır,' dedi. Çeşitli görüşler öne sürdüler. Bu sırada Resûlullah ﷺ yanlarına çıktı ve: 'Neyi tartışıyor sunuz?' diye sordu. Durumu kendisine bildirdiler. Bunun üzerine Resûlullah ﷺ: 'Onlar, rukye yapmayan, başkasına rukye yaptırmayan, uğursuzluğa inanmayan ve yalnızca Rablerine tevekkül eden kimselerdir,' buyurdu. Ukkaşe b. Mihsan ayağa kalktı ve: 'Allah'a dua et de beni onlardan eylesin,' dedi. Resûlullah ﷺ: 'Sen onlardansın,' buyurdu. Ardından başka bir adam kalkıp: 'Allah'a dua et de beni onlardan eylesin,' dedi. Resûlullah ﷺ: 'Ukkaşe seni geçti,' buyurdu.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Tevekkül, uğursuzluk alametleri aramadan veya insanlara bel bağlamadan Allah’a güvenmektir.
Hastalık veya zarara karşı tedavi amacıyla yapılan dua ya da Kur’an tilaveti.
Olayları veya işaretleri iyi ya da kötü talihin habercisi saymak.
Allah’a güvenmek ve aynı zamanda meşru sebeplere başvurmak.
Âlimler, sözü edilen grubun Allah’a güven konusunda üstün olduğunu ve batıl inançlardan uzak durduğunu açıklar. Rukye istememeleri, genel bir yasak değil, özel bir tevekkül derecesine işaret eder: şirk ve yasak sözler içermeyen meşru rukye caizdir. Bu ifade tedaviyi ihmal etmeyi övmez; Allah’a güvenmek, meşru yardıma başvurmakla birlikte olabilir. Dört Sünni fıkıh mezhebi, bu şartlar altında rukyeyi kabul eder.
- Batıl inançlardan kaçının ve rastlantısal olaylardan kehanet çıkarmayın.
- Hasta olduğunuzda veya yardıma ihtiyaç duyduğunuzda Allah’a güvenin ve meşru sebeplere başvurun.
- Allah’tan tevekkülde sebat isteyin ve yardım isteyen insanlara şefkatle davranın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.