Sahih Muslim, 7511. hadis
Suhaib ibn Sinan rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Suhaib ibn Sinan tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ، أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَىَّ غُلاَمًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ . فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلاَمًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلاَمَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي . وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ . فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتِ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمِ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ . فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَىْ بُنَىَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي . قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنِ ابْتُلِيتَ فَلاَ تَدُلَّ عَلَىَّ . وَكَانَ الْغُلاَمُ يُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَا هُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لاَ أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ . فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي . قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ . فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلاَمِ فَجِيءَ بِالْغُلاَمِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَىْ بُنَىَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ . فَقَالَ إِنِّي لاَ أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ . فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلاَمِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلاَّ فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ . فَرَجَفَ بِهِمُ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ . فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلاَّ فَاقْذِفُوهُ . فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ . فَانْكَفَأَتْ بِهِمُ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ . فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ . قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعِ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلاَمِ . ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي . فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلاَمِ . ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ . فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ . فَأَمَرَ بِالأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا . أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ . فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتِ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلاَمُ يَا أُمَّهِ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ " .
Bize Heddâb b. Hâlid anlattı, bize Hammâd b. Seleme anlattı, bize Sâbit anlattı; o da Abdurrahman b. Ebî Leylâ’dan, o da Suheyb’den (r.a.) rivayet ettiğine göre, Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur:
«Sizden önceki ümmetlerde bir kral vardı ve onun yanında bir sihirbaz bulunuyordu. Sihirbaz yaşlanınca krala: ‘Ben artık yaşlandım, bana sihrimi öğreteceğim bir genç gönder,’ dedi. Kral da ona öğretmesi için bir genç gönderdi. Genç, sihirbaza giden yol üzerinde bir râhibe rastladı; yanına oturup sözlerini dinledi ve ondan çok etkilendi. Artık her sihirbaza gidişinde râhibin yanına uğrayıp oturur oldu. Sihirbazın yanına geç vardığında ise dayak yerdi. Bu durumu râhibe şikayet edince râhib ona: ‘Sihirbazdan korkarsan ailem beni alıkoydu de; ailenden korkarsan da sihirbaz beni alıkoydu de,’ dedi. Bir gün böyle giderken yolda büyük bir canavarın insanları engellediğini gördü. Kendi kendine: ‘Bugün sihirbaz mı daha üstündür, yoksa râhip mi, öğreneceğim,’ dedi. Bir taş aldı ve: ‘Allah’ım! Eğer râhibin işi senin katında sihirbazın işinden daha sevimliyse, şu canavarı öldür ki insanlar yollarına devam edebilsinler,’ diye dua etti. Taşı fırlattı, canavarı öldürdü ve insanlar yollarına devam ettiler. Râhibin yanına varıp durumu anlatınca râhib ona: ‘Ey oğlum! Bugün sen benden daha üstünsün. Gördüğüm kadarıyla senin meselen önemli bir noktaya ulaştı. Sen mutlaka imtihana çekileceksin; eğer imtihana tabi tutulursan sakın beni ele verme,’ dedi. O genç, körleri ve cüzzamlıları iyileştirir, halkı diğer hastalıklardan tedavi eder oldu. Kralın kör olan bir nedimi bunu duyunca, yanına birçok hediye ile geldi ve: ‘Eğer beni iyileştirirsen buradaki hediyelerin hepsi senindir,’ dedi. Genç: ‘Ben kimseyi iyileştiremem; şifa veren ancak Allah’tır. Eğer Allah’a iman edersen O’na dua ederim de seni iyileştirir,’ dedi. Adam Allah’a iman etti, Allah da ona şifa verdi. Kralın yanına gidip eskisi gibi oturdu. Kral ona: ‘Gözünü sana kim iade etti?’ diye sordu. O: ‘Rabbim,’ dedi. Kral: ‘Demek benim dışımda bir Rabbin var,’ deyince adam: ‘Benim de senin de Rabbin Allah’tır,’ dedi. Bunun üzerine kral onu yakaladı ve gençten bahsedinceye kadar ona işkence yaptı. Genç getirildiğinde kral ona: ‘Ey oğlum! Sihirde o kadar ilerlemişsin ki körleri, cüzzamlıları iyileştiriyor, şunları bunları yapıyormuşsun,’ dedi. Genç: ‘Ben kimseyi iyileştiremem; şifa veren ancak Allah’tır,’ dedi. Kral onu yakalayıp râhibi işaret edinceye kadar işkence yaptı. Râhip getirilip dininden dönmesi istendi, fakat o kabul etmedi. Bunun üzerine bir testere getirtti, testereyi başının ortasına koyup onu iki parçaya ayırdı. Sonra kralın nedimi getirildi, ondan da dininden dönmesi istendi; o da reddetti. Testere başının ortasına konulup iki parçaya ayrıldı. Ardından genç getirildi ve ondan dininden dönmesi istendi. O da reddedince, kral onu adamlarından bir gruba teslim ederek: ‘Onu falan dağa götürün, dağa çıkarın. Zirveye vardığınızda eğer dininden dönerse bırakın, dönmezse aşağı atın,’ dedi. Onu alıp dağa çıktılar. Genç: ‘Allah’ım! Onlara karşı beni dilediğin şekilde koru,’ diye dua etti. Dağ sallandı, hepsi aşağı düştü ve genç yürüyerek kralın yanına geldi. Kral: ‘Adamlarına ne oldu?’ diye sorunca genç: ‘Allah beni onlardan korudu,’ dedi. Kral tekrar onu adamlarından bir gruba vererek: ‘Onu alın, bir kayığa bindirin, denizin ortasına açılın. Dininden dönerse bırakın, dönmezse denize atın,’ dedi. Onu aldılar, genç yine: ‘Allah’ım! Onlara karşı beni dilediğin şekilde koru,’ diye dua etti. Kayık alabora oldu, hepsi boğuldu ve genç yürüyerek kralın yanına geldi. Kral: ‘Adamlarına ne oldu?’ diye sorunca genç: ‘Allah beni onlardan korudu,’ dedi. Sonra krala: ‘Sen, ben sana emredinceye kadar beni öldüremezsin,’ dedi. Kral: ‘Nedir o?’ diye sorunca genç: ‘İnsanları açık bir alanda topla, beni bir ağaç kütüğüne as. Sonra okluğumdan bir ok al, oku yayın ortasına yerleştir ve ‘Bu gencin Rabbi olan Allah’ın adıyla’ de. Sonra beni vur; eğer bunu yaparsan beni öldürebilirsin,’ dedi. Kral insanları bir meydanda topladı, genci bir kütüğe astı, okluğundan bir ok aldı, oku yayın ortasına yerleştirdi ve: ‘Bu gencin Rabbi olan Allah’ın adıyla,’ diyerek oku fırlattı. Ok gencin şakağına isabet etti. Genç elini okun değdiği şakağına koydu ve öldü. Bunun üzerine halk: ‘Bu gencin Rabbine iman ettik! Bu gencin Rabbine iman ettik! Bu gencin Rabbine iman ettik!’ dediler. Krala gelinip: ‘Korktuğun şey başına geldi! Vallahi insanlar iman etti,’ denildi. Kral, sokakların ağızlarına hendekler kazdırdı, içlerinde ateşler yaktırdı ve: ‘Kim dininden dönmezse onu ateşe atın veya kendisine atlaması söylensin,’ dedi. Bunu yaptılar. Nihayet kucağında çocuğu olan bir kadın geldi. Ateşe düşmekten tereddüt edince çocuk ona: ‘Anneciğim! Sabret, çünkü sen hak üzeresin,’ dedi.»
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Genç, Allah’a bağlı kalır ve onun sebatı bir kavmi imana yöneltir.
Dinî ibadet ve eğitim için inzivaya çekilen kişi.
Derin ve kazılmış çukur; kral içinde ateş yaktırmıştır.
Göz ile kulak arasındaki başın yan tarafı.
Klasik âlimler bu anlatıdan, mucizevi şifanın nihayetinde Allah’tan geldiği ve müminlerin zulüm altında sebat edebileceği sonucunu çıkarırlar. Genç, şifayı kendisine mal etmez; Allah’a yakarır. Âlimler ayrıca insanların Allah’a iman ettiklerini açıkça ilan edebilmeleri için onun ölümü kabul etmesini de ele alırlar; bu, kişinin kendisini tehlikeye atmasına yönelik genel bir teşvik değildir. Bu anlatı tek başına sihir yapmaya dayanak oluşturmaz: genç, Allah’ın Rab ve şifa veren olduğunu kabul eder.
- Grup baskısı veya korku seni inancını inkâr etmeye ittiğinde imanına bağlı kal.
- Yardım ve iyileşmeyi kendine mal etme; Allah’tan yardım iste ve nihai koruyucunun O olduğunu kabul et.
- Baskı altındaki insanlara somut yardımla ve cesaret verici sözlerle destek ol.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.