Sunan an-Nasa'i, 1847. hadis
Aishah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Aishah tarafından rivayet edildi
Rivayet
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا أَتَى نَعْىُ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صِئْرِ الْبَابِ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ يَبْكِينَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْطَلِقْ فَانْهَهُنَّ " . فَانْطَلَقَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ قَدْ نَهَيْتُهُنَّ فَأَبَيْنَ أَنْ يَنْتَهِينَ . فَقَالَ " انْطَلِقْ فَانْهَهُنَّ " . فَانْطَلَقَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ قَدْ نَهَيْتُهُنَّ فَأَبَيْنَ أَنْ يَنْتَهِينَ . قَالَ " فَانْطَلِقْ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ " . فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَ الأَبْعَدِ إِنَّكَ وَاللَّهِ مَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ .
Yunus b. Abdil-A'lâ bize haber verdi ve dedi ki: Abdullah b. Vehb bize hadis anlattı ve dedi ki: Muaviye b. Sâlih dedi ki, ayrıca Yahya b. Saîd bana Amra'dan, o da Aişe'den rivayet etti; Aişe şöyle dedi:
"Zeyd b. Hârise, Cafer b. Ebû Tâlib ve Abdullah b. Revâha'nın ölüm haberi geldiğinde, Resûlullah ﷺ oturdu ve yüzünde hüzün okunuyordu; ben de kapının aralığından bakıyordum. Bir adam yanına gelerek: 'Cafer'in kadınları ağlıyor,' dedi. Resûlullah ﷺ: 'Git ve onları men et,' buyurdu. Adam gitti, sonra dönüp: 'Onları men ettim ama vazgeçmediler,' dedi. Resûlullah ﷺ: 'Git ve onları men et,' buyurdu. Adam tekrar gitti, dönüp: 'Onları men ettim ama vazgeçmediler,' dedi. Bunun üzerine Resûlullah ﷺ: 'O halde git ve ağızlarına toprak doldur,' buyurdu. Aişe dedi ki: "Ben de: 'Allah o uzak kişinin burnunu yere sürtsün! Vallahi sen Resûlullah ﷺ'ı rahat bırakmadın ama söylediğini yapmayacaksın ki!' dedim."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ ağıt yakmayı yasaklarken kendi üzüntüsü de gözle görülür durumdaydı.
Zeyd bin Hârise, Cafer bin Ebû Tâlib ve Abdullah bin Revâha vefat etmişti; bu haber Peygamber’e ﷺ ulaştı.
Ölen kişinin ardından genellikle üzüntü ifade eden çığlıklarla birlikte yüksek sesle veya aşırı biçimde ağlama.
Süren ağıtları durdurmayı amaçlayan sert bir ifadedir; genel bir şiddet emri olarak anlaşılmamalıdır.
Âlimler doğal üzüntü ile yasaklanmış ağıt yakmayı birbirinden ayırır: Peygamber’in ﷺ üzüntüsü görünürdü, fakat kadınlara ağıtlarını sona erdirmeleri için uyarıda bulunulmasını istedi. Ağızlarına toprak atılmasına ilişkin sert ifade, bağlamında, ağıt yakmayı sürdürmenin güçlü biçimde kınanması olarak anlaşılır; yaslı yakınlara sert davranma izni değildir. Fıkıh mezhepleri genellikle yüksek sesle ağıt yakmayı yasaklar; gözyaşı ve üzüntünün kendisi ise caizdir.
- Üzülmeye izin verin; ancak ağıt yakmaktan ve Allah’ın takdirine karşı çıkış ifade eden sözlerden kaçının.
- Yaslı aile yakınlarına şefkatle destek olun ve üzüntülerini onurlu bir biçimde ifade etmelerine yardımcı olun.
- Birini davranışı konusunda uyarırken saygılı olun ve yaslı yakınların acısını artırmayın.
Bu sahih rivayet ağıt yakmanın sonuçlarını ele alır ve üzüntü ile yasın yasaklanmış ifadeleri arasındaki ayrımı tamamlar.
Sunan an-Nasa'i · #1820 (Sahih)Peygamber ﷺ bu rivayette kişinin ölümü dilememesi gerektiğini öğretir; iki rivayet birlikte kayıp karşısında sabrı ve ölçülü davranmayı vurgular.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.